Δεν πήγα στη συναυλία της Lady Gaga. Η αλήθεια είναι πως το σκεφτόμουν. Δεν θα χαρακτήριζα τον εαυτό μου φαν, αλλά για έναν άνθρωπο που έχει μεγαλώσει τη δεκαετία του ’80 συντροφιά με Madonna, η τύπισσα μπορεί να αποτελέσει ένα κάποιο σημείο αναφοράς. Πόσο μάλλον σε μια εποχή που η παγκόσμια μουσική σκηνή σαρώνεται από ένα άνευρο και ευνουχισμένο R’N’B, μια ξεπουλημένη ραπ και τους αμανέδες κάθε τριτοκοσμικού που χαρακτηρίζονται «έθνικ μουσική».
Την επομένη του live και μετά από όσα διαβάζω και ακούω, το μετάνιωσα που δεν πήγα. Όχι μόνο επειδή θα ήθελα να ακούσω το «Poker Face», το «Paparazzi» ή το «Telephone» (ναι, εκτιμώ περισσότερο τις παλιότερές της επιτυχίες) αλλά και για να της συμπαρασταθώ. Ναι, φίλοι μου!
Γιατί το βρίσιμο που έφαγε η LG όλες αυτές τις μέρες μόνο με τα μπινελίκια που άκουγαν οι «δοσίλογοι αλήτες προδότες πολιτικοί» τις μέρες των Αγανακτισμένων μπορεί να συγκριθεί. Τι «ατάλαντη», τι «πρεζόνι», τι «ψυχοπαθής», τι «χοντροκώλα»… Ένα ψαγμένο άρθρο σεσημασμένου αριστεροδέξιου site τη χαρακτήρισε και «πουτανάκι» μέσα σε αποθέωση και χιλιάδες ποσταρίσματα αριστερών και δεξιών άγαμων θυτών.
Φυσικά, άνθρωποι σαν τη Lady Gaga πέρα από την όποια προσφορά τους στη μουσική είναι ιδιαιτέρως χρήσιμοι για να αναδείξουν τα συμπλέγματα και τις εμμονές του νεοέλληνα, όσο και τις άπειρες αντιφάσεις που τον διακρίνουν.
Είναι π.χ. εξαιρετικά ενδιαφέρον το γεγονός ότι ζούμε σε μια χώρα όπου μπορείς να αποκαλείς τη Lady Gaga «τρίμπαζο», αλλά αν πεις «εντάξει, η Ουρανία Μιχαλολιάκου δεν είναι και η ομορφότερη γκόμενα του κόσμου» αμέσως θεωρείσαι πιο ρατσιστής από την ίδια. Επίσης, ζούμε στην χώρα που αν χτυπώντας π.χ. το πόδι σου φωνάξεις «Όχι ρε που@@τη μου» θεωρείσαι νεοναζί ομοφοβικός, έχεις όμως δικαίωμα να αποκαλείς τους φαν της LG «αδερφάρες» και «λούγκρες».
Μεγάλο ενδιαφέρον επίσης έχει η αντιμετώπιση από τα «δύο άκρα» της κίνησης της Gaga να τυλιχθεί με την ελληνική σημαία. Οι μεν εξοργίστηκαν για την προσβολή του ιερού λαβάρου που τίμησαν με το αίμα τους ο Νικοτσάρας και ο Πανουργιάς, οι δε στηλίτευσαν την εθνικιστική στάση της Λαίδης. Φυσικά, η Lady Gaga προκάλεσε την οργή του νεοελληνικού όχλου και για τον προκλητικό τρόπο που ντύνεται (;) και συμπεριφέρεται.
Το έχουμε ξαναπεί: Ο Έλληνας είναι κατά βάθος ο πιο συντηρητικός Ευρωπαίος. Το παίζει προχώ, αλλά θυμίζει περισσότερο τους έξαλλους χωριάτες που κυνηγούσαν τους γυμνιστές σε εκείνη την ταινία με τον Ψάλτη. Εννοείται πως δεν έλειψαν και εκείνοι που κατακεραύνωσαν τους πτωχούς τω πνεύματι Gaga fans οι οποίοι είχαν το θράσος να σπεύσουν στη συναυλία τη στιγμή που ο κόσμος πεινάει. «Αυτοί είμαστε» αναφώνησαν απογοητευμένοι οι άνθρωποι που κάτω από το άρθρο μου θα σχολιάσουν πως είμαι ανθέλληνας και γενικεύω σε βάρος του περιούσιου λαού του Θεού.
Τέλος, στον Έλληνα αρέσει να το παίζει κουλτουριάρης. Ζει για να είναι δήθεν, βρε παιδί μου. «Ποια είναι δηλαδή αυτή η κακόφωνη και φάλτσα τραγουδιάρα; Είναι μουσική αυτό;» αναρωτιέται ο απόγονος του Ιάννη Ξενάκη. Γιατί ο Έλληνας με Ραχμάνινοφ ξυπνά, με Μάλερ κοιμάται. Γιατί στην Ελλάδα ο κάθε κακομούτσουνος ενταχνάς loser που γρατζουνάει μια κιθάρα και μουρμουρίζει ακατάληπτους στίχους θεωρείται πχιότητα.
Αγαπάμε Lady Gaga, λοιπόν. Γιατί αποτέλεσε ένα ευχάριστο διάλειμμα στη νεοελληνική μιζέρια.
Πώς η κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο, η στάση της κυβέρνησης και η μετατόπιση της κοινής γνώμης επαναφέρουν το δίλημμα της κυβερνησιμότητας στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής
17°
