Bρέθηκε οικοσύστημα σε τάφρους ωκεανού που τρέφεται με χημικά
Επιστήμονες που κατάδυθηκαν σε μεγάλα βάθη σε δύο τάφρους στον βορειοδυτικό Ειρηνικό Ωκεανόανακάλυψαν ακμάζουσες κοινότητες θαλάσσιων οργανισμών που δεν τρέφονται με οργανική ύλη όπως τα περισσότερα ζώα, αλλά μετατρέποντας χημικές ουσίες σε ενέργεια.
Ανακάλυψαν αυτές τις κοινότητες που βασίζονται στη χημειοσύνθεση - όπου κυριαρχούν τα σκουλήκια και τα μαλάκια - κατά τη διάρκεια μιας σειράς καταδύσεων με επανδρωμένο υποβρύχιο στο βυθό των τάφρων ωκεανών Κουρίλ-Καμτσάτκα και Αλεούτιων. Αυτά τα πλάσματα τρέφονται με υγρά πλούσια σε υδρόθειο και μεθάνιο που διαρρέουν από τον βυθό της θάλασσας σε αυτόν τον σκοτεινό και παγωμένο κόσμο, μακριά από το φως του ήλιου.
Αυτά τα οικοσυστήματα ανακαλύφθηκαν σε βάθη μεγαλύτερα από το ύψος του Έβερεστ, της υψηλότερης κορυφής της Γης. Το βαθύτερο βρισκόταν 9.533 μέτρα (31.276 πόδια) κάτω από την επιφάνεια του ωκεανού στην τάφρο Κουρίλ-Καμτσάτκα.
«Αυτό που κάνει την ανακάλυψή μας πρωτοποριακή δεν είναι μόνο το μεγαλύτερο βάθος, αλλά και η εκπληκτική αφθονία και ποικιλία της χημειοσυνθετικής ζωής που παρατηρήσαμε», δήλωσε ο θαλάσσιος γεωχημικός Mengran Du του Ινστιτούτου Επιστήμης και Μηχανικής Βαθιάς Θάλασσας (IDSSE), μέλος της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών, ένας από τους συγγραφείς της έρευνας που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη στο περιοδικό Nature.
«Σε αντίθεση με απομονωμένες ομάδες οργανισμών, αυτή η κοινότητα ευδοκιμεί σαν μια ζωντανή όαση στην απέραντη έρημο του βυθού», πρόσθεσε ο Du.
Στη νέα έρευνα, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν το υποβρύχιο σκάφος τους, το Fendouzhe, για να ταξιδέψουν μέχρι την λεγόμενη χαδαλική ζώνη. Η χαδαλική ζώνη είναι το σημείο όπου μία από τις ηπειρωτικές πλάκες που σχηματίζουν τον φλοιό της Γης ολισθαίνει κάτω από μια γειτονική πλάκα σε μια διαδικασία που ονομάζεται υποβύθιση.
«Το περιβάλλον του ωκεανού εκεί κάτω χαρακτηρίζεται από κρύο, απόλυτο σκοτάδι και έντονη τεκτονική δραστηριότητα», δήλωσε ο Xiaotong Peng, θαλάσσιος γεωλόγος του IDSSE και συν-συγγραφέας της μελέτης, επικεφαλής του ερευνητικού προγράμματος.
Αυτό το περιβάλλον, σύμφωνα με τον Peng, βρέθηκε να φιλοξενεί «τις βαθύτερες και πιο εκτεταμένες χημειοσυνθετικές κοινότητες που είναι γνωστές στον πλανήτη μας».
Η τάφρος Κουρίλ-Καμτσάτκα έχει μήκος περίπου 2.900 χιλιόμετρα (1.800 μίλια) και βρίσκεται στα ανοικτά της νοτιοανατολικής ακτής της χερσονήσου Καμτσάτκα. Η τάφρος Αλεούτια έχει μήκος περίπου 3.400 χιλιόμετρα (2.100 μίλια) στα ανοικτά της νότιας ακτής της Αλάσκας και των Αλεούτιων Νήσων.
Τα νεοανακαλυφθέντα οικοσυστήματα κυριαρχούνται από δύο είδη χημειοσυνθετικών ζώων: σκουλήκια σωληνοειδή, κόκκινου, γκρι ή λευκού χρώματος και μήκους περίπου 20-30 cm (8-12 ίντσες), και μαλάκια λευκού χρώματος και μήκους έως 23 cm (9 ίντσες). Ορισμένα από αυτά φαίνεται να είναι άγνωστα είδη, σύμφωνα με τον Du.
Πράσινο, βιωσιμότητα και η φιλοσοφία της «πόλης των 15 λεπτών»: πώς η ανάπλαση του πρώην αεροδρομίου φιλοδοξεί να δημιουργήσει ένα νέο μοντέλο αστικής ζωής στην Αθήνα
Ίσως τελικά η μεγαλύτερη περιβαλλοντική πρόκληση να αφορά λιγότερο το τι γνωρίζουμε και περισσότερο το πώς συμπεριφερόμαστε όταν κανείς δεν μας παρακολουθεί.
17°
