- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Τον Νίκο Τριανταφυλλίδη –τον Σαλονικιό Αθηναίο που είχε γεννηθεί στο Σικάγο, ζούσε παθιασμένα τη ζωή και που τον χάσαμε μόλις– τον γνώρισα σα σκηνοθέτη.
Όταν έγραφα το βιβλίο για τα σινεμά της Αθήνας, όπου είχα συμπεριλάβει την «Αντινέα», νυν «Gagarin» δικής του εμπνεύσεως και λειτουργίας, δεν τον είχα βρει, αν και τον είχα αναφέρει. Αυτός όμως το είδε το βιβλίο, το κράτησε στο μυαλό του κι όταν χρειάστηκε με βρήκε για περαιτέρω πληροφορίες. Στη συνέχεια, μου έκανε την τιμή να με βάλει να μιλήσω σε αθηναιοκεντρικά ντοκιμαντέρ που γύριζε (πόσα στέκια κράτησε και πόσα ανέδειξε), με τελευταίο αυτό για τις στοές της πόλης μας.
Πήγα σπίτι του στην Κυψέλη, πήγα στο γραφείο του στη Βικτώρια, γνώρισα τη γυναίκα του και τη κουνιάδα του, τα είπαμε, πήγα στην αβάν πρεμιέρ της πιο πρόσφατης ταινίας του μεγάλου μήκους στο «Ιντεάλ» («Οι αισθηματίες»), ανταλλάξαμε γνώμες για ποικίλα θέματα, κάναμε σχέδια για μελλοντικές συνεργασίες σε διάφορα επίπεδα. Μπήκαμε ο ένας στον κόσμο του άλλου.
Κολλητοί δεν προλάβαμε να γίνουμε, μα φίλοι προλάβαμε και παραπρολάβαμε – ακριβή και ουσιώδης φιλία. Σπάνια βρίσκεις απλότητα, λαϊκότητα (η λαϊκή έκφραση και οι διάφορες εκφάνσεις του λαϊκού πολιτισμού ήταν, νομίζω, το κεντρικό θέμα στα ενδιαφέροντα και τον προβληματισμό του), ισάδα, καλοσύνη κι επαγγελματική επάρκεια στην ίδια προσωπικότητα. (Χώρια οι τόσες ταυτόχρονες ιδιότητες: κοινωνιολόγος, σεναριογράφος, μουσικός και ραδιοφωνικός και τηλεοπτικός παραγωγός, υπεύθυνος συναυλιών, ιδρυτής - «ψυχή» του «Gagarin», ποδοσφαιρόφιλος, σκηνοθέτης βέβαια).
Και φυσικά, όπως γίνεται πάντα, μα πάντα σ’ αυτές τις περιπτώσεις, κάναμε ελάχιστα απ’ όσα κατά καιρούς λέγαμε. 49 χρονώ, ρε Νίκο, μεγάλη αδικία. Ποιος θα ολοκληρώσει τώρα το ντοκιμαντέρ για τον ΠΑΟΚ;
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το μεγαλύτερο βικτωριανό μυθιστόρημα που… δεν γράφτηκε ποτέ, οι γυναίκες εκδικούνται —επιτέλους—, και λίγος τρόμος για να μπει καλά το Halloween
Μια μουσική ιστορία τεσσάρων δεκαετιών στο Melissa Music Theatre
Ο σπουδαίος κριτικός θεάτρου έφυγε από τη ζωή στα 74 του χρόνια
Μια πολύχρωμη, απρόβλεπτη κωμωδία μυστηρίου από τον μετρ του είδους, Αλέξανδρο Ρήγα, που ξεκινά με έναν φόνο και καταλήγει να χωρέσει μέσα της σχεδόν ολόκληρη την Ελλάδα των τελευταίων δεκαετιών.
Η έκθεση στην Αγιορειτική Εστία φωτίζει τη βαθιά και πολυδιάστατη σχέση του Πεντζίκη με το Όρος
Μία ιστορία έλξης και κυριαρχίας, όπου η επιθυμία γίνεται πεδίο μάχης
Μιλήσαμε με την ηθοποιό, με αφορμή τον ρόλο της στην παράσταση «Χρυσός Δίσκος» στο ΠΛΥΦΑ
Μια δεύτερη πράξη για το «ηλιόλουστο ρέκβιεμ» του Νίκου Καραθάνου
Πώς ο πόνος και το τραύμα μετατρέπονται σε πηγές ηθικής υπεροχής, κοινωνικής αναγνώρισης και εξουσίας
Η κοινή μοίρα και η ελληνική ιδιαιτερότητα των συγγραφέων μας στην παγκόσμια κοινότητα των εκδόσεων
Η γενική διευθύντρια της «Αυτοδιαχείρισης», Μαργαρίτα Παναγιωτοπούλου, μιλά στην ATHENS VOICE για τη διοργάνωση, τον σκοπό της και τη στήριξη των Ελλήνων δημιουργών
Η ιστορία και ο πολιτισμός της δυτικής Κρήτης, μέσα από τις σπάνιες αρχαιότητες
Η Αλέξανδρα Μαράτη ζωγραφίζει με έμπνευση το «Sirat» του Όλιβερ Λάσε
Η διαχρονική ιστορία του Αρτούρο Μπαντίνι, ενός θυμωμένου και φαντασιόπληκτου εφήβου που μεγαλώνει σε μια δυσλειτουργική οικογένεια Ιταλών μεταναστών στο Κολοράντο
Μια ταινία με επίκεντρο το προσφυγικό και τις ανθρώπινες σχέσεις σε ένα περιβάλλον κοινωνικών αντιθέσεων
Ένα εξαιρετικό δείγμα νεοκλασικής αρχιτεκτονικής του 19ου αιώνα του Γερμανού αρχιτέκτονα Eρνέστου Τσίλλερ
Μια λέσχη βιβλίου που μετατρέπει τη λογοτεχνία σε δίκη χαρακτήρων, προσκαλώντας μας να δούμε τις ιστορίες και τους ανθρώπους μέσα από διαφορετικές οπτικές.
Την Τρίτη 27 Οκτωβρίου η τελετή παράδοσης του έργου ανάδειξης του ιστορικού τοπόσημου
Το νέο μυθιστόρημα του συγγραφέα από τις Εκδόσεις Βακχικόν
Victoria Amelina, «Κοιτώντας γυναίκες, κοιτώντας τον πόλεμο» (πρόλογος Margaret Atwood, μετάφραση Ρηγούλα Γεωργιάδου, 428 σελίδες, Εκδόσεις Utopia).
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.