Τον πήρα τον δρόμο τον μακρύ κι έφτασα στα Μελίσσια γεμάτη περιέργεια. Ενθουσιώδη σχόλια φτάνουν καταιγιστικά στ’ αυτιά μου, από φίλους κάθε κατηγορίας. Από προχτές που πήγα, παρακαλώ να συμπεριληφθώ κι εγώ στους φανατικούς και αμέσως παραθέτω τα δικά μου ενθουσιώδη σχόλια. Ο χώρος είναι μικρός, απλός και καθαρός, κάτι σαν ψησταριά της σύγχρονης εποχής και σαν «νεοταβέρνα». Ο κόσμος είναι πολύς, κυρίως νεολαία ανάμεσά τους όμως μπερδεύονται και πιο μεγάλα ζευγάρια καθώς και οι γονείς της νεολαίας, όπως και τύποι σαν κι εμένα που έφτασαν μέχρι εδώ να δουν προς τι ο χαμός. Το κόνσεπτ είναι χάμπουργκερ και κρέατα σχάρας που το κάτι διαφορετικό τους το προσθέτει η αφρικανική εσάνς. Εδώ να πω, πως ο νεαρός ιδιοκτήτης και τα άλλα τρία αδέρφια του γεννήθηκαν στη Νότια Αφρική, όλη η οικογένεια γύρισε πίσω στην Ελλάδα μόλις το 2001, Κωνσταντίνος είναι το όνομά του, Κόζι για πιο εύκολα στους Αφρικανούς.
Με το που κάθεσαι σου φέρνουν σφηνάκια με οινόμελο κι ένα ξύλο κανέλα μέσα. Tα ίδια προσφέρουν και σ’ αυτούς που περιμένουν στο δρόμο να αδειάσει κάνα τραπέζι, υπάρχει και μια priority list που τα παιδιά τη χειρίζονται με χιούμορ και αποτελεσματικότητα. Όλοι βολεύονται μέσα σε δέκα, άντε δεκαπέντε λεπτά και κανείς δεν παραπονιέται -μ’ άρεσε αυτή η ανθρώπινη και γλυκιά έννοια τους για τους ορθίους…Στα του φαγοποτικού τώρα, η νεολαία σύσσωμη τσακίζει τα χάμπουργκερ, οι μεγαλύτεροι και πιο «ψαγμένοι» τσακίζουν τα κρεατικά. Στο δικό μας το τραπέζι πήραμε απ’ όλα. Σαλάτα φρέσκια, με χαλούμι και σος μουσταρδόμελα. Μανιτάρι Portobello ψητό με τυριά και bbq sauce. Boerewors, το λουκάνικο των Μπόερς (οι λευκοί της Νότιας Αφρικής), μεγάλης νοστιμιάς που παρά το μεγάλο του μέγεθος κατατροπώσαμε στη στιγμή. Μπριζόλες μοσχαρίσιες, rib eye και classic χάμπουργκερ στα κυρίως.
Τα κρέατα ήταν πραγματικά εξαιρετικά, ωραία ψημένα, με έξτρα νοστιμιά από αφρικάνικα μπαχάρια, το μπέργκερ καλό. Όλα τους με συνοδεία στρογγυλής τηγανητής πατάτας. Ήπιαμε λευκό και κόκκινο χύμα καλό και κλείσαμε με τσιζκέικ και καρυδόπιτα με παγωτό. Στο Kozi’s θα είσαι άδικος αν δεν μιλήσεις για το σέρβις και το προσωπικό. Από τον ίδιο τον Κόζι και την Δήμητρα την αδερφή του, μέχρι και τον επίσης πολύ νεαρό (και χάρμα οφθαλμών) Άρη που σέρβιρε τη δική μας πλευρά, όλοι τους είναι νέοι, επικοινωνιακοί, με χιούμορ και κυρίως ταχύτατοι. Πληρώσαμε φεύγοντας ευρώ 20 το άτομο. Με υπέροχο φαγητό, happy ατμόσφαιρα και τέτοιες τιμές, εύκολα εξηγώ τις ενθουσιώδεις φήμες, εύκολα κι εγώ θα τον ξαναπάρω τον δρόμο προς τα πάνω. Εδώ το’ χα πριν φύγω να τους πω να ανοίξουν κι ένα παρακάτω για μας του κέντρου, φοβάμαι όμως πως οι «τέλειες συνταγές» δύσκολα επαναλαμβάνονται…
Παναγή Τσαλδάρη 32-34, Μελίσσια, 2108101584. Ανοικτό μεσημέρι βράδυ, όλη την εβδομάδα, κρατήσεις δεν γίνονται
16°
