Παραλία Φαλήρου: Πώς φθάσαμε σε μια αστική πλαζ υψηλών προδιαγραφών
Οι περισσότερες ευρωπαϊκές πόλεις έχουν δομήσει την τουριστική τους ανάπτυξη είτε στα ποτάμια που τις διασχίζουν, είτε στην παραλία τους. Με έναν περίεργο τρόπο η Αθήνα αποφάσισε να εξαφανίσει αμφότερα τα «περιουσιακά» της στοιχεία. Και αν τα ποτάμια είναι δύσκολο να αναδειχθούν στην πρότερη αίγλη τους, η πόλη φαίνεται ότι τώρα επιτέλους αποκτά παραλία. Κυριολεκτικά σε ένα τέταρτο της ώρας οι Αθηναίοι και οι τουρίστες μπορούν να βρεθούν σε μία φροντισμένη παραλία και να πάρουν μια πρώτη γεύση από αυτό που θα αποκαλούμε Αθηναϊκή Ριβιέρα. Πώς όμως φθάσαμε από το «στον Μπάτη απ’ έξω γράφει προσοχή μολυσμένα νερά» του Καρβέλα, σε μια αστική πλαζ υψηλών προδιαγραφών;
Το βασικό θέμα φυσικά δεν ήταν η ανάπλαση της πλαζ αλλά τα ίδια τα νερά. Στο υποσυνείδητο των Αθηναίων τα νερά των παραλιών του Σαρωνικού έχουν καταγραφεί ως μολυσμένα. Έτσι κάπως ξεκίνησε η ανάπλαση της κοντινότερης παραλίας. Από τη θάλασσα προς τα έξω. Ο δήμος καθάρισε μια ζώνη περίπου 15 μέτρων από την ακτογραμμή, κάτι που μεταφράζεται σε βάθος περίπου 6 μέτρων. Με τη δράση αυτή έβγαλαν από τη θάλασσα περίπου 10,5 τόνους απορριμμάτων. Τα 2/3 των υλικών που αφαιρέθηκαν από τον πυθμένα ήταν τεράστια ελαστικά φορτηγών. Στο σύνολό τους περισσότερα από 100. Κατόπιν ήλεγξαν την καθαριότητα των νερών όλοι οι αρμόδιοι κρατικοί φορείς και τα ευρήματα –σύμφωνα με το Δήμο Π. Φαλήρου– ήταν εξαιρετικά. Τα νερά είναι ασφαλέστατα για κολύμβηση.
Αυτό βέβαια που βλέπουν οι πολίτες, ακόμη και όταν κινούνται στην παραλιακή λεωφόρο, είναι οι υποδομές που τοποθέτησε ο δήμος για τους «λουόμενους». Τοποθέτησε ομπρέλες καθ’ όλο το μήκος της παραλίας, αποδυτήρια, τουαλέτες, ντουζιέρες αλλά και ειδικούς ξύλινους διαδρόμους για την πρόσβαση των πολιτών, ενώ έγιναν και φυτεύσεις. Το σημαντικότερο όλων βέβαια είναι ότι καθαρίζει κάθε βράδυ την άμμο με ειδικά μηχανήματα. Το αποτέλεσμα είναι μια πεντακάθαρη ακτή. Πρόκειται για μια εικόνα που θυμίζει τις καλύτερες ιδιωτικές πλαζ, με τη διαφορά ότι είναι δωρεάν προσβάσιμη σε όλους.
«Έτσι θα παραμείνει», τονίζει ο δήμαρχος Παλαιού Φαλήρου, Γιάννης Φωστηρόπουλος. Συνεχίζει λέγοντας ότι «το συγκεκριμένο μοντέλο ανάπλασης είναι εντελώς προσωρινό και χρηματοδοτήθηκε από τον δήμο. Οι πολίτες παίρνουν απλώς μια πρόγευση του τι θα συμβεί μελλοντικά στην παραλία του Φαλήρου. Το τελικό στάδιο της ανάπλασης θα είναι έτοιμο εντός της επόμενης διετίας και με τη βοήθεια του ιδιοκτήτη του Costa Navarino, Αχιλλέα Κωνσταντακόπουλου, ο οποίος έχει αναλάβει –ως χορηγός– το κόστος της εκπόνησης ενός σπουδαίου master plan για την ανάπλαση του Φαληρικού παραλιακού μετώπου, θα δημιουργήσουμε μια πλαζ πρότυπο, ευρωπαϊκών προδιαγραφών».
Η πλαζ του Φαλήρου θα αποτελεί την προμετωπίδα της σχεδιαζόμενης Αθηναϊκής Ριβιέρας, επαναφέροντας το Φάληρο στην πρότερη τουριστική του αίγλη. Τότε δηλαδή που οι Αθηναίοι παραθέριζαν στα μεγάλα νεοκλασικά σπίτια που είχαν χτιστεί στην περιοχή. Μια αίγλη που συνεχίστηκε μέχρι και τη δεκαετία του ’70, οπότε η ρύπανση έκανε την εμφάνισή της. Στόχος είναι να ενοποιηθεί με όλα τα έργα που γίνονται στο παραλιακό μέτωπο της Αττικής και να ενωθεί με τις μεγάλες αναπλάσεις του Μοσχάτου αλλά και του Ελληνικού. Στο τελικό σχέδιο της Αθηναϊκής croisette περιλαμβάνεται επίσης και το παρακείμενο πάρκινγκ του Φλοίσβου. Εκεί θα δημιουργηθεί (μόλις εγκρίθηκε) και υπόγειο πάρκινγκ 400 θέσεων, ενώ το ιστορικό κτίριο του Φλοίσβου ανακαινίζεται και από το επόμενο καλοκαίρι θα λειτουργεί καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας σαν πολυχώρος πολιτισμού και αναψυχής.
Από το επόμενο καλοκαίρι στην πανέμορφη φαληρική ακτή θα προστεθούν και διάφορες άλλες υπηρεσίες για τους πολίτες. Αρχικά θα λειτουργήσουν αναψυκτήρια και κιόσκια, ενώ η τελική φάση της ανάπτυξης προβλέπει και κάποιες ήπιες εμπορικές χρήσεις, ώστε η Αθηναϊκή Ριβιέρα να μην έχει τίποτε να ζηλέψει από τις –ομορφότερες– αστικές ακτές της Γαλλίας, της Ιταλίας ή της Ισπανίας.
Το Παλαιό Φάληρο διαθέτει 1,5 χιλιόμετρο παραλιακού μετώπου όπου τοποθετήθηκαν
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, η συγγραφέας ακολουθεί μια διαδρομή στην πόλη όπου οι δρόμοι, οι εικόνες και οι αναμνήσεις μπλέκονται με το σήμερα
17°
© Μαρία Μαρκέζη
