Θα (ξανα)γίνει μοιραίος;

Η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα, έλεγε ο Μαρξ και θα μπορούσε να έχει τη χώρα μας ως δείκτη επιβεβαίωσης του σχετικού ρητού. Διότι τι βλέπουμε τις τελευταίες ώρες; Τον Αλέξη Τσίπρα να δίνει μάχη να πείσει τους βουλευτές του ότι πρέπει να ψηφίσουν τη συμφωνία, όσο επώδυνη και αν είναι αυτή. Και τον Αντώνη Σαμαρά να αφήνει να διαρρεύσει ότι δεν είναι διατεθειμένος να ψηφίσει τη συμφωνία, παρότι και ο ίδιος ομολογεί ότι η ύπαρξη συμφωνίας είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να μείνει η χώρα στη ζώνη του ευρώ και να μην παραλύσει ολοκληρωτικά η οικονομία.

Ας αφήσουμε προσώρας τον κ. Τσίπρα, ο οποίος θα πιει μέχρι τέλους το ποτήρι των μέτρων, και ας ασχοληθούμε με τον κ. Σαμαρά, η στάση του οποίου ήδη διχάζει το κόμμα του αλλά και τους ψηφοφόρους της ΝΔ. Ο πρώην πρωθυπουργός, λένε οι συνεργάτες του, δεν φέρεται διατεθειμένος να δώσει λευκή επιταγή στην κυβέρνηση, εκτιμώντας ότι η συμφωνία που θα έκανε εκείνος με το περίφημο e-mail Χαρδούβελη θα ήταν καλύτερη από αυτή που θα κάνει η τωρινή κυβέρνηση. Για την οικονομία της συζήτησης, να συμφωνήσουμε απολύτως μαζί του. Και πιθανόν να είναι έτσι! Προκύπτει, ωστόσο, το ερώτημα αν μπορεί ο ίδιος άνθρωπος να επαναλάβει το ίδιο λάθος με αυτό που έκανε το 2010, όταν καταψήφισε το πρώτο μνημόνιο. Διότι, κακά τα ψέματα, αν η ΝΔ είχε στηρίξει το μνημόνιο είναι βέβαιο ότι θα είχαν εφαρμοστεί πολύ πιο εύκολα οι επώδυνες μεταρρυθμίσεις, δεν θα είχε διχαστεί η ελληνική κοινωνία και δεν θα είχαν δημιουργηθεί οι στρατιές των λεγόμενων αγανακτισμένων που είναι και το πρόπλασμα της σημερινής κυβερνητικής πλειοψηφίας. Αν, δηλαδή, ο κ. Σαμαράς είχε στηρίξει τον κ. Παπανδρέου και είχε υπάρξει εξαρχής μια στοιχειώδης εθνική συνεννόηση η χώρα θα ήταν σε μια φάση αντίστοιχη με αυτή της Πορτογαλίας, της Ιρλανδίας, ατενίζοντας με πολύ μεγαλύτερη αισιοδοξία το μέλλον.

Ο μοιραίος άνθρωπος, λοιπόν, των Ζαππείων και του αντιμνημονιακού αγώνα δείχνει και πάλι πρόθυμος να ξαναπαίξει το χαρτί της καταστροφής της χώρας, διαβλέποντας ότι έτσι μπορεί να έχει μικροκομματικά οφέλη. Προφανώς δεν βλέπει ότι η ΝΔ έχει φτάσει στο 15,5% (βλ. σχετική έρευνα Πανεπιστημίου Μακεδονίας) και δεν ακούει τη συντριπτική πλειονότητα των ψηφοφόρων της ΝΔ, η οποία δηλώνει ότι πάση θυσία πρέπει να υπάρξει συμφωνία. Άσε που θα έχουμε το εξής κωμικοτραγικό. Τα ευρωπαϊκά συντηρητικά κόμματα να δίνουν μάχη να στηρίξουν στις χώρες τους τη συμφωνία και ο εκπρόσωπός τους στην Ελλάδα να καταψηφίζει τη συμφωνία. Μιλάμε για τραγελαφικές καταστάσεις, οι οποίες μόνο στη χώρα μας επαναλαμβάνονται σαν τηλεοπτικό σήριαλ το καλοκαίρι. Το χειρότερο δε είναι ότι πολιτικές συμπεριφορές σαν και αυτές συμβάλλουν στην ακόμα μεγαλύτερη απαξίωση του πολιτικού κόσμου και των κομμάτων, καθώς πλέον η έννοια της συνέπειας είναι είδος προς εξαφάνιση. Παρεμπιπτόντως, αν συνεχίσει έτσι ο κ. Σαμαράς και δεν δρομολογήσει τις εξελίξεις για τη διαδοχή του, θα είναι και η ΝΔ ένα τέτοιο είδος!