Τα τζουκ μποξ τραγουδάνε ακόμα

Τα τζουκ μποξ υπήρξαν κυρίαρχα μηχανήματα διασκέδασης μέχρι πριν λίγες δεκαετίες. Προ ψηφιακής εποχής, σε συνθήκες κοινής αναλογικότητας, πάει να πει εντελώς μηχανικά, τα τζουκ μποξ μάζευαν κέρματα κι έπαιζαν σαρανταπεντάρια βινύλια. Σε καφενεία, ταβέρνες, μπαρ, εστιατόρια, εξοχικά κεντράκια, εφόσον δεν υπήρχε ζωντανή μουσική, ακόμα και παράλληλα με τους πρώτους ντι τζέι, τα τζουκ μποξ εξασφάλιζαν την επιλογή της μουσικής από τον πελάτη, κάτι που ούτε το ραδιόφωνο, ούτε η μαγνητοταινία, ούτε η κασέτα εξυπηρετούσαν (αφού έπαιζαν αυτό που σήμερα θα λέγαμε play list). 

Φωτογραφία: Δημήτρης Φύσσας

Πολλοί άνθρωποι είχαν εθιστεί να πατάνε τα μαγικά κουμπιά που εξασφάλιζαν τον κατάλληλο συνδυασμό (γράμμα – αριθμός) κι έφερναν στο πλατό το αγαπημένο δισκάκι. Υπήρχαν τραγούδια που παίζονταν ξανά και ξανά, δεκάδες φορές, μέχρι που τα δισκάκια λιώνανε, ενώ οι θαμώνες χορεύανε ή απλά φτιάχνονταν - και τα φράγκα, δίφραγκα, τάληρα ή δεκάρικα γέμιζαν τις τσέπες του κάθε μαγαζάτορα.

Σταδιακά τα τζουκ μποξ παροπλίστηκαν και καταντήσανε μουσειακό είδος, περνώντας στην επικράτεια των συλλεκτών, των παλαιοπωλών και των μουσείων. Σπάνια και πού, ξεπέφτει κανένα για πούλημα στην πιάτσα και πια στολίζει μερικά εξεζητημένα καθιστικά, όπου ρέκτες βινιλομανείς παίζουν τα δισκάκια τους με πολλή μαγκιά, μακράν του απλού πικάπ, έχοντας ταυτόχρονα, κι ένα πρώτης τάξεως διακοσμητικό φωτεινό, ζωντανό, ηλεκτρικό «έπιπλο» στο άμεσο περιβάλλον τους. 

Ένα τέτοιο πουλάει τώρα ο Γιώργος Κουριδάκης της πλατείας Κάνιγγος. Το μηχάνημα παίζει μια χαρά, το άκουσα όταν το φωτογράφισα. Περνάτε, το βλέπετε, το διαπραγματεύεστε, κι αν τα βρείτε με το Γιώργο το παίρνετε, φεύγετε και παίζετε τα σαρανταπεντάρια σας πληκτρολογώντας συνδυασμούς. Κάπως σαν παλιό φλίπερ δηλαδή, τουτέστιν υπέροχα. Ζηλεύω από τώρα όποιον/α έχει τη δυνατότητα να τ΄ αγοράσει και να το βάλει σπίτι του/της, το λέω καθαρά.  

Για το ποιος είναι ο Γιώργος Κουριδάκης, πού ακριβώς εδρεύει, τι κάνει κατά βάση όταν δεν πουλάει τζουκ μποξ (βασικά, μαγειρεύει γαμάτα) και πώς μπορείτε να τον βρείτε (διεύθυνση, τηλέφωνο) δείτε έναν παλιότερο City Lover, εδώ.