Πολιτικη & Οικονομια

Ο Γ. Παπανδρέου και τα φεουδαρχικά κατάλοιπα

02.09.2014, 13:02
Λευτέρης Κουσούλης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Lifestyle Γιατί όλοι λένε ότι το 2026 είναι το νέο 2016;

Ελένη Βαρδάκη

Health & Fitness Αλήθειες | Το κορίτσι μέσα στη γυναίκα: μια ζωή ανάμεσα στα θέλω και στα πρέπει

Σουζάνα Παπαφάγου

Μουσικη Γιώργος Παπαστεφάνου: Ο σπουδαίος ραδιοφωνικός παραγωγός και παρουσιαστής μιλάει στην Athens Voice

Μπάμπης Καλογιάννης

Ακούστηκαν χθες το βράδυ στο γνωστό Ζάππειο καθόλου πρωτότυπα συνθήματα: «Γιώργο γερά, να φύγει η Δεξιά» και, ακόμη, «Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι εδώ με Γιώργο αρχηγό».

Ο Γιώργος Παπανδρέου συμπυκνώνει και εκφράζει την κοινωνική και πολιτική καθυστέρηση της χώρας. Για αυτό και τα συνθήματα δεν είναι γελοία, είναι θλιβερά.

Παρακολουθώ την πορεία του Γιώργου Παπανδρέου πολλά χρόνια τώρα. Για τους λόγους που φαντάζεται ο καθένας, αλλά και επειδή συμβαίνει να είμαι ομήλικός του, με λίγες μέρες διαφορά…

Έτσι, επειδή χρόνια τώρα θεωρώ το φαινόμενο πολύ σημαντικό για την εξέλιξη των πολιτικών μας πραγμάτων, επιχείρησα στην εποχή της απόλυτης ισχύος του, το 2004, να αποτυπώσω αυτό που πολιτικά αντιπροσωπεύει, ως πολιτικός εκφραστής φεουδαρχικού τύπου, με κείμενό μου στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία και με τίτλο «Η παιδαγωγική της διαδοχής».

Σήμερα, 2014, και ενώ η Ελλάδα πορεύεται στην έρημο, παρατηρούμε ότι τα φεουδαρχικά κατάλοιπα είναι εδώ. Κυκλοφορούν σε Ζάππεια και σε πολιτικούς διαδρόμους. Γόνοι και καρποί, καρποί και γόνοι ενός συστήματος εξουσίας, που με την καταστολή της συνείδησης και το πρωτόγονο δέος, πετύχαινε την αυτοσυντήρησή του και, ήδη, την αναπαραγωγή του.

Για τα φεουδαρχικά κατάλοιπα τίποτα δεν υπάρχει πέρα από τον εαυτό τους. Δεν αντιλαμβάνονται τις μεταβολές, δεν έχουν αίσθηση του χρόνου, δε συναισθάνονται τις συνθήκες, αγνοούν τους ανθρώπους. Όσοι μάχονται σήμερα υπέρ της κοινωνικής και πολιτικής εξέλιξης και μεταβολής της χώρας δεν μπορούν παρά να βρίσκονται απέναντι σε κάθε φεουδαρχικό εκφραστή.

Στην κοινωνική και πολιτική φάση που βρισκόμαστε, κανείς δεν θα πρέπει να εκπλαγεί αν δει στο μέλλον τον Γιώργο Παπανδρέου να σφιχταγκαλιάζεται με τον ΣΥΡΙΖΑ στις πλατείες.