Μπακαλιάρος ελληνικός και ορθόδοξος!

Οι Καλαματιανοί, όπως και όλοι οι Πελοποννήσιοι τον αγαπούν πολύ τον παστό και ξαρμυρισμένο μπακαλιάρο. Το «ψάρι του βουνού» (τον λένε έτσι γιατί μπορούν να τον μαγειρεύουν κάθε μέρα ακόμη και τα πιο απομακρυσμένα ορεινά χωριά), το φτιάχνουν όλο τον χρόνο, τη δε ημέρα της εθνικής γιορτής τον αποθεώνουν. Τον τηγανίζουν με ωραίο κουρκούτι, φτιάχνουν και την πατροπαράδοτη σκορδαλιά και του δίνουν και καταλαβαίνει…

Για τους πιο μερακλήδες, οι καλαματιανές νοικοκυρές φτιάχνουν μια νόστιμη σαλτσούλα. Δεν σας γράφω υλικά και διαδικασία γιατί είναι πανεύκολη. Απλά ρίξτε σ’ ένα τηγάνι 5-6 (μη σας πω και παραπάνω) σκελίδες σκόρδο κομμένες σε ροδέλες, «ξανθύνετέ» τις για πολύ λίγο (να μη μαυρίσουν), ρίξτε από πάνω 4-5 ντομάτες που έχετε τρίψει στη χοντρή πλευρά του τρίφτη. Τέλος, προσθέστε και μια γερή δόση δεντρολίβανο (ξερό που είναι πιο «δυνατό»). Αλατοπιπερώστε και αφήστε στη (μέτρια) φωτιά μέχρι να πιει η σάλτσα τα νερά της ντομάτας.

Σερβίρετε σε πιατέλα τα κομμάτια του τηγανισμένου μπακαλιάρου και δίπλα ένα μπολ με τη σάλτσα. Όποιος θέλει προσθέτει μια ή δυο ή και περισσότερες κουταλιές στο πιάτο του. Το ωραίο είναι πως κάθε κομμάτι είναι και τραγανό από το τηγάνι και το κουρκούτι αλλά και «μελωμένο» από την προσθήκη της σάλτσας. Πολύ συχνά συνοδεύουν το πιάτο και με πατατούλες τηγανητές. Κόλαση σας λέω, κόλαση…!