Ο Θωµάς Κούγκουλος, HR Director της AbbVie µας, µίλησε για τις συνθήκες και την καθηµερινότητα στο χώρο της δουλειάς του και για το όραµα της εταιρείας που έγινε όραµα των εργαζοµένων.
H AbbVie είναι μια βιοφαρμακευτική εταιρεία, που ιδρύθηκε το 2013. Βασικοί πυλώνες της λειτουργίας μας είναι η έρευνα, ανάπτυξη και η ασθενοκεντρικότητα. Στόχος μας είναι να έχουμε τα καινοτόμα εκείνα προϊόντα τα οποία θα κληθούν να αντιμετωπίσουν μερικές από τις πιο δύσκολες και κρίσιμες ασθένειες παγκοσμίως. Παράλληλα, η AbbVie, είναι ένας ενεργός συνεργάτης της Πολιτείας με τα προγράμματα “Βιωσιμότητας Υγείας” που έχει αναπτύξει σε 24ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, προτείνοντας κοστολογημένες και εφαρμόσιμες λύσεις που προάγουν τις παροχές Υγείας προς τους πολίτες.
Η έννοια «καθημερινότητα» στην AbbVie δεν έχει αρνητικό φορτίο
Επιπλέον, η AbbVie είναι οι εργαζόμενοί της, 29.000 άνθρωποι σε παγκόσμιο επίπεδο, 130+ στην Ελλάδα, κάνουν καθημερινά αυτό που πρέπει ώστε να υπάρχουν οι καλύτερες δυνατές θεραπείες για τους ασθενείς. Όλοι εμείς στην AbbVie, πίσω στο 2013 και εν μέσω κρίσης, θελήσαμε να οικοδομήσουμε μία διαφορετική εταιρεία. Διαφορετική φιλοσοφία στον εργασιακό μας χώρο, διαφορετική φιλοσοφία στις μεταξύ μας σχέσεις, διαφορετική φιλοσοφία στους τρόπους με τους οποίους συνεργαζόμαστε. Ο στόχος έγινε όραμα, αγκαλιάστηκε πρωτίστως από τους εργαζόμενους αλλά και από τη Διοίκηση. Το όραμα αυτό προσπαθούμε να το υλοποιούμε. Δεν είναι αυτονόητο, ούτε κάτι απλό γιατί είναι πολλοί οι παράγοντες που συνδιαμορφώνουν το εργασιακό μας περιβάλλον. Απαιτείται καθημερινή προσπάθεια, σύμπνοια και η συναντίληψη των συναδέλφων. Προσπαθούμε πάντα να είμαστε στην πρωτοπορία των εξελίξεων, να σκεφτόμαστε και να δρούμε εκτός του παραδοσιακού μοντέλου μιας τυπικής, συντηρητικής φαρμακευτικής εταιρείας και αυτό είναι κάτι ορατό στους συναδέλφους. Θέλουμε στο εργασιακό μας περιβάλλον να υπάρχει άνεμος αισιοδοξίας και καινοτομίας. Η έννοια “καθημερινότητα” στην AbbVie δεν έχει αρνητικό φορτίο.
Εξωστρέφεια, υψηλό επίπεδο παροχών, επιμόρφωση, ευέλικτο ωράριο
Η προσπάθειά μας αυτή αντικατοπτρίζεται στην εξωστρέφειά μας, στους σύγχρονους open space χώρους εργασίας μας, στους τρόπους που επικοινωνούμε, μοιραζόμαστε εμπειρίες, συνεργαζόμαστε, παράγουμε ιδέες. Χαρακτηριστική είναι η διαδικασία “No Limits”, μια εντατική μορφή brainstorming, όπου ένα μείγμα έμπειρων και λιγότερο εκτεθειμένων εργαζομένων αλλά και εξωτερικών συνεργατών καλούνται να σκεφτούν, να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν πρωτοποριακές ιδέες. Οι εργαζόμενοι στην AbbVie μπορούν να επιλέξουν να εργαστούν, χωρίς περιορισμούς, από το σπίτι, ή από κάποια εξωτερική τοποθεσία αντί του γραφείου, καθώς διαθέτουν όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό. Ακόμα και μέσα σε ένα δυσμενές δημοσιονομικό περιβάλλον, σε δύσκολες εργασιακές συνθήκες που επικρατούν στην Ελλάδα, στην AbbVie δίνουμε μάχη για να διατηρούμε ένα υψηλό επίπεδο μισθολογικών (και μη) παροχών, κάτι που είναι στον πυρήνα των σχέσεων της εταιρείας με τους εργαζόμενους.
Η Πρώτη θέση της AbbVie στη λίστα του θεσμού «Best WorkPlaces 2017» έρχεται να συμΙληρώσει μια διαχρονικά υψηλότατη εΙίδοση στο θεσμό αυτό, μετά την πρωτιά μας το 2015 και τη δεύτερη θέση το 2016
Υιοθετώντας ένα μοντέλο εργασίας που βασίζεται στο ήθος, στη διαφάνεια, στη διαρκή επιμόρφωση και εκπαίδευση, στις ομαδικές δραστηριότητες, στις διατμηματικές ομάδες εργασίας καθώς επίσης και στην ευελιξία στο ωράριο, έχουμε καταφέρει να χτίσουμε ένα κλίμα αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ εταιρείας και εργαζομένων. Η πρώτη θέση στη λίστα του θεσμού “Best WorkPlaces 2017” έρχεται να συμπληρώσει μια διαχρονικά υψηλότατη επίδοση στο θεσμό αυτό, μετά την πρωτιά μας το 2015 και τη δεύτερη θέση το 2016. Είναι η αντανάκλαση αυτής της προσπάθειας, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί το κίνητρό μας για να συνεχίζουμε να επιδιώκουμε και να προσβλέπουμε στην εξέλιξη, στην επιχειρησιακή παραγωγικότητα και στο μέλλον.
Το ταξίδι μας συνεχίζεται με το ίδιο όραμα, αλλά και το ίδιο πάθος με τη διαρκή αναζήτηση καλύτερων προϋποθέσεων και όρων εργασίας».
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
