Flying Horses: ένα πολύ ατμοσφαιρικό wine restaurant μόλις εμφανίστηκε στο Σύνταγμα
Δεν υπάρχει ταμπέλα. Το μόνο που βλέπω είναι μια τεράστια, σκούρα, ξύλινη πόρτα. Στέκω μπροστά της μετέωρη. «Τι ψάχνετε;» με ρωτάει ένας ευγενικός κύριος. «Το Flying Horses», λέω διστακτικά κι αναρωτιέμαι σαν τι να κρύβει πίσω της μια τόσο μεγάλη πόρτα. Ο ευγενικός κύριος χαμογελά και την ανοίγει (διάπλατα!) να περάσω – φαντάζομαι ότι κάτι τέτοιο χρειάζεται προσπάθεια. Από την άλλη μεριά, ένας άλλος κόσμος.
Προσπερνάω τραπέζια με λευκά τραπεζομάντιλα και γοητευτικά, ημικυκλικά σεπαρέ. Υπάρχουν γωνιές φωτισμένες από κεριά κι άλλες που λάμπουν κάτω από το φως κομψών πολυελαίων. Ο DJ παίζει υπέροχη, ατμοσφαιρική μουσική. Τα «σύνεργά» του είναι ακουμπισμένα πάνω σε ένα… πιάνο. Οι τοίχοι και το ταβάνι θα μπορούσαν να ανήκουν σε βίλα της Βόρειας Ιταλίας και μια τεράστια μαρμάρινη μπάρα αγκαλιάζει περιμετρικά το μπαρ σε σχήμα «Π». Μα… πού ήρθα τέλος πάντων;
Flying Horses, ένα διαφορετικό wine restaurant μια ανάσα από την Ερμού
Το πονηρό χαμόγελο του Βασίλη Στεφανάκη ξεδιαλύνει το τοπίο. Αν κάτι μπορώ να πω με βεβαιότητα γι’ αυτόν τον άνθρωπο είναι ότι τα μαγαζιά του (Lost Athens, Diego, Noah, Osteria Mamma, Armando κ.ά.) δεν μοιάζουν με κανένα άλλο. Έτσι και το Flying Horses, που ούτε δέκα μέρες δεν είναι ανοιχτό, έχει κάτι μοναδικό, εντελώς δικό του. Έχει και ένα διάχυτο μυστήριο στην ατμόσφαιρα, που σε κάνει να πιστεύεις ότι εδώ, μ’ έναν τρόπο, μπορούν όλα να συμβούν. Γιατί, όμως, Flying Horses; Λέει ο Βασίλης: «Στην αρχή ήθελα να το ονομάσω Sans Regles, που σημαίνει “χωρίς κανόνες” στα γαλλικά. Αλλά μετά μπήκα στον χώρο και θυμήθηκα ένα άγαλμα που είχα δει στην Πίζα. Λεγόταν “Flying Horses” και μου φάνηκε πολύ ωραίο όνομα για μαγαζί – και ήθελα ένα όνομα να σηκώσει αυτό που θα γίνει εδώ».
Και τι θα γίνει εδώ, Βασίλη; «Κάτι διαφορετικό. Εννοείται ότι μπορείς να έρθεις να πιεις το ποτό σου και να φας, κάνουμε και τα παρτάκια μας, είναι και σποτ για after office. Αλλά ήθελα να διαφοροποιείται απ’ όλη τη γειτονιά. Πώς να σ’ το πω; Ήθελα ένα μαγαζί που να μην έχει inox, και που, εκεί που τρως, να μπορείς να σηκωθείς και να παίξεις πιάνο άμα θέλεις. Θέλω να είναι λίγο θεατράλε, να έχει κάτι παραμυθένιο, θέλω ο κόσμος να διασκεδάζει, να περνάει καλά».
Μενού επηρεασμένο από τη γαλλική κουζίνα και ωραία κρασιά
Το Flying Horses είναι ένα (όντως πολύ διαφορετικό) wine bar-restaurant, μια που στην καρδιά του έχει το κρασί και το φαγητό. Το μενού, που έχουν επιμεληθεί οι σεφ Ελένη Σαράντη και Φώτης Καφτάνης, είναι επηρεασμένο από τη γαλλική κουζίνα: έχει στρείδια (με σάλτσα από πιπεριά jalapeno και μήλο), ταρτάρ μοσχαριού με χειροποίητα πατατάκια, στήθος πάπιας με ponzu κερασιού, γλυκοπατάτα και αντίδια με καμένο μέλι, φιλέτο τόνου με pepper sauce, αλλά επίσης έχει και burger, όπως και κάτι πολύ νόστιμα αραντσίνι μανιταριών. Για το τέλος νοσταλγικές crepes Suzette. Το μενού θα εμπλουτίζεται συνεχώς, ενώ υπάρχει κι ένα πολύ μικρό πρωινό, που σερβίρεται 11.00-13.00.
Ακόμη μεγαλύτερη έμφαση έχει δοθεί στο κρασί. Στη wine list του sommelier Τηλέμαχου Παπανδρέα φιγουράρουν περίπου 150 ετικέτες κυρίως από τον γαλλικό και τον ελληνικό αμπελώνα, ενώ υπάρχουν πολλά κρασιά επίσης από τον μεσογειακό αμπελώνα και κάποιες επιλογές από τον Νέο Κόσμο. Μέσα σ’ όλα αυτά τα κρασιά πρωταγωνιστικό ρόλο έχουν 20 γαλλικά οινοποιεία που δεν θα τα βρεις πουθενά αλλού στην Ελλάδα. Και κάτι ιδιαίτερο: μπορείς να ακολουθήσεις τον Τηλέμαχο στο κελάρι στο βάθος για να διαλέξετε μαζί το κρασί που σου ταιριάζει καλύτερα. Κάπως σαν μια μίνι ξενάγηση.
Φεύγω, χαιρετάω την τεράστια πόρτα, που τη νιώθω κάπως σαν πύλη στον χωροχρόνο, και επιστρέφω στην πραγματικότητα. Το Flying Horses απέχει μόλις δύο βήματα από την Ερμού κι όμως μοιάζει τόσο μακριά της. Και είναι τόσο πολύ διαφορετικό απ’ ό,τι συμβαίνει εκεί έξω.
17°
