Ο κύριος Στρογγυλό Μάτι: Μια πρωτότυπη ιστορία του ιχθυολόγου, συγγραφέα Γιάννη Πάσχου
Ο κύριος Στρογγυλό Μάτι είναι μια πρωτότυπη ιστορία του Γιάννη Πάσχου συγγραφέα, ομότιμου καθηγητή ιχθυολογίας, αποτελείται από οκτώ μέρη, τα οποία θα δημοσιεύονται κάθε εβδομάδα κι ένα.
Ο κύριος Στρογγυλό Μάτι είναι ένα λαβράκι με μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του - και μάλλον έχει τους λόγους του. Μεγάλωσε χωρίς στερήσεις, χωρίς φόβους και χωρίς να χρειαστεί ποτέ να παλέψει για όσα είχε ανάγκη. Τώρα, λίγο πριν από μια σημαντική αλλαγή στη ζωή του, αποφασίζει να μας διηγηθεί την ιστορία του.
Εγώ, ο κύριος Στρογγυλό Mάτι, αν και ποτέ κανένας δεν με αποκάλεσε κύριο, συνεχίζω τις διακοπές μου, κάπως έτσι έχουν τα πράγματα. Τι θέλει κάποιος από τις διακοπές του; Άνεση; Την έχω και με το παραπάνω. Καλό φαγητό; Το έχω με το παραπάνω. Καλή παρέα; Αυτή και αν δεν την έχω! Τώρα, πλησιάζω πια τα διακόσια πενήντα γραμμάρια, είμαι ένα από τα λίγα ψάρια που έχω φθάσει αυτό το βάρος μέσα σε ένα χρόνο, τα περισσότερα είναι περίπου διακόσια γραμμάρια. Πολλές φορές σκέφτομαι πως έτσι που μεγαλώνουμε θα προκύψει μεγάλος συνωστισμός και αυτή η σκέψη με ταράζει, είναι όμως μια απατηλή σκέψη, ένας μικρός αβάσιμος φόβος, γιατί οι ιχθυολόγοι, κάτι τύποι γεροδεμένοι, σαν παλαιστές είναι μερικοί από αυτούς,συνεχώς μας διαλέγουν και μας μεταφέρουν σε άλλους ιχθυοκλωβούς, ώστε να έχουμε την άνεσή μας και να είμαστε όλα το ίδιο περίπου μέγεθος και ο ανταγωνισμός για την τροφή να είναι στα ίσια. Τα θηλυκά είναι λίγο περισσότερα, αλλά αυτό κανείς δεν το ξέρει ακόμη, το υποψιάζονται αλλά δεν το ξέρουν, μόνο εμείς έχουμε την δυνατότητα να ξεχωρίζουμε το θηλυκό από το αρσενικό σε αυτό το στάδιο ανάπτυξης που είμαστε. Εμένα μου αρέσει η παρέα με τα θηλυκά, έχουν μια τσαχπινιά και συνήθως ενεργούν πιο γρήγορα από μένα, τις βλέπω πως τρέχουν να αρπάξουν την τροφή, δίνω μεγάλο αγώνα για να τις ανταγωνίζομαι, γιατί ποτέ δεν ξεχνώ το αρχικό μου σχέδιο:να κερδίσω χρόνο ζωής. Περνάω τόσο ωραία…
Είμαι ένα ψάρι σαρκοφάγο και οι ανάγκες μου για τροφή υψηλής ποιότητας είναι μεγάλες. Παλιότερα οι κόκκοι της τροφής μου -με κόκκους τρέφομαι πιο μεγάλους τώρα- ήταν φτιαγμένοι μόνο από ιχθυάλευρα, μα τώρα έχουν αλλάξει τα πράγματα και τα ιχθυάλευρα συνεχώς μειώνονται και οι ιχθυολόγοι (για μένα, όλοι οι άνθρωποι είναι ιχθυολόγοι, αυτοί ιχθυολόγοι κι εμείς ιχθύες, αυτός μάλλον είναι ο κόσμος!) χρησιμοποιούν κι άλλες πρώτες ύλες όπως σογιάλευρα, για να φτιάξουν μια τροφή υψηλής ποιότητας. Αναγκάστηκαν να το κάνουν κι ας είναι το κόστος μεγαλύτερο, για να μην υπάρχει η ρετσινιά ότι για να τραφώ εγώ κάποια άλλα ψάρια θανατώνονται, μπορεί ο άνθρωπος να μην τα τρώει, αλλά η φύση τα χρειάζεται, γι΄ αυτό υπάρχουν. Εγώ, έχω βαθιά οικολογική συνείδηση!
