Από το μπουκάλι νερού μέχρι το ξύλο κοπής: Πώς μπαίνουν τα μικροπλαστικά στη ζωή μας
Τα μικροπλαστικάβρίσκονται πλέον σχεδόν παντού: στο νερό που πίνουμε, στα τρόφιμα, στη σκόνη του σπιτιού και στον αέρα. Έχουν εντοπιστεί από εμφιαλωμένο νερό μέχρι φρούτα, λαχανικά και επεξεργασμένα τρόφιμα, ενώ οι επιστήμονες εξακολουθούν να μελετούν τι ακριβώς σημαίνει αυτή η καθημερινή έκθεση για την ανθρώπινη υγεία.
Η πλήρης αποφυγή τους είναι πρακτικά αδύνατη. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν απλές κινήσεις που μπορούν να περιορίσουν την ποσότητα πλαστικών σωματιδίων με την οποία ερχόμαστε καθημερινά σε επαφή.
1. Λιγότερο εμφιαλωμένο νερό
Ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι το νερό σε πλαστικά μπουκάλια μπορεί να περιέχει περισσότερα μικροπλαστικά και νανοπλαστικά από το νερό της βρύσης.
Η περιστασιακή κατανάλωσή του δεν αποτελεί λόγο πανικού. Για καθημερινή χρήση, όμως, ένα επαναχρησιμοποιούμενο γυάλινο ή ανοξείδωτο μπουκάλι μπορεί να μειώσει την επαφή με πλαστικό.
Τα μικροπλαστικά έχουν εντοπιστεί και στο νερό της βρύσης. Ορισμένα πιστοποιημένα φίλτρα έχουν σχεδιαστεί ώστε να μειώνουν την παρουσία τους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μπορούν να τα εξαλείψουν πλήρως.
Έρευνες έχουν δείξει επίσης ότι το βράσιμο του νερού και η μετέπειτα διήθησή του ενδέχεται να μειώνουν ακόμη περισσότερο ορισμένα σωματίδια, αν και αυτή δεν είναι η πιο πρακτική λύση για καθημερινή χρήση.
3. Γυαλί αντί για πλαστικό στην αποθήκευση τροφίμων
Ένα από τα πιο απλά βήματα είναι η αντικατάσταση, όπου είναι εύκολο, των πλαστικών δοχείων τροφίμων με γυάλινα.
Η θερμότητα, η ηλιακή ακτινοβολία, τα όξινα τρόφιμα και η φθορά μπορούν να επιταχύνουν τη διάσπαση του πλαστικού. Για αυτό οι ειδικοί προτείνουν να αποφεύγεται όσο γίνεται η μακροχρόνια αποθήκευση τροφίμων και υγρών σε φθαρμένα πλαστικά δοχεία.
4. Μην ξαναχρησιμοποιείς πλαστικά μιας χρήσης για φαγητό
Τα μπουκάλια νερού, τα δοχεία take away και άλλες πλαστικές συσκευασίες μιας χρήσης δεν έχουν σχεδιαστεί για συνεχή χρήση.
Αν θέλεις να τα επαναχρησιμοποιήσεις, είναι προτιμότερο να χρησιμοποιηθούν για άλλες ανάγκες και όχι για αποθήκευση ή ζέσταμα τροφίμων.
Μια εύκολη αλλαγή είναι να μεταφέρεις το φαγητό σε γυάλινο ή κεραμικό σκεύος πριν το ζεστάνεις. Η ίδια λογική ισχύει και για πολύ ζεστά ροφήματα που έρχονται σε επαφή με πλαστικά υλικά.
6. Πλύνε τα πλαστικά δοχεία στο χέρι
Οι υψηλές θερμοκρασίες του πλυντηρίου πιάτων μπορούν να επιταχύνουν την υποβάθμιση του πλαστικού. Aν εξακολουθείς να χρησιμοποιείς πλαστικά δοχεία, το πλύσιμο στο χέρι με ήπιο τρόπο μπορεί να περιορίσει τη φθορά τους.
Οι πλαστικές επιφάνειες κοπής φθείρονται σταδιακά από τα μαχαίρια και ορισμένες έρευνες δείχνουν ότι μπορούν έτσι να απελευθερώνουν μικροσκοπικά πλαστικά σωματίδια. Οι ξύλινες ή μπαμπού επιφάνειες αποτελούν μια εναλλακτική λύση, αρκεί να καθαρίζονται και να συντηρούνται σωστά.
Αν χρησιμοποιείς πλαστική σανίδα, έχει νόημα να την αντικαθιστάς όταν αποκτήσει βαθιές χαρακιές.
8. Λιγότερη σκόνη στο σπίτι
Τα μικροπλαστικά δεν φτάνουν στον οργανισμό μόνο μέσω φαγητού και νερού. Υπάρχουν και στη σκόνη που αιωρείται στον αέρα. Το τακτικό σκούπισμα, το σφουγγάρισμα και ο καθαρισμός επιφανειών με υγρό πανί μπορούν να μειώσουν την ποσότητα σκόνης που κυκλοφορεί στο σπίτι.
Ένα φίλτρο HEPA στην ηλεκτρική σκούπα ή ένας καθαριστής αέρα μπορούν επίσης να βοηθήσουν, ιδιαίτερα σε σπίτια κοντά σε δρόμους με μεγάλη κυκλοφορία.
Τι γίνεται με τα παιδιά
Τα βρέφη και τα μικρά παιδιά αποτελούν μια κατηγορία για την οποία οι ερευνητές δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Μελέτες έχουν δείξει ότι η παρασκευή πολύ ζεστού γάλακτος σε πλαστικά μπιμπερό μπορεί να αυξήσει την απελευθέρωση μικροσκοπικών πλαστικών σωματιδίων.
Μια προληπτική επιλογή είναι η προετοιμασία του γάλακτος σε γυάλινο δοχείο και η μεταφορά του στο μπιμπερό αφού πέσει η θερμοκρασία. Υπάρχουν επίσης γυάλινα ή σιλικονούχα μπιμπερό.
Πόσο πρέπει τελικά να ανησυχούμε;
Εδώ χρειάζεται μέτρο. Μελέτες έχουν συνδέσει την παρουσία μικροπλαστικών και άλλων συστατικών των πλαστικών με προβλήματα που αφορούν το καρδιαγγειακό, το αναπνευστικό και το ενδοκρινικό σύστημα. Ωστόσο, σε πολλές περιπτώσεις οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμη αποδείξει ότι τα μικροπλαστικά είναι η άμεση αιτία συγκεκριμένων παθήσεων.
Ακόμη και η διάσημη εκτίμηση ότι ο μέσος άνθρωπος καταναλώνει κάθε εβδομάδα ποσότητα πλαστικού ίση με μια πιστωτική κάρτα έχει αμφισβητηθεί.
Το πιο χρήσιμο συμπέρασμα είναι επομένως λιγότερο δραματικό: δεν υπάρχει τρόπος να μηδενίσουμε την έκθεσή μας στα μικροπλαστικά και πιθανότατα δεν χρειάζεται να μετατρέψουμε την καθημερινότητά μας σε άσκηση αποφυγής πλαστικού.
Μερικές πρακτικές αλλαγές —λιγότερο ζέσταμα σε πλαστικά, περισσότερο γυαλί, λιγότερα πλαστικά μιας χρήσης και καλύτερος καθαρισμός της σκόνης— μπορούν να μειώσουν την έκθεση χωρίς να κάνουν τη ζωή μας πολύ πιο περίπλοκη.
25°
