Οι πιθανότητες επιτυχίας της εξωσωματικής γονιμοποίησης μπορεί να είναι σημαντικά μειωμένες στις γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, με έλλειψη ή ανεπάρκεια βιταμίνης D, αναφέρουν αμερικανοί επιστήμονες.
Σε μελέτη που πραγματοποίησαν διαπίστωσαν ότι η επαρκής βιταμίνη D μπορεί να αποτελεί το «κλειδί» για την επιτυχία της εξωσωματικής στη συγκεκριμένη ομάδα ασθενών, οι οποίες έχουν υψηλά ποσοστά υπογονιμότητας.
Τη μελέτη πραγματοποίησαν επιστήμονες από την Ιατρική Σχολή Perelman του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια οι οποίοι ανέλυσαν στοιχεία από εκατοντάδες εθελόντριες. Όπως διαπίστωσαν, όσες πάσχουσες από το σύνδρομο είχαν ανεπάρκεια βιταμίνης D όταν άρχισαν τη διαδικασία της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, είχαν κατά 40% λιγότερες πιθανότητες να μείνουν έγκυοι σε σύγκριση με όσες είχαν επαρκή επίπεδα της βιταμίνης στο αίμα τους.
Τα ευρήματα αυτά παρουσιάσθηκαν προ ημερών στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής (ASRM) που πραγματοποιήθηκε στο Σαν Αντόνιο του Τέξας.
To σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών είναι μία ορμονική διαταραχή που προσβάλλει ποσοστό έως 10% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας. Αν αφεθεί χωρίς θεραπεία, μπορεί να έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες, όπως ο τύπος 2 διαβήτη, η αυξημένη χοληστερόλη και η υπογονιμότητα λόγω απουσίας της ωορρηξίας.
Όπως επισημαίνει ο Δρ. Δημήτρης Μπιλάλης, MBBCh, MMedSc, CCST, FRCOG, χειρουργός-γυναικολόγος με εξειδίκευση στην Αναπαραγωγική Ιατρική, «αυτό που ήδη γνωρίζουμε είναι πως για τις γυναίκες η έλλειψη της βιταμίνης D αποτελεί λόγο ανησυχίας και για τη γονιμότητά τους και σχετίζεται άμεσα με την αναπαραγωγική λειτουργία και τα επίπεδα της ορμόνης ΑΜΗ, καθοριστικού παράγοντα για τη δυναμική των ωοθηκών. Η νέα έρευνα μας δείχνει ότι η βιταμίνη D παίζει σημαντικό ρόλο και στη γονιμότητα των γυναικών με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών συγκεκριμένα. Το εύρημα αυτό φαίνεται πως ενισχύει εκείνο προγενέστερων μελετών οι οποίες έχουν συσχετίσει την ανεπάρκεια βιταμίνης D με την μειωμένη ωορρηξία έπειτα από τη λήψη φαρμάκων για τη γονιμότητα και με τη μείωση των πιθανοτήτων επιτυχημένης εγκυμοσύνης (δηλαδή κύησης που οδηγεί στην γέννηση υγιούς μωρού)».
Στην παρούσα μελέτη, οι επιστήμονες ανέλυσαν και συνέκριναν τα ευρήματα δύο μεγάλων κλινικών μελετών, των PPCOS II και AMIGOS. Οι μελέτες αυτές είχαν εξετάσει την αποτελεσματικότητα των φαρμάκων για αύξηση της γονιμότητας στη βελτίωση των ποσοστών εγκυμοσύνης σε γυναίκες οι οποίες είτε έπασχαν από σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών είτε από ανεξήγητη υπογονιμότητα.
Τα στοιχεία από περισσότερες από 1.000 εθελόντριες αποκάλυψαν ότι η ανεπάρκεια βιταμίνης D σχετιζόταν με μειωμένες πιθανότητες εγκυμοσύνης και γέννησης υγιούς βρέφους, όταν το υποκείμενο αίτιο της υπογονιμότητας ήταν το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών. Μάλιστα αυτό ίσχυε ανεξάρτητα από τον δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) των γυναικών, τη φυλή, την ηλικία, τους δείκτες μεταβολικής λειτουργικότητας ή τη θεραπεία που χρησιμοποιήθηκε.
Αντιθέτως, η ανεπάρκεια της βιταμίνης D δεν φάνηκε να συσχετίζεται με τις εκβάσεις της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στις γυναίκες οι οποίες έπασχαν από ανεξήγητη υπογονιμότητα.
«Φάνηκε πως υπάρχει σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D και την πιθανότητα αποκτήσεως μωρού, η οποία φαίνεται να ποικίλει ανάλογα με την υποκείμενη αιτία της υπογονιμότητας. Αυτό είναι πολύ σημαντικό και πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω ώστε να βρεθούν ποιες υπογόνιμες ασθενείς θα ωφεληθούν περισσότερο από τον συστηματικό έλεγχο των επιπέδων της βιταμίνης D ». συμπληρώνει ο Δρ. Μπιλάλης
Δεδομένου ότι πάρα πολλές γυναίκες παρουσιάζουν χαμηλά επίπεδα της βιταμίνης D καλό θα ήταν οι γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών αρχικά να κάνουν εξέταση αίματος για τη συγκεκριμένη βιταμίνη.
Σε περίπτωση έλλειψης ή ανεπάρκειας μπορούν, πάντα σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό τους, να λάβουν ένα εξειδικευμένο διατροφικό συμπλήρωμα που περιέχει ανώτατης ποιότητας βιταμίνη D σε συνδυασμό και με άλλα μικροθρεπτικά συστατικά που δρουν συνεργικά υπέρ της απορρόφησης και υψηλής βιοδιαθεσιμότητάς της στον οργανισμό, ενώ παράλληλα συμβάλλουν στην ομαλή λειτουργία του αναπαραγωγικού συστήματος.
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
