Όλο και περισσότεροι άνδρες αναζητούν θεραπεία λόγω δυσκολιών στύσης που αποδίδονται στην υπερβολική χρήση πορνογραφίας όταν είναι μόνοι
Σεξουαλικές δυσλειτουργίες στους άνδρες, περιλαμβανομένης της δυσκολίας επίτευξης ή διατήρησης της στύσης, μπορεί να προκαλέσει η υπερβολική χρήση πορνογραφίας. Δύναται να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλός τους αντιδρά στη σεξουαλική διέγερση, καθιστώντας λιγότερο πιθανό να τη νιώσουν από τη/τον σύντροφό τους. Μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα ευαισθητοποίησης, επιθυμίας για απόλυτο έλεγχο κατά τη σεξουαλική πράξη και ανάγκης για πιο “σκληρή” σωματική διέγερση.
Επίσης, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την εικόνα του σώματος και να μειώσει την αυτοεκτίμηση, όπως και να “μαλακώσει” τη στάση απέναντι σε μη συμβατικές σεξουαλικές πρακτικές, όπως είναι η σεξουαλική επιθετικότητα, τα οποία μπορούν αφενός να αυξήσουν το άγχος και να απομακρύνουν τη/τον σύντροφο και αφετέρου να επηρεάσουν την απόδοση κατά τη σεξουαλική επαφή.
«Η ευκολία πρόσβασης στο διαδίκτυο έχει οδηγήσει σε μεγαλύτερη χρήση πορνογραφίας, από άτομα ολοένα και νεαρότερης ηλικίας. Το 50% και 70% των ενήλικων ανδρών παρακολουθούν τέτοιο περιεχόμενο σε τακτική βάση. Τα ποσοστά είναι ακόμα υψηλότερα στους εφήβους, ξεπερνώντας ακόμα και το 80%», σημειώνει ο Χειρουργός Ανδρολόγος Ουρολόγος δρ Αναστάσιος Λιβάνιος.
«Για τη συντριπτική πλειονότητα των ενηλίκων, η χρήση πορνογραφίας θεωρείται υγιής. Ο ρόλος της είναι σημαντικός σε όσους αντιμετωπίζουν σεξουαλικές δυσλειτουργίες και αναπηρίες. Προσφέρει εκπαίδευση και διέγερση για αυτοϊκανοποίηση. Χρησιμοποιείται συχνά και ως μέσο αύξησης της επιθυμίας για σεξ μεταξύ των ζευγαριών, ενίσχυσης του σεξουαλικού ενδιαφέροντος και της σεξουαλικής επικοινωνίας τους, με θετικά αποτελέσματα, υπό την προϋπόθεση της ανυπαρξίας ενδοιασμών και συστολών που πηγάζουν από ηθικές αρχές ή θρησκευτικές πεποιθήσεις. Παρότι όμως η κοινή χρήση πορνογραφικού υλικού μπορεί να προάγει την εμπιστοσύνη και την ειλικρίνεια μεταξύ των συντρόφων, η ατομική χρήση μπορεί να υπονομεύσει τις διαπροσωπικές σχέσεις τους», προσθέτει.
Όλο και περισσότεροι άνδρες αναζητούν θεραπεία λόγω μη ικανοποιητικής σεξουαλικής επαφής και δυσκολιών στύσης κατά την επαφή με τη σύντροφό τους που αποδίδεται στην υπερβολική χρήση πορνογραφίας όταν είναι μόνοι.
Το ποσοστό των εθισμένων στο πορνό ανδρών, σύμφωνα με έρευνα του BBC σε ενήλικες, ξεπερνά το 30%. Όχι όλοι αλλά ένα αξιοσημείωτο ποσοστό τους βιώνει στυτική δυσλειτουργία και κύριος λόγος είναι η απευαισθητοποίηση που συντελείται σε δύο επίπεδα. Με την πάροδο του χρόνου αφενός παύουν να διεγείρονται το ίδιο εύκολα και αναζητούν ολοένα πιο ακραία βίντεο ή εικόνες, και αφετέρου το πέος συνηθίζει σε μεγαλύτερη πίεση κατά τον αυνανισμό από αυτή που μπορεί να δεχθεί κατά το διεισδυτικό σεξ.
Ένας δεύτερος λόγος είναι ότι βλέποντας πορνό έχουν τον απόλυτο έλεγχο των σεξουαλικών τους εμπειριών, κάτι που δεν μπορεί να συμβεί όταν βρίσκονται με σύντροφο, που έχει τις δικές του ανάγκες, επιθυμίες και προτιμήσεις.
