Η Νέα Φιλαδέλφεια είναι ήσυχη, μια συνοικία της Αθήνας με χαμηλά σπίτια, κήπους με γιασεμιά, αυλές και πεζοδρόμια γεμάτα πράσινο, χαλαρούς κατοίκους που βγάζουν ακόμη τις καρέκλες έξω για να τα πουν με τους γειτόνους. Προορισμός μου ο Λεμονόκηπος, καινούργιο, ανοιχτό μόλις ενάμιση μήνα, έχω ήδη ακούσει καλά σχόλια κι εμένα, που μ’ αρέσει πολύ το όνομά του, μου βγάζει κάτι γλυκό κι ανθρώπινο. Λίγη ώρα μετά διασχίζω την κεντρική, χειμωνιάτικη σάλα του για να ρίξω μια ματιά πριν βγω στον κήπο. Είναι όλη ζωγραφιστή! Λουλουδάκια, χρώματα, συνδυασμοί, μια μικρή σέρα με γαλάζια κάγκελα, ξύλο και μια εσάνς εγγλέζικης εξοχής – αργότερα θα μάθω πως η Σόφι, σύζυγος του ιδιοκτήτη Γιάννη, είναι Αγγλίδα ζωγράφος και διακοσμήτρια. Στον κήπο τραπεζάκια και καρέκλες μπαμπού, γκαζόν και πέτρα, γλάστρες ζωγραφιστές και φυσικά λεμονιές. Όλες τους με φαναράκια που βγάζουν λίγο και ατμοσφαιρικό φως. Ξεκινάμε με μαλακό τυρί με πολλά μυρωδικά, το welcome του Λεμονόκηπου, και το εξαφανίζουμε με μικρές μπουκιές φρέσκου ψωμιού. Ο κατάλογος είναι μεγάλος, η κουζίνα μεσογειακή, πολλά πιάτα που μυρίζουν Ιταλία, Ισπανία, Ελλάδα, Τουρκία. Όπως μους καπνιστής μελιτζάνας με ψητά ντοματάκια Σαντορίνης, φάβα με καραμελωμένα κρεμμύδια, μπουκίτσες τυριού με σάλτσα βύσσινου, τηγανιά από χοιρινό φιλέτο με απάκι Ρεθύμνου και κατσικίσιο τυρί, κεμπάπ γεμιστά με φέτα σε τραγανή πίτα με πικάντικη μαρμελάδα ντομάτας, καθώς και τυρί πικάντικο, αυτά τα τελευταία φτιαγμένα από τη μαμά του Γιάννη. Είναι όλα πολύ νόστιμα κι η όρεξή μας κρατάει ακόμη από το καλοκαίρι, βρίσκουμε χώρο και για κυρίως. Δεύτερος γύρος με ριζότο με ροκφόρ, προσούτο και martini bianco, ραβιόλια γεμιστά με ραγού μοσχαριού και κρέμα παρμεζάνας, κοτόπουλο σαλτιμπόγκα με προσούτο και μυρωδιά από φασκόμηλο, οσομπούκο με συνοδεία ριζότου με σαφράν. Τεράστιες μερίδες, νοστιμιά και πρωτότυπες γεύσεις και συνδυασμοί. Συνοδεύουμε με ωραίο χύμα κόκκινο κρασί δυνατούτσικο και απολαυστικό (υπάρχουν και αρκετές καλές ελληνικές ετικέτες), χορτάτοι μέσα στις δροσιές του κήπου ακούμε μουσικές “bessa me, bessa me mucho” και άλλα καλοκαιρινά, κάπου ακούγονται τζιτζίκια ξεχασμένα μέσα στη νύχτα κι εμείς ακάθεκτοι προχωράμε στα γλυκά: σοκολατόπιτα, τσιζ κέικ με γλυκό κουταλιού και βεβαίως βεβαίως σπιτική λεμονόπιτα, το σουξέ του Λεμονόκηπου. Ο κήπος, η δροσιά και οι μουσικές μάς κρατάνε μέχρι αργά, φεύγουμε μόνο και μόνο για να πεταχτούμε λίγο πιο κάτω, το ποτό θα το πιούμε στο γνωστό Εν Αιθρία, το άλλο μαγαζί του Γιάννη, δυο βήματα πιο πέρα.
ΛΕΜΟΝΟΚΗΠΟΣ, Αγ. Τριάδας 11 & Επταλόφου, Νέα Φιλαδέλφεια, 210 2588.611. Ανοιχτά κάθε μέρα, από το μεσημέρι, τιμές εξαιρετικές.
11°
