Γιατί είναι τόσο δύσκολο να βρεις τη σφραγίδα με την ημερομηνία λήξης στα τρόφιμα;

Το έχουμε περάσει όλοι, άσχετα με το αν έχουμε ή δεν έχουμε πρεσβυωπία: το ψάξιμο για τη μικρούτσικη, θαμπή, καλοκρυμμένη σφραγίδα με την ημερομηνία λήξης στη συσκευασία του τροφίμου. Αν εξαιρέσουμε πράγματα με διάρκεια ζωής επιπέδου Μαθουσάλα (κονσέρβες, χαλβάς, τσίχλες κ.λπ.), αν εξαιρέσουμε γιαούρτια και γάλατα με την ωραία, εμφανή σφραγίδα, όλα τα άλλα προϋποθέτουν μάτι αετίσιο και κάμποσο ψάξιμο. Γιατί; Μα γιατί η σφραγίδα έχει μπει σε κάποιο μυστήριο σημείο, είτε κοντά στο καπάκι και συχνά σκεπασμένη απ’ αυτό, είτε πάνω στο καπάκι με τις διακοσμητικές φιοριτούρες, είτε στον πάτο, σε μια γωνιά απίστευτη, που δεν την ανακαλύπτει ούτε ο Σέρλοκ, είτε κάπου τόσο μα τόσο κρυφά, που δεν το βρίσκει ούτε η νεαρή, πρόθυμη ταμίας όταν πάμε να πληρώσουμε.

Αυτή η μυστικοπάθεια των εταιρειών και παραγωγών, που έχει την πρόθεση να μας πουλήσει ένα τετοιάκι στο παραπέντε να λήξει επειδή δεν θα καταφέρουμε να βρούμε τη μυθική σφραγίδα, αυτή η τακτική τέλος πάντων μας κάνει να περνάμε περισσότερο χρόνο (συχνά περισσότερο από όσο έχουμε) στα μαγαζιά, με το κεφάλι σκυμμένο και τα μάτια μισόκλειστα, γυρίζοντας το βαζάκι/μπουκαλάκι/σακουλάκι/κουτάκι από δω κι από κει, σιχτιρίζοντας που δεν κουβαλάμε μαζί μας μεγεθυντικό φακό.

Να ξεκαθαρίσω ότι έχω λίγη, πραγματικά λίγη πρεσβυωπία, βλέπω μια χαρά τα μικρά γράμματα, διαβάζω μέχρι και συστατικά τροφίμων, με την ελπίδα ότι κάποιο, οποιοδήποτε τρόφιμο δεν θα περιέχει φοινικέλαιο, που το βρήκα και σε μικρό, παραδοσιακό, οικογενειακό-και-δεν-συμμαζεύεται παραγωγό (χαλβά) πρόσφατα και μ’ έπιασε στεναχώρια.

Το πρόβλημα δηλαδή δεν είναι δικό μου, μυωπία έχω, δεν βλέπω το τρόλεϊ που έρχεται καταπάνω μου, διαβάζω όμως τις οδηγίες χρήσεως, άσχετα αν τις ξεχνάω αμέσως, λες και δεν τις είδα ποτέ. Το πρόβλημα είναι αυτωνών που σκέφτονται «βάλε τη σφραγίδα πάνω στο πλαστικό ημι-φερμουάρ που κλείνει τη συσκευασία αεροστεγώς, όλο και κάποιος μπαγλαμάς θα βρεθεί να το αγοράσει, κι ας έχει λήξει». Και δυστυχώς, ο μπαγλαμάς δεν είμαι μόνον εγώ…