Χάρης Δούκας: Ο ανασχηματισμός που δημιουργεί προσδοκίες και η Αθήνα που δεν έχει την πολυτέλεια της αναμονής
Μέχρι πρόσφατα, η Αθήνα αντιμετωπιζόταν σαν πεδίο πειραμάτων, αποφάσεις λαμβάνονταν με γνώμονα τη βιτρίνα και όχι τη λειτουργία, την εντύπωση και όχι το αποτέλεσμα και έτσι οι κάτοικοι της πόλης μας καλούνταν απλώς να προσαρμοστούν, να πληρώσουν το κόστος και να συνηθίσουν τη μετριότητα ως κανονικότητα.
Αυτή η περίοδος άφησε πίσω της κάτι βαθύτερο από απογοήτευση. Άφησε μια κοινωνία που έπαψε να πιστεύει ότι η πόλη μπορεί να διοικηθεί με σοβαρότητα, συνέπεια και σεβασμό. Και ακριβώς εκεί βρίσκεται το μεγαλύτερο στοίχημα της νέας δημοτικής αρχής του Χάρη Δούκα. Όχι μόνο να αλλάξει η εικόνα της Αθήνας, αλλά να ξανακερδηθεί η πεποίθηση ότι μπορεί να λειτουργήσει υπέρ ξανά υπέρ των πολιτών. Ο πρόσφατος ανασχηματισμός στον Δήμο Αθηναίων δεν ήταν μια τυπική διοικητική αναδιάταξη, αλλά μια καθαρά πολιτική και ταυτόχρονα οργανωτική επιλογή με συγκεκριμένο στόχο, την επιτάχυνση του δημοτικού έργου.
Ο Χάρης Δούκαςγνωρίζει καλά ότι η αποτελεσματική διοίκηση δεν μετριέται σε θητείες αλλά σε αποτελέσματα. Το μήνυμα λοιπόν του πρόσφατου ανασχηματισμού, στον οποίον προέβη, είναι ξεκάθαρο και δεν σηκώνει παρερμηνείες: Κανείς δεν είναι μόνιμος. Κανείς δεν προστατεύεται από τη θέση του. Κανείς δεν μετριέται με προθέσεις. Όλοι κρίνονται από το αποτέλεσμα. Στον μεγαλύτερο Δήμο της χώρας, όπου για χρόνια η κανονικότητα ήταν το άλλοθι και η αδιαφάνεια θεωρούνταν φυσικό φαινόμενο, αυτή η λογική είναι σχεδόν ανατρεπτική. Εδώ όμως αξίζει να πάμε λίγο πίσω και να θυμηθούμε πως αυτό με το οποίο ήρθε αντιμέτωπη, από την πρώτη μέρα ανάληψης των καθηκόντων της η νέα δημοτική αρχή του Χάρη Δούκα, δεν ήταν μόνο η μετωπική σύγκρουση με παθογένειες και τους εκλεκτούς της κυβέρνησης.
Ήταν επίσης και η εκδικητική συμπεριφορά ενός συστήματος που νόμιζε πως η Αθήνα είναι κάποιου είδους νόμιμη ιδιοκτησία τους, χωρίς να λαμβάνουν όμως υπόψιν πως η εξουσία δεν είναι κληρονομικό τρόπαιο αλλά δημοκρατικό δικαίωμα των πολιτών. Η ανάληψη της δημαρχίας από τον Χάρη Δούκα αντιμετωπίστηκε συγκεκριμένα συμφέροντα αλλά και από την ίδια την κυβέρνηση, ως απειλή. Γιατί για το σύστημα, η αλλαγή κανόνων είναι πάντα πιο «επικίνδυνη» από την αλλαγή προσώπων και ο Χάρης Δούκας φάνηκε από την αρχή πως ήρθε για να βάλει κανόνες εκεί όπου βασίλευαν οι εξαιρέσεις και λογοδοσία εκεί όπου κυριαρχούσε η σιωπή. Υπάρχει όμως και κάτι βαθύτερο. Ο ανασχηματισμός αυτός δεν αφορά μόνο τη λειτουργία του Δήμου. Αφορά ένα διαφορετικό μοντέλο ηγεσίας.
Η Αθήνα δεν χρειάζεται άλλες καλές προθέσεις. Χρειάζεται ρυθμό. Και ο ανασχηματισμός στο Δήμο Αθηναίων είναι ακριβώς αυτό. Μια απόπειρα να συγχρονιστεί η πολιτική βούληση με τη σκληρή πραγματικότητα της πόλης. Χωρίς θόρυβο. Χωρίς γενικολογίες. Με πλήρη επίγνωση ότι δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Μόνο αποτελέσματα. Με καθαρότερους ρόλους, λιγότερες επικαλύψεις, περισσότερη λογοδοσία. Γιατί όταν το ζητούμενο είναι η αποτελεσματικότητα, δεν αλλάζεις στόχους, αλλάζεις ταχύτητα.
Καθημερινότητα, καθαριότητα, πράσινο, δημόσιος χώρος, ασφάλεια, κοινωνικές υπηρεσίες. Όλα αυτά δεν είναι αφηρημένες έννοιες αλλά μετρήσιμες εμπειρίες των πολιτών. Ο ανασχηματισμός έρχεται να ευθυγραμμίσει τη διοικητική δομή με αυτή την πραγματικότητα. Να μειώσει τον χρόνο από την απόφαση στην υλοποίηση.
Αν υπάρχει ένα μήνυμα που εκπέμπεται καθαρά, είναι πως η προοδευτική διακυβέρνηση δεν έρχεται από τα πάνω, αλλά χτίζεται από κάτω, στην καθημερινότητα, στις αποφάσεις που φαίνονται μικρές αλλά αλλάζουν τον τρόπο που ζούμε. Και η Αθήνα, μέρα με τη μέρα, δείχνει ότι αυτός ο δρόμος όχι μόνο υπάρχει αλλά ανοίγει όλο και περισσότερο. Ο ανασχηματισμός στον Δήμο Αθηναίων δεν είναι μια εσωτερική αναδιάρθρωση, αλλά εκπέμπει και ένα γενικότερο πολιτικό σήμα. Δείχνει πώς η εξουσία μπορεί να ασκείται χωρίς φόβο αξιολόγησης και χωρίς προσκόλληση στη θέση. Η Αθήνα δεν εξαγγέλλει προοδευτική διακυβέρνηση. Τη υλοποιεί καθημερινά.
Η Αθήνα και ο Χάρης Δούκας υπενθυμίζουν κάτι απλό. Όταν η πολιτική δουλεύει στην πράξη, παύει να είναι υπόσχεση και γίνεται παράδειγμα. Και αυτό, αναπόφευκτα, ανοίγει τη συζήτηση για το πώς θα μπορούσε να λειτουργήσει αλλιώς και η χώρα.
Ο Birnbaum απορεί μπροστά στην άγνοια και στην αγνόηση του «αιματηρού 20ού αιώνα»· μπροστά στο ότι η αριστερά είναι έτοιμη να επαναλάβει τα ίδια λάθη, τις ίδιες φρικαλεότητες.
Καλές οι ψεκασμένες θεωρίες, καλύτερες οι ελπίδες για μια αγνώστου προελεύσεως αλλαγή, ισχυρός και πάλι ο αντισυστημισμός, αλλά πρέπει αυτή χώρα και να κυβερνηθεί
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
Αίτημα να προηγηθεί ψηφοφορία επί της πρότασης του ΠΑΣΟΚ για την διεξαγωγή εθνικού διαλόγου με την συγκρότηση και σύσταση εθνικής επιτροπής Αγροτικής Παραγωγής
9°