Σαφώς, οι συνέπειες της χρήσης πορνογραφικού υλικού είναι περισσότερο σοβαρές στους εφήβους, οι οποίοι ξεκινούν να εκτίθενται σε πορνό σε πολύ μικρή ηλικία –από τα 13 κατά μέσο όρο στο Ηνωμένο Βασίλειο– αφού διανύουν την περίοδο εκείνη που διαμορφώνουν τη σεξουαλική τους ταυτότητα και την αντίληψή τους για τον ρόλο του σεξουαλικού συντρόφου και τον τρόπο συμπεριφοράς τους απέναντί του.
Η επίτευξη στύσης είναι, φυσικά, μια διαδικασία που απαιτεί τη συνεργασία πολλών συστημάτων (νευρολογικών, ορμονικών και κυκλοφορικών). Η αδυναμία επίτευξης ή διατήρησής της στους νεότερους έχει τις περισσότερες φορές ψυχολογικό υπόβαθρο, το οποίο μπορεί να αντιμετωπιστεί με τροποποιήσεις στον τρόπο ζωής. Η αποχή από την παρακολούθηση πορνό για 3 μήνες, ο αυνανισμός με διέγερση που προκαλείται από άλλα ερεθίσματα και η συμμετοχή σε σεξουαλικές εμπειρίες στην πραγματική ζωή, αρκούν συνήθως για τη αποκατάσταση της στυτικής λειτουργίας. Με αυτόν τον τρόπο η διέγερση μόνο από την πορνογραφία σταδιακά υποχωρεί και νους και σώμα αρχίζουν να ανταποκρίνονται σε πιο φυσιολογικά ερεθίσματα.
Ωστόσο, ακόμη και όταν η πορνογραφία είναι ένας παράγοντας κινδύνου για στυτική δυσλειτουργία, είναι απίθανο να είναι ο μοναδικός στους άνδρες άνω των 50 ετών. Συνήθως συνυπάρχει κάποιο παθολογικό πρόβλημα. Διαταραχές των αιμοφόρων αγγείων, όπως η αθηροσκλήρωση, νευρολογικές βλάβες, που συχνά οφείλονται στον διαβήτη, παθήσεις του προστάτη, όπως η υπερτροφία περιλαμβάνονται στα συνηθέστερα. Επίσης, η λήψη ορισμένων φαρμάκων όπως τα αντιυπερτασικά αλλά και συνήθειες του τρόπου ζωής, όπως το κάπνισμα και η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να συμβάλλουν στην εμφάνισή της.
Η σωστή θεραπεία εξαρτάται από την αιτία της στυτικής δυσλειτουργίας. Όταν οφείλεται σε ψυχολογικούς λόγους, η ψυχοθεραπεία, η ουσιαστική επικοινωνία με τη/τον σύντροφο και οι ασκήσεις χαλάρωσης βοηθούν. Όταν έχει παθολογικό υπόβαθρο, το πρώτο βήμα είναι η αντιμετώπιση της νόσου που την προκαλεί.
Για την υποχώρηση του συμπτώματος υπάρχουν φαρμακευτικές ουσίες, όπως η sildenafil και η tadalafil. Η χρήση αντλιών πέους, οι ενδοπεϊκές ενέσεις, τα εμφυτεύματα πέους και τα κρουστικά κύματα αντιμετωπίζουν τη στυτική δυσλειτουργία που οφείλεται σε αγγειακούς λόγους. Τα κρουστικά κύματα έχουν το πλεονέκτημα της νεοαγγειογένεσης, δηλαδή της δημιουργίας νέων αγγείων για την καλύτερη αιμάτωση του πέους. Τα ανατομικά προβλήματα και οι διαταραχές του προστάτη θεραπεύονται με χειρουργική επέμβαση.
«Παρότι η χρήση πορνογραφικού υλικού μπορεί να συμβάλλει στην εμφάνιση στυτικής δυσλειτουργίας, ενίοτε έχει και τα αντίθετα αποτελέσματα – μπορεί να βοηθήσει τους ενήλικες άνδρες που δυσκολεύονται να πετύχουν ή να διατηρήσουν τη στύση τους. Με άλλα λόγια, δεν είναι η χρήση αυτή που προκαλεί τη δυσλειτουργία αλλά η υπερβολική, πολύωρη καθημερινή ενασχόληση με αυτή», καταλήγει ο δρ Λιβάνιος.
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
