TV & Media

Κατσαφάδος: Έδωσα τη χειροβομβίδα στον αδερφό μου κι έσκασε

«Ο 12χρονος αδερφός μου σκοτώθηκε από τη χειροβομβίδα μπροστά μου»

katsafados — Θοδωρής Κατσαφάδος / zappit

22.05.2019, 11:37
Χαρά Βαμβακούλα
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Κινηματογραφος Αργύρης Γκαγκάνης: «Όταν πέσεις με τα μούτρα, μπορείς να καταφέρεις τα πάντα»

Δημήτρης Αθανασιάδης

Life in Athens An Offering to Athens: Οι PichiAvo μας μίλησαν για τη νέα εντυπωσιακή τοιχογραφία τους στου Ψυρρή

Κατερίνα Καμπόσου

More in Culture Vidcast Μακριά από το Πλήθος | Αύγουστος Κορτώ (και Τζέρι): Η δυστυχία είναι βαθιά αντιπαραγωγική

Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη

Ο ηθοποιός μιλά για τη στιγμή που στιγμάτισε τη ζωή του, τον θάνατο του αδερφού του.

Για τον τραγικό χαμό του αδελφού του από έκρηξη χειροβομβίδας σε ηλικία μόλις 12 ετών μίλησε στην εκπομπή της Ελεονώρας Μελέτη ο Θοδωρής Κατσαφάδος. Ο ηθοποιός τόνισε ότι θεωρεί τον εαυτό του υπεύθυνο για τον θάνατό του.

«Μιλάω για το δυστύχημα του αδερφού μου με χειροβομβίδα που βρήκα εγώ γιατί θέλω να ζει μέσα από μένα. Ο πόνος ήταν μεγάλος γιατί ο 12χρονος αδερφός μου σκοτώθηκε από τη χειροβομβίδα μπροστά μου. Δεν μπορούσα να το διαχειριστώ, όχι τον θάνατο, τον διαμελισμό. Δεν είναι το ίδιο. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν είναι οργανωμένος για να μπορέσει να επεξεργαστεί ένα σώμα που είναι… παντού. Εγώ βρήκα τη χειροβομβίδα, αλλά δεν ήξερα τι είναι. Το ότι τη χτύπαγα εγώ, θα μπορούσα να είμαι εγώ στη θέση του, δεν έγινε. Την έδωσα σε εκείνον, τη χτύπαγε, τη χτύπαγε και με έσωσε ένας τοίχος για λίγα δευτερόλεπτα. Ήταν Πρωτομαγιά, δεν είχαμε σχολείο, βρήκα τη χειροβομβίδα που για μένα ήταν σαν ένα σιδερένιο κουκουνάρι.

Το χτυπάγαμε, το χτυπάγαμε, το αφήναμε, το χτυπάγαμε και το ξαναφήναμε… Και κάποια στιγμή όπως γύρισα προς τον τοίχο της εκκλησίας έγινε μια μεγάλη έκρηξη. Εγώ πήγα να βρω τον αδερφό μου να του πω τι έγινε και είδα αυτό το θέαμα. Και το κακό είναι ότι μετά από αρκετή ώρα που μείναμε οι δυο μας, ήρθε και τον είδε και η μάνα μου. Ο θάνατος του αδερφού μου με αυτόν τον τραγικό τρόπο καθόρισε τη ζωή μου. Είχα ενοχές, τύψεις, κι ένα γιατί. Δεν μπορώ να ξεχάσω τα μάτια του που με κοίταξαν λίγο πριν πεθάνει», είπε μεταξύ άλλων ο Θοδωρής Κατσαφάδος.