Διακοπές από την κόλαση (Αναγνώστες)

Πηγαίνουμε για διακοπές στη Ρόδο τέσσερις φιλες, εγώ, η Δέσποινα, η Ελένη (συνάδελφοι σε τράπεζα από Θεσσαλονίκη) και η Μαρίνα ξαδέρφη της Ελένης από Καστοριά. Ξεκινήσαμε με τις καλύτερες προϋποθέσεις καθότι γνωριζόμασταν μεταξύ μας, ήμασταν οικονομικά άνετες και δεν έμενε παρά να διαλέγουμε παραλίες και μέρη για διασκέδαση.

Οι ατυχίες ξεκίνησαν όταν, με το που φθάνουμε αεροπορικώς το βράδυ στη Ρόδο, χάνεται η βαλίτσα της Ελένης. Περνάμε 2 ώρες στο αεροδρόμιο μέχρι να βρεθεί η βαλίτσα στην Φρανκφούρτη και γυρίζουμε κατάκοπες στο ξενοδοχείο. Όλο το πρωί την επόμενη ημέρα ήμασταν στα τηλέφωνα μέχρι να μάθουμε ότι η βαλίτσα θα έρθει το βράδυ στο ξενοδοχείο με πτήση από Φραγκφούρτη. Από συμπαράσταση στην Ελένη που δεν είχε ρούχα ούτε λόγος για θάλασσα. Το μεσημέρι μπήκαμε σε ένα πλοίο glass bottom για να περάσει κάπως η μέρα και τελικά βγήκαμε με πονοκέφαλο από τον ήλιο και τον θόρυβο. Επιτέλους το βράδυ μάς φέρνουν τη βαλίτσα και με νέα διάθεση εγώ και η Ελένη πάμε να νοικιάσουμε αυτοκίνητο. Μόλις το παίρνουμε, τρακάρουμε και, παρόλο που δεν ήταν κάτι σοβαρό, ο άλλος οδηγός ήταν πολύ οξύθυμος, μας έβρισε άσχημα και γυρίσαμε συγχυσμένες στο ξενοδοχείο. Την επόμενη μέρα πήγαμε με το αυτοκίνητο εκδρομή στην ενδοχώρα και στη θάλασσα και γυρίσαμε λίγο πριν το δείπνο. Κατέβηκα για φαγητό με βρεγμένο κεφάλι και κατάλαβα ότι κρύωσα. Το πρωί το αγνόησα και πήγα για μπάνιο, το απόγευμα όμως είχα πυρετό.

Τις επόμενες 2 μέρες τις πέρασα στο κρεβάτι στο δωμάτιο και κατέβαινα μόνο για δείπνο. Και σαν να μην έφταναν αυτά, την ημέρα της επιστροφής ξυπνάω με μια μελανιά στο χέρι από τσίμπημα εντόμου. Στο αεροδρόμιο, ενώ είχαμε εισιτήρια, η εταιρεία είχε κάνει overbooking και η Ελένη με την ξαδέρφη της δεν χωρούσαν να ταξιδέψουν. Ωστόσο, μόλις η εταιρεία διαπιστώνει ότι η Ελένη είναι η κοπέλα με τη χαμένη βαλίτσα της προτείνει να ταξιδέψει στο πιλοτήριο για να την εξευμενίσει.

Η Ελένη από τη μεριά της προτείνει να ταξιδέψει η ξαδέρφη της που είχε να γυρίσει μετά οδικώς στην Καστοριά και να περιμένει εκείνη στη Ρόδο για κάποια έκτακτη πτήση ή να φιλοξενηθεί σε φίλους για μια μέρα. Έπρεπε όμως να βγει η βαλίτσα της που είχε ήδη δοθεί στις αποσκευές και είχε ήδη φορτωθεί στο αεροπλάνο. Αυτό σήμαινε 1 ώρα καθυστέρηση για να βγουν έξω όλες οι βαλίτσες και να βρεθεί η δική της. Κατά την ώρα αυτή εγώ κ η Δέσποινα, που είχαμε ήδη μπει στο αεροπλάνο ,αρχίσαμε τις προσευχές γιατί σε συνδυασμό με τη μελανιά στο χέρι μου πιστεύαμε ότι έχουμε να κάνουμε με κακό οιωνό. Ωστόσο, τα βάσανά μας τελείωσαν εκεί. Επιστρέψαμε μια χαρά, η ξαδέρφη ενθουσιάστηκε στο πιλοτήριο με ξενάγηση από τους πιλότους και η Ελένη γύρισε με έκτακτη πτήση αργά το βράδυ.