Ο Δημήτρης Φύσσας, aka City Lover, δημοσιογράφος και συγγραφέας, μιλάει για την πόλη του.
Ιωσηφόγλειο
Αν αναρωτιέστε κι εσείς –μαζί με «Τα παιδιά του Πειραιά» που μου στείλανε το σχετικό μέιλ– τι είναι αυτό το επιβλητικό κτίριο που βλέπετε στη λεωφόρο Συγγρού, στη μεριά της ανόδου, ιδού η απάντηση. Πρόκειται για ορφανοτροφείο αγοριών της μικρασιατικής καταστροφής, που έχτισε ο Σμυρνιός τραπεζίτης Χαράλαμπος Ιωσηφόγλου στα χρόνια 1929-1932. Το ίδρυμα πέρασε από σαράντα κύματα: ιταλικό στρατιωτικό νοσοκομείο και μετά γερμανικός στρατώνας στην κατοχή, θέατρο άγριων μαχών στα Δεκεμβριανά, ορφανοτροφείο κοριτσιών και παιδούπολη. Σήμερα είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα εφήβων υπό την αιγίδα του Υπουργείου Υγείας και λειτουργεί ως «Αγία Βαρβάρα» – δεν τους άρεσε το Ιωσηφόγλειο, όπως το λένε οι ντόπιοι.
Μετά από ένα καλοκαίρι διακοπής, το καλό –και σχετικά δροσερό, λόγω υψομέτρου και δάσους– σινεμά στα Τουρκοβούνια όχι μόνο ξανάνοιξε, αλλά μετονομάστηκε σε «Αττικόν - Θόδωρος Αγγελόπουλος», στη μνήμη του μεγάλου σκηνοθέτη. Εκεί είδα την καλύτερη προσώρας ταινία του φετινού καλοκαιριού, το «Έρωτας του φεγγαριού» του Γουές Άντερσον (μη σας πτοεί ο εντελώς ανεπιτυχής ελληνικός τίτλος). Ελπίζω η επέκταση της ονομασίας του σινεμά να φανεί και στην εξωτερική επιγραφή. Αττικόν Άλσος, περιφερειακός στα Τουρκοβούνια, 210 6997.755, εισιτήριο χαμηλό: € 6.
Στο ίδιο αυτό σινεμά, μέχρι την Κυριακή 8 Ιουλίου, η Περιφέρεια Αττικής και η Ταινιοθήκη της Ελλάδος συνδιοργανώνουν το καινούργιο κινηματογραφικό αφιέρωμα «Κοινωνία σε κρίση», που αποτελείται από έξι σπουδαίες ταινίες, από τα «Σταφύλια της οργής» του Τζ. Φορντ (1940) μέχρι το «Wasted youth» των Α. Παπαδημητρόπουλου - J. Vogel (2011). Οι ταινίες θα προβάλλονται στις 9 μ.μ., μία κάθε βράδυ, με δωρεάν είσοδο (θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας). Λεπτομέρειες για τα φιλμ: www.tainiothiki.gr
Γιατί τη λένε Λουμπάρδα
Για το τοπωνύμιο Λουμπάρδα, της παραλίας κοντά στη Βάρκιζα, που έγραψα την προηγούμενη βδομάδα, ρωτήθηκα από αναγνώστες. Λοιπόν, λουμπάρδα ή μπο(υ)μπάρδα είναι, από τα μέσα του 15ου αιώνα και μετά, το μεγάλο φερτό μεταλλικό κανόνι (γιατί τα πρώτα ήταν χτιστά, σταθερά και συνήθως μιας χρήσης). Αργότερα, μετωνυμικά, έτσι ονομάστηκε και το ιστιοφόρο πολεμικό πλοίο που είναι εξοπλισμένο με τέτοια κανόνια. Κάποιο τέτοιο καράβι ίσως να ναυλόχησε ή να ναυάγησε, κάποτε, στην αττική αυτή παραλία. Συναφές τοπωνύμιο ο Αη Δημήτρης ο Λουμπαρδιάρης (=πυροβολητής), γιατί από το λόφο του Φιλοπάππου ο Μοροζίνης έριχνε τις λουμπάρδες του ενάντια στην Ακρόπολη, που την κατείχαν οι Τούρκοι. Έτσι την έφαγε και μισοερειπώθηκε ο Παρθενώνας στα 1461.
Μπήκα στο μαγαζί συνοδεύοντας μια φίλη που ήθελε να κόψει το κάπνισμα. Είναι αυτός ο γνωστός εναλλακτικός τρόπος καπνίσματος, με την πίπα, το λάδι κ.λπ. – σίγουρα έχετε δει και ακούσει τα σχετικά. Αν γράφω εδώ για το θέμα είναι γιατί εντυπωσιάστηκα από τη γνώση και την ευγένεια των ανθρώπων (Κώστας, Βασίλης), την ποικιλία των σχετικών προϊόντων, τη θελκτικότητα του μικρού χώρου με το συμπαθητικό γαλάζιο χρώμα και τις καλές τιμές, τουλάχιστον κατά τα λεγόμενα της φίλης που ήξερε. Εφόσον λοιπόν καπνίζετε και εφόσον θέλετε να τη δείτε αλλιώς, δεν χάνετε τίποτα, μια βόλτα είναι. «Atmistique», Πανόρμου 26, Αμπελόκηποι, 215 5305.744, www.atmistique.gr
«Φοίβη», παλαιοβιβλιοπωλείο
Εγώ το ξέρω από το ίντερνετ, όπου ξεχωρίζει για τις καλές παρουσιάσεις των βιβλίων που πουλάει και για τις χαμηλές τιμές. Πού θα πάει, θα το επισκεφθώ και στη φυσική του μορφή. Έχει και μερικά έργα του Ακριθάκη, από τα οποία κατέβασα και έκανα wall paper στον υπολογιστή μου την απολαυστική «Έφοδο της ναυτονομίας σε πορνείο» (παλιού τύπου μάλιστα, με ομαδικό εταιρισμό). Σόλωνος 99, 210 3304.012, foivibookstore.blogspot.gr
Ο ιδρυτής της Kineo και του Take Back the City μιλά για την καθημερινότητα στην Αθήνα, τις μικρές αλλαγές που κάνουν τη διαφορά και γιατί η πόλη είναι τελικά θέμα κουλτούρας.
Πίστη, χαρά, αλλά και σκληρές εικόνες μέσα από τις μαρτυρίες ξένων περιηγητών - Αγορές που βούιζαν, αμνοερίφια προς σφαγή, σνομπ Ανάκτορα, βροχή από τουφεκιές
17°
