Τελευταία, η Γλυφάδα εξελίσσεται σε ανερχόμενη γαστρονομική πιάτσα καθώς όλο και περισσότερα ενδιαφέροντα concepts κατεβαίνουν νότια, μεταφέροντας κάτι από την ενέργεια του κέντρου δίπλα στη θάλασσα. Στη Λαοδίκης για παράδειγμα, γειτονιά όπου ήδη βρίσκονται το Ekiben και το Dopios, εστιατόρια που άφησαν το στίγμα τους στο κέντρο πριν προσγειωθούν στη Γλυφάδα, ήρθε να προστεθεί μόλις και ένα νέο all-day spot: το KOITA.
Η αισθητική του είναι urban, με καθαρές γραμμές, minimal στοιχεία και στο κέντρο μια μεγάλη τετράγωνη μπάρα που λειτουργεί σαν το βασικό σποτ συνάντησης στον χώρο. Λειτουργεί όλη την ημέρα, απο το πρωί ως microbakery με φρέσκα φουρνιστά ημέρας, specialty καφέ και μια ιδιαίτερη έμφαση στο matcha, εγώ όμως πήγα βράδυ, καθώς μετά τις 5 το απόγευμα το KOITA μετατρέπεται σε dinner spot με μεσογειακή κουζίνα που έχει την επιμέλεια του μισελενάτου σεφ Παύλου Κυριάκη.
Το μενού είναι φτιαγμένο στη λογική του sharing: πιάτα που έρχονται στη μέση του τραπεζιού και συνδυάζονται με ποτό, χωρίς συγκεκριμένη σειρά. Ξεκινήσαμε με ωμές γαρίδες Κοιλάδας και με μυλοκόπι με φύκια, yuzu και τζίντζερ - όλα πολύ φρέσκα και δροσερά. Στη συνέχεια ήρθαν γαρίδες τεμπούρα με μαγιονέζα chilli, τραγανές και ελαφριές, σαλάτα Caesar με baby gem, καπνιστή πανσέτα, κοτόπουλο και προζυμένια κρουτόν και κάτι καταπληκτικές όσο και εθιστικές τηγανητές πατάτες με αυγοτάραχο.
Στα πιο δυνατά πιάτα του τραπεζιού, η πανσέτα με γλάσο κονιάκ και καμένη ζάχαρη καθώς και η μοσχαρίσια Black Angus, εξαιρετικά ψημένη και ζουμερή. Τέλος, στο τραπέζι μας έφτασε το highlight του μενού και προσωπικό αγαπημένο μου πιάτο, η πάπια shawarma με πορτοκάλι και σάλτσα Cantonese - από τις πιο ενδιαφέρουσες γευστικές στιγμές της βραδιάς.
Η λογική του μενού είναι πιάτα που να συνομιλούν και να στέκονται τέλεια δίπλα σε ποτά. Τα cocktails του ΚΟΙΤΑ, λοιπόν, έχουν πολύ πρωτότυπα ονόματα και κινούνται με zero-waste φιλοσοφία, όπου δηλαδή πολλά υλικά από την κουζίνα αξιοποιούνται δημιουργικά στο bar. Ξεχώρισα το cocktail που ακούει στο όνομα Through the glass, με βάση την τεκίλα Patrón, πορτοκάλι, λεμόνι και γκρέιπφρουτ και που συνοδευόταν με μια καυτερή πιπερίτσα. Φρουτώδες και δροσερό, ταίριαξε πολύ με τα πιάτα του τραπεζιού.
Καθώς περνούσε η ώρα, ο χώρος γέμιζε και η ατμόσφαιρα άλλαζε, με πιο δυνατά ντεσιμπέλ και vibe που θυμίζει περισσότερο μπαρ με DJ. Κάπως έτσι μια χαλαρή έξοδος για φαγητό στα νότια το βραδάκι, εύκολα μπορεί να μετατραπεί αργότερα σε πάρτι.
17°
