Το Yπουργείο Υγείας υποχρεώνει τους ασφαλισµένους να πληρώνουν από την τσέπη τους τα Κέντρα Αποκατάστασης κι Αποθεραπείας. Όσο απίστευτη κι αν ακούγεται αυτή η φράση φαίνεται ότι είναι ολωσδιόλου αληθινή.
Αφορμή για το ρεπορτάζ στάθηκε μια κοινότυπη ιστορία. Τον περασμένο μήνα ο πατέρας της B.X. έπαθε εγκεφαλικό. Ευτυχώς για εκείνον, τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα σε σχέση με άλλους και η ομιλία του αποκαταστάθηκε από την επόμενη κιόλας ημέρα. Ωστόσο, τα άκρα της δεξιάς πλευράς είχαν πρόβλημα. Αν και το πόδι ήταν σε καλύτερη κατάσταση από το χέρι του, το οποίο δεν μπορούσε να το κουνήσει καθόλου, και πάλι δεν μπορούσε να περπατήσει. Αφότου ξεπέρασε πλήρως τον κίνδυνο και πήρε εξιτήριο, για να αποκατασταθεί η κίνησή του κρίθηκε αναγκαία η κλειστή νοσηλεία του σε Κέντρο Αποκατάστασης και Αποθεραπείας.
Άλλωστε, όπως ενημερώθηκε η οικογένειά του, τα νοσήλια καλύπτονταν πλήρως από τον ΕΟΠΥΥ. Για την ακρίβεια, ο φορέας κάλυπτε το 100% των νοσηλίων, διάρκειας 45 ημερών σε Γ΄ Θέση, ήτοι τετράκλινο θάλαμο. Ωστόσο, από όλα Κέντρα Αποκατάστασης στην Αττική, που απευθύνθηκε η οικογένεια πήρε την εξής απάντηση: «Το Κέντρο μας δεν διαθέτει τετράκλινο κι εσείς υποχρεούστε να πληρώσετε την αναβάθμιση κλίνης σε τρίκλινο θάλαμο». Εν ολίγοις, και όπως γίνεται σε όλες τις περιπτώσεις που κάποιος δικός σου άνθρωπος αντιμετωπίζει ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας, και µε δεδομένο ότι όλα τα Κέντρα στα οποία απευθύνθηκε είχαν πάνω-κάτω την ίδια τιμή, αποφάσισε να εμπιστευτεί το πλησιέστερο στη μόνιμη κατοικία της και να καταβάλει, συγκεντρώνοντας μετά βασάνων και κόπων, 2.200 ευρώ για 30 ημέρες νοσηλείας και όχι για 45! Σημειωτέον ότι τα 2.200 ευρώ ήταν το κόστος µόνο της αναβάθμισης κλίνης, η επιβάρυνση δηλαδή του ασφαλισμένου.
Μαθαίνοντας την ιστορία αυτή το ψάξαμε λίγο παραπάνω. Επικοινωνώντας και με το συγκεκριµένο Κέντρο, αλλά και με άλλα στην Αττική, την Πελοπόννησο, τη Θεσσαλονίκη και τη Λάρισα, η απάντηση ήταν η ίδια. Στην εύλογη ερώτηση για την αιτία της ανυπαρξίας τετράκλινου θαλάμου, μας είπαν πως το ΦΕΚ Β΄ 973/13.07.2005 ορίζει σαφώς πως τους επιτρέπεται να διαθέτουν μόνο μονόκλινους, δίκλινους και τρίκλινους θαλάμους (!).
Ψάχνοντας το ΦΕΚ, ήρθε στα χέρια μας η επιστολή της Ένωσης Κέντρων Αποκατάστασης Ελλάδος (ΕΚΑΕ) προς τον Γενικό Επιθεωρητή Υπηρεσίας Ελέγχου Δαπανών Υγείας Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΥΠΕΔΥΦΚΑ) και τον πρόεδρο του Εθνικού Οργανισμού Υπηρεσιών Υγείας στην οποία αναφέρεται ρητώς πως από το 2005 «καταργήθηκε η δυνατότητα ύπαρξης τετράκλινου θαλάΜου. Είναι εποΜένως παράνομο οποιοδήποτε Κέντρο Αποκατάστασης κι Αποθεραπείας (ΚΑΑ) που δημιουργήθηκε μετά το έτος 2005 να διαθέτει τετράκλινο θάλαμο νοσηλείας, ενώ εξίσου παράνομη είναι η απαίτηση στελεχών του Οργανισμού».
Πράγµατι, για τα ΚΑΑ που συστάθηκαν μετά το 2005, σύμφωνα µε το προαναφερόµενο ΦΕΚ, «οι θάλαμοι μπορεί να περιέχουν από μία έως τρεις κλίνες. […] Θάλαμος Α΄ θέσης: μίας κλίνης µε ιδιαίτερο χώρο υγιεινής. Θάλαμος Β' θέσης: δύο κλινών µε ένα χώρο υγιεινής. Θάλαμος Β' θέσης: τριών κλινών µε ένα χώρο υγιεινής». Πουθενά δεν αναφέρεται Θάλαμος Γ΄ θέσης: τεσσάρων κλινών µε ένα χώρο υγιεινής, τον θάλαμο δηλαδή του οποίου το κονδύλι καλύπτει εξ ολοκλήρου ο ΕΟΠΥΥ.
