Τα Κύθηρα της μουσικού Angelika Dusk

Το καλοκαίρι στις διακοπές μου μ’ αρέσει να πηγαίνω σε μέρη που είναι όσο το δυνατόν πιο ήσυχα και ήρεμα, παραδοσιακά, με αυθεντική φιλοξενία, λιγότερο τουριστικά. Να νιώθω ότι έχει σταματήσει ο χρόνος και ότι το μυαλό μου μπορεί να ταξιδέψει χωρίς εμπόδια από εξωτερικούς παράγοντες. Ένα τέτοιο μέρος για μένα είναι τα Κύθηρα.

Επισκέφτηκα για πρώτη φορά το νησί αυτό πριν τρία χρόνια και από τότε πηγαίνω κάθε καλοκαίρι. Παρόλο που το ταξίδι μέχρι εκεί διήρκεσε 10 ώρες – ατέλειωτη διαδρομή διασχίζοντας όλη την Πελοπόννησο με 38 βαθμούς, και το καράβι από το Γύθειο που πήγαινε πιο αργά και από το γλάρο που πετούσε δίπλα μας... η αύρα του νησιού με αντάμειψε με το που έφτασα.

Τα Κύθηρα έχουν πολλές διαφορετικές πλευρές και φύση που συναντάς σπάνια σε ένα νησί: παραδοσιακά χωριά, εκκλησίες, ξεχασμένα λιμανάκια, δάση, μικρές παραλίες με βότσαλο, απέραντες παραλίες με μαύρη άμμο, πεδιάδες που απλώνονται για στρέμματα και μέρη με απόκρυφους γκρεμούς. Οδηγώντας ανακαλύπτεις συνεχώς κάτι καινούργιο.

Στον Μυλοπόταμο μπορείς να κάτσεις κάτω απο τα μεγάλα πλατάνια και να πιεις μια μπίρα παίζοντας τάβλι, ενώ δίπλα σου ακούγονται οι γέροι του χωριού που τσακώνονται χαριτωμένα για τα πάντα! Οδηγώντας από εκεί για 40 λεπτά περνάς από γκρεμούς με θέα που κόβει την ανάσα, για να φτάσεις στον Λιμνιώνα, ένα ξεχασμένο λιμανάκι με ψαρόβαρκες που μοιάζει να έρχεται από άλλη εποχή.

Κι όσο για τις παραλίες, ποια να πρωτοαναφέρω… το Καλαδί είναι ίσως η πιο όμορφη και όσοι την επισκέπτονται είναι σαν να γνωρίζουν τον άγραφο κώδικα της σιγής και της ηρεμίας. Για μένα όμως η πιο ωραία παραλία είναι αυτή της Παλαιόπολης, απέραντη, άγρια, χωρίς καθόλου κόσμο. Έχω βρει πολλές φορές τον εαυτό μου τα απογεύματα να κάθεται στην άμμο και να αγναντεύει τη θάλασσα, σαν μαγεμένη από κάποιο ξόρκι που δημιουργεί το ηλιοβασίλεμα.

Ως λάτρης του καλού φαγητού δεν μπορώ να μην αναφέρω την καλύτερη ταβέρνα του νησιού, εκεί στην Παλαιόπολη, τη Σκάνδεια. Πέρα από καταπληκτικό φαγητό –φρέσκα ψάρια, μαγειρευτά, μελιτζανοσαλάτα που θυμάσαι για ένα χρόνο– είναι και η καταπληκτική θέση της που σε κερδίζει: βρίσκεται κάτω ακριβώς από μια σειρά από πλατάνια και έτσι το μόνο που ακούς όταν τρως είναι το θρόισμα των φύλλων και τα πουλιά να κελαηδούν.

Και παρόλο που δεν είμαι άνθρωπος που κυνηγάει τους αρχαιολογικούς προορισμούς στις καλοκαιρινές διακοπές του, βρέθηκα να περπατάω στα σοκάκια της Μονής Μυρτιδίων και να περνάω μέσα από θάμνους και βράχια στο Φαράγγι της Κακιάς Λαγκάδας για να δω τις 21 εκκλησίες που σώζονται από τον 13ο αιώνα, στην τότε βυζαντινή πρωτεύουσα του νησιού.

Για μένα διακοπές δεν είναι τα μεγάλα beach bars με εκκωφαντική μουσική, τα πολυσύχναστα εστιατόρια και τα μπαρ όπου μπορείς να ξενυχτήσεις. Διακοπές είναι να ηρεμείς, να αφήνεις το περιβάλλον και ό,τι ζεις να σε μαγεύει, να ξεχνάς την καθημερινότητα ώστε να μπορείς επιστρέφοντας να τη δεις με άλλο μάτι και περισσότερη ενέργεια. Για τους ρομαντικούς λοιπόν, αλλά και για αυτούς που ψάχνουν κάτι αλλιώτικο, κάτι όμορφα περίεργο, προτείνω τα Κύθηρα ανεπιφύλακτα.

*H Angelika Dusk είναι συνθέτης, στιχουργός και ερμηνεύτρια. Το πρώτο της άλμπουμ «Μarionette» κυκλοφορεί από τη Snowcage Records και την Cobalt.