Ράλλυ Ακρόπολις: Από την εξάντληση στην «αναψυχή»

Ανταμοιβή; Κάθαρση; Εξαγνισμός; Τι τίτλο να δώσει κάποιος σε αυτή τη φωτογραφία; Είμαστε στο 1984, το Ράλλυ Ακρόπολις ζει στιγμές δόξας και απολαμβάνει διεθνώς όχι απλά την καταξίωση, αλλά τον τίτλο του καλύτερου ράλι στον κόσμο. Όχι επειδή το «βαφτίσαμε» εμείς έτσι, αλλά επειδή έχαιρε εκτίμησης, σεβασμού και αγάπης από κάθε άνθρωπο που είχε από μεγάλη έως ελάχιστη σχέση μαζί του: εργοστασιακές ομάδες, πληρώματα, ιδιώτες αγωνιζόμενοι, δημοσιογράφοι, συνειδητοί θεατές από Ελλάδα και εξωτερικό, και κυρίως απλοί κάτοικοι της υπαίθρου που είχαν το προνόμιο να «περνάει ο αγώνας» από το χωριό τους.

Μετά από τρεις υπερπλήρεις ημέρες 47 Ειδικών Διαδρομών συνολικού μήκους 796,62 χιλιομέτρων, η αναμέτρηση με τη ζέστη και τα χρονόμετρα ήταν αδυσώπητη. Τα βοηθητικά στοιχεία ελάχιστα, λίγο νερό μετά από κάθε Ειδική Διαδρομή, ένα ξεπιάσιμο (αν υπήρχε αυτή πολυτέλεια) και μετά ξανά μέσα στην καμπίνα-φούρνο του αγωνιστικού για μάχη με τα σκληρά χώματα της χερσαίας Ελλάδας.

Μετά την εξαντλητική Πελοπόννησο, που οι νυχτερινές Ε.Δ. έδιναν τη θέση τους στην ανατολή του ηλίου με τα πληρώματα να βρίσκονται νότια της Μάνης, ακολουθούσε ο «δήμιος»-Πάρνωνας των 46,71 χλμ. Οι «επιβιώσαντες» πριν το μεσημέρι έφταναν να κάνουν τα Καρνεζέικα, την τελευταία Ειδική του αγώνα, για να φτάσουν στον τερματισμό που ήταν στον Γαλατά της Τροιζηνίας, απέναντι από τον Πόρο. Ανακούφιση, πανηγύρια, ξεκούραση, φωτογραφίσεις, αγκαλιές, ανάλυση του αγώνα από όλους. Εργοστασιακά πληρώματα και ερασιτέχνες αναγνώριζαν ο ένας στον άλλον την αξία του τερματισμού. Κανένας δεν ρωτούσε για χρόνους… Μόνο περιπέτειες αναφέρονταν στις συζητήσεις. Και εκεί κατά το μεσημεράκι, τα αυτοκίνητα έμπαιναν στο δεμένο ferry boat, την «παντόφλα» επί το ελληνικότερον, και αγωνιζόμενοι, κριτές και λίγοι γενναίοι φωτογράφοι και δημοσιογράφοι επέβαιναν στο πλοίο που θα τους πήγαινε στον Πειραιά και μετά στην Αθήνα για τον επίσημο τερματισμό στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Στα «κάγκελα» του ferry, με φόντο τα αυτοκίνητα, οι νικητές Stig Blomqvist - Bjorn Cederberg με Audi Quattro A2, γεμάτοι χαμόγελα ανακούφισης. Το ταξίδι ήταν ένα δώρο για τα βάσανα και την αναμέτρηση με τα στοιχεία της φύσης και τους εαυτούς τους.