Μόλις ακούμε την βάρκα να πλησιάζει μας πιάνει μεγάλη ταραχή και κολυμπάμε προς την επιφάνεια του νερού περιμένοντας το φαγητό και αυτοί σκορπάνε τόσους κόκκους όσοι μας χρειάζονται. Τα απόβλητά μας τα παίρνει το ρεύμα του νερού και ο κυματισμός της θάλασσας, γι΄ αυτό τους ιχθυοκλωβούς τους αγκιστρώνουν σε κατάλληλες τοποθεσίες, εντάξει, υπάρχουν και ιχθυοκλωβοί σε λάθος θέση με αποτέλεσμα να δημιουργούνται διάφορα σοβαρά προβλήματα στον πυθμένα της θάλασσας. Αυτή την άσχημη εικόνα μου την έχει περιγράψει η φίλη μου η λαβρακίνα που έρχεται κάθε μέρα, αυτή μου είπε τι συνέβαινε κάτω από έναν ιχθυοκλωβό και αναγκάστηκαν να τον μεταφέρουν και ότι τώρα ο πυθμένας της θάλασσας, σταδιακά αποκαθίσταται.Η ίδια μου είπε και για τους διαλυμένους ιχθυοκλωβούς κοντά στις ακτές και τα πεταμένα πλαστικά κι εγώ, αν και δεν φταίω, αισθάνομαι ντροπή για λογαριασμό αυτών των ασυνείδητων που εγκατέλειψαν τη μονάδα τους κι έφυγαν.
Τώρα έχω δυο φίλους τη λαβρακίνα μου και τον άνθρωπο-ψάρι, τον δύτη που, σχεδόν κάθε μέρα, γυρνά σαν δαίμονας γύρω από τον κλωβό και μας παρατηρεί, κοιτά αν τα δίχτυα είναι εντάξει ή θέλουν αλλαγή, αν οι άγκυρες είναι στη θέση τους και άλλα κοιτάει που δεν τα ξέρω. Αυτός ο τύπος έχει πλάκα, είμαι σίγουρος πως νομίζει ότι μπορεί να κολυμπά σαν ψάρι.Εμείς γελάμε όμως, είναι τόσο αστείος!
Το χειρότερό μου είναι όταν μας μαζεύουν σε μια μεριά του ιχθυοκλωβού για κάποια εξωτερική απολύμανση (εγώ, μια φορά έχω υποστεί αυτό το μαρτύριο γιατί οι συνθήκες που ζώ είναι άψογες και συνωστισμός δεν υπάρχει για να μεταδώσουμε κάποια ασθένεια ο ένας με τον άλλον), άσε που τα εμβόλια μας προφυλάσσουν για τα καλά.
Θέλω να είμαι τέλειος, θέλω να ανταποκριθώ στις προσπάθειες και τους κόπους όσων με φρόντισαν και με φροντίζουν, ε, είμαι και λίγο(!) νάρκισσος, γι΄ αυτό κάθε μέρα ρωτώ την φίλη μου την λαβρακίνα που έρχεται έξω από τον ιχθυοκλωβό πως της φαίνομαι. Έχουμε αποκτήσει μεγάλη οικειότητα και τη ρωτώ αν τα λέπια μου είναι εντάξει, αν έχω κανένα μικρό τραυματισμό, αν τα πτερύγια μου είναι όμορφα και αν της αρέσει το σώμα μου κι αυτή γελά, αλλά πάντα μου απαντά και τότε, εγώ της στέλνω κάποιον κόκκο τροφής και τρελαίνεται από τη νοστιμιά (και από την προσωπικότητά μου!). Τελικά, οι σχέσεις στη ζωή είναι απαραίτητες, αρκεί να είναι υποστηρικτικές και όχι μίζερες!
Από τις 3 έως τις 6 Νοεμβρίου, το Ρίμινι φιλοξενεί τη διεθνή διοργάνωση με επίκεντρο την κυκλική οικονομία, τις περιβαλλοντικές τεχνολογίες και τη βιώσιμη ανάπτυξη
19°
