Ο Μάνος Βουλαρίνος σχολιάζει την υποψηφιότητα Στέφανου Κασσελάκη για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ.
Θα ήθελα να πάω κι εγώ αλλά φοβάμαι ότι δεν θα περάσω απαρατήρητος και ότι το γνήσιο ενδιαφέρον μου για την ελληνική αριστερά και τη διαδοχή στην ηγεσία της δεν θα γίνει πιστευτό. Οπότε το μόνο που μου μένει να κάνω είναι να σας παροτρύνω να πάρετε μέρος στις εκλογές του ΣΥΡΙΖΑ και να ψηφίσετε Στέφανο Κασσελάκη. Και εν ανάγκη θα σας παρακαλέσω κιόλας.
Και θα το κάνω γιατί αυτός ο μοναδικός συμπολίτης που συνδυάζει την έπαρση του Ανθρώπου Παγώνι Γιάνη, την απουσία επαφής με την πραγματικότητα του Γεωργίου Ανδρέα Παπανδρέου, την εκφορά λόγου και τη θολή επιχειρηματολογία των γιων του Τέως, την αξιοπιστία του Βλάση του Τσάκα (ή εκείνης της «ερευνήτριας της ΝΑΣΑ»), τη μελούρα ταινίας με τον Ξανθόπουλο και τη δυσανεξία στην κριτική και στις άβολες ερωτήσεις του συντρόφου Πολάκη, πρέπει να παραμείνει στο προσκήνιο. Αυτό το θείο δώρο για τη σάτιρα δεν πρέπει να πέσει στην αφάνεια ή να ακολουθήσει τη φυσιολογική πορεία του και να καταλήξει πρωταγωνιστής σε ριάλιτι. Αυτός ο άνθρωπος που μοιάζει με χαρακτήρα του Σάσα του Μπάρον του Κοέν πρέπει να συνεχίσει να απασχολεί το πολιτικό ρεπορτάζ (και να μου φτιάχνει τη σούπα – από επαγγελματικής απόψεως).
Προφανώς τα κίνητρά μου είναι ιδιοτελή αλλά αυτό ακριβώς δεν είναι κάθε εκλογική διαδικασία; Μια ευκαιρία για επιλογή με βάση το συμφέρον. Πολλές φορές βέβαια οι ψηφοφόροι καταλήγουν να ψηφίζουν κόντρα στο συμφέρον τους αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία που καμία σχέση δεν έχει με την προσπάθεια του Στέφανου Κασσελάκη να ηγηθεί της ελληνικής αριστεράς, προσπάθεια που συμφέρει τους περισσότερους από εμάς.
Συμφέρει τους συντρόφους του ΠΑΣΟΚ καθώς μια εκλογή Κασσελάκη είναι η μόνη ευκαιρία για τον σύντροφο Ανδρουλάκη να φανεί πειστικός ως ο γνήσιος εκφραστής του (αυτοσαρκαστικά αυτοαποκαλούμενου) «προοδευτικού χώρου». Όλοι οι άλλοι υποψήφιοι είναι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο πιο ΠΑΣΟΚ από τον σύντροφο Νίκο (ο δε Τζουμάκας είναι ΠΑΣΟΚ με όλους τους τρόπους) και φοβάμαι ότι όσο επιμένει να ζει σε εκείνον τον κόσμο που «ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά» η σύγκριση μαζί τους θα αποβαίνει πάντα σε βάρος του.
Συμφέρει τους νεοδημοκράτες αφού μια νίκη Κασσελάκη διευκολύνει ακόμα περισσότερο την πολυετή παραμονή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην εξουσία. Βέβαια την παραμονή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην εξουσία δεν είναι βέβαιο ότι την επιθυμούν όλοι οι νεοδημοκράτες αλλά αυτό είναι άλλης τάξεως ζήτημα.
Συμφέρει τον Πολάκη και τον Αλέξη οι οποίοι με την απροκάλυπτη ο ένας και τη σιωπηρή ο άλλος στήριξη στον Στέφανο τον Κασσελάκη πασχίζουν να κάνουν τον ΣΥΡΙΖΑ ένα μπάχαλο που θα έχει απόλυτη ανάγκη την επέμβαση του πρώην αρχηγού που ελπίζει σε μια Δευτέρα Παρουσία (εννοείται ότι αυτό το σχέδιο είναι πιο αστείο κι από τις συνεντεύξεις του Κασσελάκη αλλά αυτό δεν αλλάζει κάτι στην προσπάθεια των Τσιπροπολακιστών να στηρίξουν το παλικάρι από την ξενιτιά).
Συμφέρει τις ενημερωτικές εκπομπές της τηλεόρασης που για μήνες θα οργανώνουν βαθυστόχαστες συζητήσεις για «το μήνυμα της εκλογής Κασσελάκη» και «το νέο που φέρνει ο Στέφανος».
Τέλος, όπως είπα, συμφέρει εμένα, τους ακροατές της εκπομπής μου αλλά κι εσάς που σας αρέσει να διαβάζετε αυτά που γράφω. Η μανία του πουλέν του συντρόφου Πολάκη να ανεβάζει βίντεο στο Χ και η αδυναμία του να απαντήσει σχεδόν σε κάθε ερώτηση που του γίνεται στις κανονικές συνεντεύξεις, οι συνεχείς αποκαλύψεις για το ποια στην πραγματικότητα είναι η ηρωικολυπητερή του ιστορία, θα εμπλουτίζουν την εκπομπή και τα κείμενά μου με πληθώρα κωμικών στιγμών οι οποίες θα εξαφανιστούν (ή δεν θα έχουν την ίδια αξία) αν ο Στέφανος επιστρέψει στην αφάνεια ή τεθεί στο κομματικό περιθώριο.
Με λίγα λόγια οι περισσότεροι έχουμε μόνο να επωφεληθούμε από την εκλογή του Νίκου Ξανθόπουλου των πλουσίων. Οπότε σας παρακαλώ, την Κυριακή στις 10 Σεπτεμβρίου πηγαίνετε και ψηφίστε Στέφανο Κασσελάκη. Η ψήφος κοστίζει μόλις δύο ευρώ (αν δεν είστε ήδη μέλη του κόμματος) και η αξία της είναι ανεκτίμητη. Για τους περισσότερους από εμάς. Και μπράβο μας.
Το τηλεφώνημα του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά με ανυποψίαστο υπάλληλο υπενθυμίζει ότι δημοκρατία δεν είναι μόνο θεσμική αρχιτεκτονική, αλλά και διαπροσωπική σχέση
12°
