Τι κάνει μια αλεπού φιλική; Η διαφορά που εντόπισαν οι ερευνητές στον εγκέφαλο
Κουνούν την ουρά, αναζητούν την ανθρώπινη προσοχή και δείχνουν διάθεση για στοργή. Οι εξημερωμένες αλεπούδες ενός μακροχρόνιου ρωσικού πειράματος θυμίζουν στη συμπεριφορά κατοικίδιους σκύλους. Τώρα, επιστήμονες εντόπισαν μια διαφορά στον εγκέφαλό τους που ενδέχεται να βοηθήσει στην εξήγηση αυτής της αλλαγής.
Σύμφωνα με το Scientific American, οι ήμερες αλεπούδες διαθέτουν αισθητά λιγότερους νευρώνες που φέρουν μια συγκεκριμένη πρωτεΐνη, τον υποδοχέα οιστρογόνων άλφα, σε περιοχή του εγκεφάλου που συνδέεται με τον φόβο, την άμυνα και την επιθετικότητα.
Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στις 2 Νοεμβρίου στο Current Biology, αξιοποιεί ένα πείραμα επιλεκτικής αναπαραγωγής που συνεχίζεται εδώ και σχεδόν επτά δεκαετίες.
Από τις πιο ήμερες αλεπούδες στις επόμενες γενιές
Το πρόγραμμα ξεκίνησε το 1959, όταν Ρώσοι ερευνητές άρχισαν να επιλέγουν τις πιο ήμερες ασημένιες αλεπούδες για αναπαραγωγή, εξετάζοντας εάν θα μπορούσαν να προκύψουν ζώα με συμπεριφορά παρόμοια με εκείνη των σκύλων.
Μέσα σε λίγες γενιές εμφανίστηκαν αλλαγές τόσο στη συμπεριφορά όσο και στην όψη τους: πεσμένα αυτιά, κουλουριαστές ουρές και μεγαλύτερη επιθυμία για επαφή με ανθρώπους.
Η Ειρήνη Μάρκενσκοφ-Παπαδημητρίου, μοριακή βιολόγος στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ και επικεφαλής συγγραφέας της νέας μελέτης, άρχισε να ασχολείται με το πείραμα το 2023. Μέχρι τότε, η έρευνά της στη νευροεπιστήμη επικεντρωνόταν κυρίως στα ποντίκια. Το ερώτημα για την ομάδα της ήταν τι είχε αλλάξει στον εγκέφαλο των αλεπούδων.
Η διαφορά σε μια περιοχή του υποθαλάμου
Οι ερευνητές συνέκριναν εγκεφάλους αλεπούδων εκτροφής από τρεις ομάδες: ήμερες, επιθετικές και αλεπούδες με άγρια συμπεριφορά. Εστίασαν στον κοιλιοέσω υποθάλαμο, μια περιοχή που έχει συνδεθεί με επιθετικές συμπεριφορές στα ποντίκια.
Προηγούμενες έρευνες σε ποντίκια είχαν δείξει ότι η ενεργοποίηση του υποδοχέα οιστρογόνων άλφα αύξανε την επιθετικότητα. Στη νέα μελέτη, η ομάδα διαπίστωσε ότι οι ήμερες αλεπούδες είχαν αισθητά λιγότερους νευρώνες με αυτόν τον υποδοχέα σε σχέση με τις άλλες δύο ομάδες.
Το εύρημα συνδέει μια συγκεκριμένη κυτταρική διαφορά με τη συμπεριφορά των ζώων. Το πώς, όμως, προκύπτει αυτή η διαφορά παραμένει αντικείμενο έρευνας.
Η Σέριλ Ρόζενφελντ, νευροεπιστήμονας στο Πανεπιστήμιο του Μιζούρι που δεν συμμετείχε στη μελέτη, εκτιμά ότι η εργασία αγγίζει βασικά ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται η συμπεριφορά στον εγκέφαλο.
Τόσο η ίδια όσο και η Μάρκενσκοφ-Παπαδημητρίου θέλουν να εξετάσουν εάν ο ίδιος τύπος νευρώνων συνδέεται με την κοινωνική συμπεριφορά και άλλων ζώων, όπως οι σκύλοι και οι λύκοι. Για την ερευνητική ομάδα, το επόμενο ερώτημα είναι πώς οι γενετικές διαφορές ανάμεσα στις αλεπούδες επηρεάζουν τη σύνθεση αυτής της εγκεφαλικής περιοχής κατά την ανάπτυξή τους.
Από τις 3 έως τις 6 Νοεμβρίου, το Ρίμινι φιλοξενεί τη διεθνή διοργάνωση με επίκεντρο την κυκλική οικονομία, τις περιβαλλοντικές τεχνολογίες και τη βιώσιμη ανάπτυξη
15°