Η φράση-κλειδί είναι πως ο περιορισμός στον αριθμό των κλινών αφορά στα ΚΑΑ που δημιουργήθηκαν μετά το 2005. Ψάχνοντας ενδελεχώς σε Αττική, Πελοπόννησο, Θεσσαλονίκη και Λάρισα δεν βρήκαμε ούτε ένα ΚΑΑ µε χρονολογία σύστασης προ του 2005, χωρίς να αποκλείεται φυσικά το ενδεχόμενο να υπάρχει κάποιο, κάπου στην Ελλάδα.
Ενδεικτικό για τη δυσμενή θέση που βρίσκονται οι ασφαλισμένοι είναι ότι οι όροι 8 και 9 της σύμβασης του ΕΟΠΥΥ µε τα ΚΑΑ αναφέρουν µεταξύ άλλων ότι «με το ειδικό νοσήλιο καλύπτεται εξ ολοκλήρου η νοσηλεία σε Γ΄ θέση για την οποία απαγορεύεται η καταβολή από τον ασθενή ασφαλισμένο ή προστατευόμενο μέλος της οικογένειάς του οποιουδήποτε ποσού πέραν των στην παρούσα σύµβαση οριζόμενων» και ότι «για νοσηλεία ανώτερη από τη Γ΄ θέση η οποία προϋποθέτει τη σύμφωνη γνώµη του ασφαλισμένου, το ΚΑΑ δύναται να απαιτεί από τον ασφαλισμένο να αναλαμβάνει προσωπικά τη δαπάνη της διαφοράς µεταξύ των νοσηλίων που καταβάλλονται από τον ΕΟΠΥΥ και εκείνων που χρεώνονται από το Κέντρο».
Μάλιστα για το θέμα, στα τέλη του προηγούµενου Ιουλίου, ο βουλευτής του Ποταµιού Σπύρος Δανέλλης κατέθεσε ερώτηση στη Βουλή, η οποία απευθυνόταν στους υπουργούς Εργασίας και Υγείας. Στην ερώτησή του ο Σπύρος Δανέλλης επισήμανε ότι τα ΚΑΑ «επικαλούνται προς τους ασφαλισμένους ασθενείς ότι δεν έχουν ή δεν διαθέτουν δωμάτια Γ΄ θέσης, υποχρεώνοντάς τους με αυτό τον τρόπο να υπογράψουν συμβάσεις αναβάθμισης θέσης, χωρίς αυτοί να μπορούν να γνωρίζουν αν υπάρχει πληρότητα ασθενών στη Γ΄ θέση ή εάν το συγκεκριμένο κέντρο διαθέτει δωμάτια Γ΄ θέσης, όπως προβλέπει η σύμβαση». Ο βουλευτής της αντιπολίτευσης καταλήγει με την ερώτηση: «Πώς θα αντιμετωπίσετε τις ενστάσεις που υποβλήθηκαν σε πρόσθετες δαπάνες, σύμφωνα µε την παραπάνω πρακτική»;
Η απάντηση του αναπληρωτή υπουργού Παύλου Πολάκη επί της ουσίας αποδεικνύει ότι οι ασφαλισμένοι είναι πλήρως ακάλυπτοι. «Ο ΕΟΠΥΥ, σύµφωνα µε τους όρους της σύμβασης, καλύπτει νοσηλεία σε Γ΄ θέση και στην περίπτωση που ο ασφαλισµένος επιθυµεί τη νοσηλεία του σε ανώτερη θέση υπογράφει Υπεύθυνη Δήλωση προς το ΚΑΑ ότι αναλαμβάνει ο ίδιος την επιπλέον δαπάνη. Στο σηµείο αυτό σηµειώνεται ότι ο ΕΟΠΥΥ δεν υπεισέρχεται σε θέµατα ιδιωτικών συμφωνιών ή συμφωνητικών µεταξύ των ασφαλισμένων και των Κέντρων Αποκατάστασης».
Εν κατακλείδι, εδώ και 13 χρόνια οι ασφαλισµένοι επιβαρύνονται με υπέρογκα ποσά εν πλήρη γνώσει του υπουργείου Υγείας και το υπουργείο δεν διατίθεται ούτε και τώρα να αλλάξει την κατάσταση. Όποιος έχει πληρώνει, όποιος δεν έχει την... πληρώνει. Και όλα αυτά με τη βούλα του υπουργείου.
Όποιος έχει πληρώνει, όποιος δεν έχει την πληρώνει. Και όλα αυτά με τη βούλα του υπουργείου.
*Ο Πάρις Πετρίδης θα πραγματοποιήσει την έκθεση «Ατομικό αναμνηστικό»στο ΜΙΕΤ Θεσσαλονίκης (Τσιμισκή 11, Θεσσαλονίκη) από τις 8 ως τις 31 Μαρτίου. Το ομώνυμο βιβλίο του κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άγρα.
Tο εσωτερικό παιδί, το εν δυνάμει ενήλικο κομμάτι, η θεραπεία και το θάρρος που χρειάζεται για να εγκαταλείψουμε μια ταυτότητα που κάποτε μας προστάτευσε, αλλά πλέον δεν μας επιτρέπει να πετάξουμε.
Για πέντε μέρες, στο Poseidonion Grand Hotel, το πρώτο retreat της One Sanctum έφερε κοντά 130 ανθρώπους από κάθε γωνιά του κόσμου. Όχι ένα συνέδριο, αλλά ένα μικρό, προσωρινό διεθνές χωριό.
17°
