Ελένη Καρακάση: Βρισκόμαστε στη διαδικασία αναδοχής, το παιδί δυσκολεύεται λίγο, περιμένουμε να νιώσει έτοιμο

Η Ελένη Καρακάση αποκάλυψε σε συνέντευξη ότι βρίσκεται μαζί με τον σύζυγό της στη διαδικασία αναδοχής παιδιού, έχοντας ολοκληρώσει τα απαιτούμενα βήματα, ενώ παράλληλα προχωρούν και τις διαδικασίες υιοθεσίας, περιμένοντας το παιδί να νιώσει ασφαλές και έτοιμο να ενταχθεί στο νέο οικογενειακό περιβάλλον, αναφερόμενη επίσης στις δυσκολίες που βιώνουν συχνά παιδιά τα οποία απομακρύνονται από τις βιολογικές τους οικογένειες.

«Βρισκόμαστε σε διαδικασία αναδοχής παιδιού. Δυσκολεύεται λίγο, οπότε περιμένουμε να νιώσει έτοιμο το παιδάκι για να έρθει κοντά μας. Είπαμε με τον σύζυγό μου να μην πάμε στο εξωτερικό και να ακολουθήσουμε την κλασική υιοθεσία. Το σύστημα έχει απλοποιηθεί αρκετά, όσον αφορά το γραφειοκρατικό κομμάτι. Όταν πάρεις αυτή την απόφαση, ανεβάζεις τα χαρτιά που σου ζητούν σε μια πλατφόρμα. Στην ίδια πλατφόρμα είναι και όλα τα παιδιά από τα ιδρύματα της Ελλάδας που είναι για υιοθεσία και αναδοχή» είπε αρχικά η Ελένη Καρακάση και ακολούθως εξήγησε τη διαφορά ανάμεσα στην αναδοχή και την υιοθεσία, λέγοντας:

«Εμείς κάναμε και τις δυο αιτήσεις. Στην αναδοχή, ξεκινάς για ένα διάστημα και βασικά προετοιμάζεις το παιδί για να επιστρέψει στην οικογένειά του, στους ανθρώπους που είναι υπεύθυνοι γι' αυτό. Μπορεί και να υιοθετήσεις το παιδί, μπορεί και όχι. Δεν είναι απαραίτητο ο ανάδοχος να πρέπει και να υιοθετήσει. Στην υιοθεσία πας κατευθείαν, αλλά πας πιο αργά. Συνήθως ζητούν πιο μικρά παιδιά, για διάφορους λόγους».

Τέλος, μίλησε και για τη συναισθηματική διάσταση της διαδικασίας, επισημαίνοντας: «Ένα παιδί όσο πιο πολύ απομακρύνεται από την οικογένεια, λίγο πολύ θεοποιεί την οικογένεια. Ο σκοπός δεν είναι να πάρουν τα παιδιά από την οικογένεια, αλλά να βελτιωθεί το οικογενειακό περιβάλλον για να γυρίσει. Αυτή είναι η δυσκολία. Εμείς ξεκινήσαμε και τα δυο, και αναδοχή και υιοθεσία. Είμαστε πολύ καλά οι δυο μας ως ζευγάρι. Είμαστε 20 χρόνια μαζί. Απλά είπαμε μετά το χειρουργείο που έκανα, την υστεροκτομή, να το προσπαθήσουμε και να το κάνουμε».