Το Τρομερό Παιδί μόλις άνοιξε στα Ιλίσια και με καταπληκτικό ψωμί και υπέροχα γλυκά
Αν στη λέξη «ψωμί» η εικόνα που σου έρχεται στο μυαλό είναι η μπουκιά που θα πετάξεις στο λάδι της χωριάτικης, τότε ξέρεις πολύ λίγα για το ψωμί. Δεν λέω, είναι άκρως απολαυστική αυτή η εικόνα, αλλά το ψωμί είναι πολλά περισσότερα, και αυτό θα το διαπιστώσεις όταν δοκιμάσεις το πραγματικά «καλό» ψωμί.
Περπατώντας στην πολύβουη Παπαδιαμαντοπούλου στα Ιλίσια, και μερικά βήματα μακριά από το γοητευτικό Lot 51, το βλέμμα μου τραβάει μια κατάλευκη πρόσοψη. Μια καθαρή, κατάλευκη πρόσοψη που μοιάζει περασμένη με μαρέγκα. Θα μπορούσε. Όλα να τα περιμένεις από το «Τρομερό παιδί».
Το Τρομερό Παίδι σίγουρα δεν είναι -ούτε μοιάζει- με συνηθισμένο φούρνο
Η λιγωτική μυρωδιά από φρέσκο βούτυρο έχει τυλίξει το οικοδομικό τετράγωνο. Μπαίνω μέσα. Στο λιτό αλλά υπέρκομψο εσωτερικό κυριαρχεί το ίδιο φωτεινό λευκό, και στις γυάλινες προθήκες, φρεσκοψημένα ψωμιά και αριστουργηματικά γλυκά εκτίθενται σαν έργα τέχνης σε μουσείο. Το χαμηλό κτίσμα του 1926, δεν είναι σίγουρα ένας ακόμη «φούρνος της γειτονιάς». Και ο Στέφανος Λιβάνιος με τον Χρήστο Παππά δεν είναι σίγουρα δυο ακόμη ιδιοκτήτες φούρνου. Ο πρώτος, με σπουδές στη σχολή Ferrandi και προϋπηρεσία στον διάσημο φούρνο του Thierry Marx στο Παρίσι και ο δεύτερος, με σπουδές μαγειρικής στη Cordon Bleu, πέρασαν ατελείωτα μερόνυχτα εξερευνώντας τα μυστικά… της μαγιάς. Για τους δυο φίλους το να ζυμώνεις ψωμί είναι υψηλή τέχνη και το έβαλαν σκοπό να αλλάξουν τον τρόπο που το καταναλώνουν οι Αθηναίοι.
Το ψωμί και τα γλυκά παρασκευάζονται καθημερινά στο εργαστήριο που λειτουργεί στον ίδιο χώρο
Ελληνικά σιτηρά, φυσικό προζύμι, γαλλικά βούτυρα, φρούτα, σοκολάτα εξαιρετικής ποιότητας, κόπος, λεπτομέρεια, μαγεία. Το «τρομερό παιδί» μέσα τους δεν ησυχάζει. Παίζει με την ελληνική παραδοσιακή τέχνη του ψωμιού και τη γαλλική φινέτσα της ζαχαροπλαστικής στο πίσω δωμάτιο, για να βγάλει μπροστά την πιο ανάλαφρη, την πιο αφράτη και την πιο αρωματική ποικιλία ψωμιών - τόσο νόστιμα που τα τρως και «ασυνόδευτα» - που έχεις δοκιμάσει ποτέ.
Ψωμί πολύσπορο με 9 δημητριακά, ψωμί χωριάτικο, ψωμί με αλεύρι Ζέας, ψωμί με φαγόπυρο, ψωμί με φρούτα, ψωμί με κράνμπερις, με φουντούκια, αυθεντική μπαγκέτα - σήμα κατατεθέν του μαγαζιού - και το ομώνυμο μεγάλο καρβέλι («Τρομερό παιδί» το λένε). Όσο για τα γλυκά, μια ξαφνική ζαλάδα θα τη νοιώσεις. Άφθαστα κρουασάν, σφολιάτες, κέικ, τάρτες, εκλέρ, τσουρέκια, όλα φτιαγμένα εκεί, όλα φτιαγμένα στο χέρι, τίποτε προπαρασκευασμένο. Και όλα σε μικρές ποσότητες, να μην μένει τίποτα στο ράφι. Ό,τι παίρνεις είναι «σημερινό», φρεσκότατο. Γι’ αυτό να πας νωρίς, να προλάβεις.
Βγαίνοντας σκέφτομαι, όταν ήμουν 8 χρονών και με έστελνε η μαμά στον φούρνο να πάρω ψωμί, στον γυρισμό τσιμπούσα πάντα λίγο από τις γωνίες. Αν ήμουν τώρα 8 χρονών και πήγαινα στο «Τρομερό παιδί», φοβάμαι πως θα γυρνούσα πίσω μόνο με τη σακούλα και μερικά ψίχουλα στην μπλούζα…
Η Σάντυ Δημητριάδου φτιάχνει entremets που μοιάζουν με ψυχεδελικά γλυπτά, ζωγραφίζει με mirror glaze και αποδεικνύει ότι ανάμεσα στα τρίγωνα Πανοράματος και τα κλισέ της πόλης, υπάρχει χώρος για γαστρονομική τέχνη.
Με ανανεωμένη εμφάνιση, πλούσια γεύση και την ελεύθερη έκφραση στο επίκεντρο, η Lovit μιλά στη GenZ και στους Millennials που αγαπούν τη διαφορετικότητα και θέλουν να δίνουν τον δικό τους τόνο σε ό,τι κάνουν
18°
