Το καφενείο στην πλατεία Πλαστήρα του Παγκρατίου είναι ιστορικό – βρίσκεται εκεί από το 1928. Παρότι έχει προσθέσει και νόστιμες μοντερνιτέ, διατηρεί στοιχεία από τα παλιά, όπως τα μπαλκονάκια με τα παλιακά κάγκελα, τη σάλα με τα υπέροχα μωσαϊκά, την αυλή με τις μουριές – όλα τους αφήνουν μια νοσταλγική εσάνς. Τώρα το καλοκαιράκι γίνεται ακόμη πιο χαλαρό, βγάζει τραπεζάκια έξω, στολίζεται με βασιλικούς μέσα σε γλάστρες (κονσέρβες Κύκνος), κρεμάει σημαιάκια και γλόμπους ανάμεσα στα δέντρα. Και γίνεται ένα φιλικό, καθημερινό στέκι, «εύκολο» για τον καθένα να πάει όποια στιγμή της ημέρας για να τσιμπήσει ή να πιει κάτι. Αυτή ακριβώς η «ευκολία» και η χωρίς πολλά πολλά απλότητά του είναι που μου αρέσει πολύ. Η κουζίνα του είναι κι αυτή απλή και καθημερινή, πιατάκια «στοργικά», μαμαδίσια, για να χορτάσεις την πείνα σου ή να συνοδέψεις την μπίρα (μεγάλη γκάμα), το τσίπουρο, το κρασί σου. Έχει κεφτέδες της Ρηνούλας –ακριβώς όπως τους θες–, έχει γαρδουμπάκια γεμιστά με αμαρτωλά γλυκάδια, έχει συκώτι μοσχαρίσιο από χασάπη εγνωσμένης ποιότητας, μπιφτέκια, κολοκυθανθούς γεμιστούς, μελιτζανοσαλάτα σπιτίσια, σουβλάκι από μοσχαρίσια γάλακτος, κεμπάπ, φέτα «μπουγιουρντί», διάφορες ποικιλίες και από ψαρικά έχει σαρδελίτσες «παντρεμένες» με μαϊντανό και σκόρδο, γαριδάκι συμιακό, γαύρο τηγανητό και μαρινάτο, ωραίες σαλάτες με ντομάτες που μυρίζουν ντομάτα (την ψάχνουν), κρίταμα, αλατσοελιές, ωραία λάδια και αλάτια να τις νοστιμίζουν. Το Ελλάς προσθέτει και στον κατάλογο μοντέρνες πινελιές, διαλέγοντας αυτά που του ταιριάζουν. Δηλαδή, έχει ξαφνικά και μύδια αχνιστά, δεν τα περιμένεις ανάμεσα στα άλλα, αλλά διαπιστώνεις ότι είναι μάλλον τα πιο νόστιμα που έχεις φάει εδώ και καιρό στην Αθήνα. Έχει τόνο Αλοννήσου ψητό, έχει και καρπάτσιο λαυράκι επειδή ο Γιάννης πήγε στην αγορά και του γυάλισε η φρεσκάδα του. Ο Γιάννης Λιάκος, ψυχή του μαγαζιού και παιδί-διαμάντι, έχει θητεύσει σε πολλά γνωστά εστιατόρια της Αθήνας κι εδώ έχει βρει το «σπίτι» του. Πιστεύει στα φρέσκα εποχικά υλικά, ψάχνει τα βιολογικά προϊόντα, ανακαλύπτει νοστιμιές απ’ όλη την Ελλάδα, έχει άκρες που τον προμηθεύουν φρεσκότατους αχινούς, βρίσκει ωραία χύμα κρασιά, έχει κυρίως την πολύ απλή φιλοδοξία να περάσεις καλά και χαλαρά όποτε πας εσύ και η παρέα σου. Για να περάσεις καλά απ’ όλες τις πλευρές, σου έχει και τιμές εξαιρετικές, δηλαδή με μεγάλη κατανάλωση αλλά και με το πιοτί δύσκολα ξεπερνάς τα 20 ευρώ το άτομο. Τέλος, είναι ανοιχτό μεσημέρι βράδυ όλη τη βδομάδα, σερβίρει μέχρι αργά, θα κλείσει ελάχιστες μέρες γύρω από τον Δεκαπενταύγουστο.
Η οικογενειακή επιχείρηση που έβαλε τη δική της υπογραφή στο αθηναϊκό brunch επεκτείνεται στη Θεσσαλονίκη, ταξιδεύει στο εξωτερικό και σχεδιάζει ήδη τα επόμενα βήματά της
17°
