8 videogames που θα σε κάνουν να νιώσεις σαν τον John Wick, εν όψει της νέας ταινίας «John Wick: Chapter 4».
«Hotline Miami»
Τοποθετημένο στο Μαϊάμι του 1989, το «Hotline Miami» είναι ένα υπέρ-βίαιο – αλλά μη ρεαλιστικό – game διαβόητο για τα τρελά bpm της δράσης του (beatings per minute, μάλλον). Ήδη, ψυλλιάζεστε μια σύνδεση με τα John Wick. Το «Hotline Miami» μπορεί να μη σας δώσει την κινηματογραφία ενός John Wick, αλλά είναι μια τέλεια βιντεογκεϊμική εκδοχή της χορογραφημένης βίας του. Ό,τι βρεις μπροστά σου είναι όπλο. Όταν το πιστόλι σου αδειάζει, βάρα κάποιον στο κεφάλι και συνέχισε με το δικό του.
«Sifu»
Ορισμένες σκηνές του «Sifu», όταν σπας καρέκλες σε κεφάλια μέσα σε neon-φωτισμένα κλάμπ, είναι βγαλμένες μέσα από το John Wick. Σχεδόν, δηλαδή, γιατί στο «Sifu» έχουμε πλήρη εστίαση στις πολεμικές τέχνες, χωρίς χρήση πυρομαχικών. Το μπιτ βαράει με παρόμοιο τρόπο σε αρκετά σημεία του παιχνιδιού. Αν θες να τα βάλεις με δέκα τύπους ταυτόχρονα, αυτοσχεδιάζοντας την κάθε σου κίνηση, χρησιμοποιώντας μπουκάλια, καρέκλες και… μολύβια, τότε το «Sifu» σε καλύπτει.
«Max Payne (τριλογία)»
Το «Max Payne», σε αντίθεση με το «Sifu», είναι πλήρως εστιασμένο στο πιστολίδι. Το cheesy ντετέκτιβ νουάρ της Remedy Entertainment έμεινε στην ιστορία για το «bullet time» μηχανισμό του – τη δυνατότητα να πυροβολείς αιωρούμενος σε slow motion – εμπνευσμένο από το «Matrix». Εκτός από το γεγονός ότι στο «Matrix» πρωταγωνιστεί επίσης ο Κιάνου Ριβς, τα «Max Payne» θα ξύσουν τη φαγούρα σας για απροφύλακτη εισβολή σε ένα δωμάτιο γεμάτο ένοπλους κακούς, σε στυλ John Wick. Απλά, χωρίς καλό σημάδι, μπορεί αν σας βγει και σε «Taxi Driver».
«John Wick Hex»
Γιατί το «John Wick Hex» δεν ήταν η πρώτη μας, αυτονόητη επιλογή; Παρότι είναι το μόνο game στο οποίο παίζουμε ως John Wick, δεν είναι παιχνίδι δράσης. Το «John Wick Hex» είναι ένα turn-based game στρατηγικής και διαχείρισης πόρων, ταπεινού μπάτζετ, φτιαγμένο από την πολύ αγαπημένη μας Bithell Games. Στο «Hex» σχεδιάζουμε προσεκτικά τις κινήσεις μας και μετά τις βλέπουμε να εκτελούνται σε αληθινό χρόνο. Λείπει, απλώς, η αδρεναλίνη και η λήψη στιγμιαίων αποφάσεων που κάνουν τόσο διασκεδαστικές τις ταινίες.
«Superhot & Superhot VR»
Στο «Superhot», ο χρόνος κινείται μόνο όταν κινείσαι εσύ. Αυτό το αφαιρετικό shooter πρώτου προσώπου ζητάει στρατηγική σκέψη και αντανακλαστικά, ανάλογα ενός John Wick. Ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι στη VR (Virtual Reality) έκδοσή του, όπου ο χρόνος παραμένει παγωμένος μέχρι να κουνήσεις το σώμα σου, αφήνοντάς σε ελεύθερο να κουνάς το κεφάλι σου για να σχεδιάσεις την επόμενη κίνησή σου. Τα υπεράνθρωπα αντανακλαστικά του John Wick, μόνο έτσι εξηγούνται.
«Sleeping Dogs»
Γεμάτο πολεμικές τέχνες, πιστολίδι, κυνηγητό σε ρόδες και ανελέητους μαφιόζους, το «Sleeping Dogs» καλύπτει όλα τα βασικά ενός John Wick roleplay. Στημένο σε έναν ανοικτό κόσμο, μας αφήνει να τρέχουμε, να οδηγάμε και να κολυμπάμε ως ο υπό κάλυψη αστυνομικός Γουέι Σεν. Στόχος μας, να παρεισφρήσουμε στον υπόκοσμο του Χονγκ Κονγκ και να επιχειρήσουμε το πιο ρισκαδόρικο «διαίρει και βασίλευε» στην ιστορία των κινεζικών «Τριάδων».
«Hitman» (σειρά)
Η σειρά «Hitman» αποτελεί άλλο ένα παράδειγμα παιχνιδιών που ακούγεται σαν τέλειο «John Wick simulator», αλλά δεν είναι. Πολύ πιο συγκρατημένο, εστιασμένο στο stealth και την επίτευξη του λιγότερο αιματηρού δυνατού φόνου, διαφέρει ριζικά με το πάρτι πτωμάτων που θεωρείται μια επιτυχημένη «John Wick» περιπέτεια. Μας δίνει, όμως, ένα ζουμερό κομμάτι της «John Wick» εμπειρίας, όπως κανένα άλλο videogame. Συγκεκριμένα, αυτήν την «τόσο κοντά, αλλά τόσο μακριά» αίσθηση του να βλέπεις το στόχο σου μέσα σε ένα πλήθος αθώων. Τι θα χρειαστεί να κάνεις για τον φτάσεις;
«Cyberpunk 2077»
Το RPG της CD PROJEKT RED αναφέρεται τιμητικά, παρότι ουδεμία σχέση έχει με την εμπειρία «John Wick». Πρωταγωνιστεί ο Κιάνου Ριβς (αν και δεν είναι ο παίκτης) με ψηφιακή σάρκα και οστά. To 2019, ο Ριβς ανέβηκε στη σκηνή της Ε3 για να παρουσιάσει ένα νέο τρέιλερ του «Cyberpunk 2077». Κατά τη διάρκεια του τρέιλερ, ο Ριβς εμφανίστηκε εντός του παιχνιδιού ως Johnny Silverhand, πυρπολώντας τα σόσιαλ μίντια όλων μας.
Μέσα στο νέο data center και στα εργαστήρια του «Δημόκριτου», η ATHENS VOICE βλέπει πώς η έρευνα στην τεχνητή νοημοσύνη περνά από τους υπολογιστές στα αυτόνομα θαλάσσια σκάφη
Αυτό που χτες φαινόταν ριζοσπαστικό σήμερα είναι συντηρητικό. Κι αυτό που χτες φαινόταν απολύτως αποδεκτό και ανάξιο σημασίας σήμερα είναι το χειρότερο ταμπού.
Μια συζήτηση στον Φάρο του ΚΠΙΣΝ για τις μηχανές που μπορεί κάποτε να μη μας χρειάζονται, την αγάπη για την επιστήμη και το βάρος τού να γίνεσαι πρότυπο στα 15 σου
13°
