Κορωνοϊός: Να μην επιδιώκουμε κλειστά σχολεία

Όταν διαβάζει κανείς το απολαυστικό βιβλίο του εξέχοντος και διεθνούς φήμης Ελληνοαμερικανού καθηγητή Κοινωνικών και Φυσικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Γέιλ των ΗΠΑ, Νικόλα Χρηστάκη, «Το βέλος του Απόλλωνα», εκδόσεις Κάκτος, 2020, αντιλαμβάνεσαι κάποια στιγμή ότι κάποιο λάθος κάνουν όλοι όσοι επιθυμούν ή/και προωθούν την άποψη ότι τα σχολεία της χώρας μας δεν πρέπει να επαναλειτουργήσουν την Δευτέρα 10 Ιανουαρίου...

Το βασικό επιχείρημά τους είναι ότι «θα κολλήσουν πολλά παιδιά το στέλεχος Ο και, στη συνέχεια, θα το μεταδώσουν στους ανεμβολίαστους γονείς, παππούδες και γιαγιάδες τους». Μόνον που, έτσι, η περίφημη διαγενεακή αλληλεγγύη πάει… περίπατο! 

Ο Χρηστάκης, λοιπόν, περιγράφει, μεταξύ άλλων, με γλαφυρότητα τις «σκληρές» μάχες οι οποίες δόθηκαν στις ΗΠΑ, ιδιαιτέρως στη Νέα Υόρκη, προκειμένου να κλείσουν τα σχολεία όταν η επιδημία βρισκόταν ήδη σε πλήρη ανάπτυξη.

Μόνο που, γράφει ο Χρηστάκης, όταν η επιδημία βρίσκεται σε πλήρη ανάπτυξη, η αναστολή της λειτουργίας των σχολείων δεν αναμένεται να επιδράσει σημαντικά στον περιορισμό της ίδιας της επιδημίας. Το πιο σημαντικό μέτρο είναι η αναστολή της λειτουργίας των σχολείων όταν στην κοινότητα καταγράφονται μονοψήφια ή και διψήφια κρούσματα του νέου κορωνοϊού. Αυτό έχει αποδειχθεί με στοιχεία από τις διαφορετικές πρακτικές τις οποίες εφάρμοσαν οι διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, καθώς ο Χρηστάκης δείχνει ότι πολιτείες οι οποίες έκλεισαν τα σχολεία μόλις κατέγραψαν τα πρώτα κρούσματα του νέου κορωνοϊού, περιορίστηκαν τελικά σε υποπολλαπλάσια θύματα λόγω της πανδημίας, σε σύγκριση με εκείνες τις πολιτείες των ΗΠΑ οι οποίες αποφάσισαν να κλείσουν τα σχολεία τους μόνον αφού είχαν ήδη καταγράψει τριψήφιο και τετραψήφιο ή και πενταψήφιο αριθμό κρουσμάτων του νέου κορωνοϊού.

Μάλιστα, ο Χρηστάκης δεν γράφει όλα αυτά με ευκολία. Γνωρίζει, απλώς, πόσο δραματικές επιπτώσεις έχουν τα κλειστά σχολεία ακόμη και για την καθημερινή σίτιση πολύ φτωχών μαθητών στις ΗΠΑ, γνωρίζει επίσης τι σημαίνει να κλείνει ένα σχολείο για τον μαθητή ο οποίος τυχαίνει να βιώνει ενδοοικογενειακή βία και τώρα στερείται και το ζεστό βλέμμα του δασκάλου του.

Καλό θα είναι, λοιπόν, να αντιμετωπίζουμε πάντα και τώρα το θέμα της λειτουργίας των σχολείων όχι αντανακλαστικά, αλλά με τη μεγαλύτερη δυνατή νηφαλιότητα και ψυχραιμία, πάντα προς όφελος των μικρών μαθητών της χώρας μας.

Τα κλειστά σχολεία φαίνεται ότι όχι μόνον δεν ανταποκρίνονται στον όποιο κίνδυνο ελλοχεύει εξαιτίας της εξάπλωσης του στελέχους Ο του νέου κορωνοϊού, αλλά συμβάλλουν κυριαρχικά και τεκμηριωμένα και στην επιβάρυνση της ψυχικής υγείας των μικρών μαθητών και στην απομάκρυνσή τους από τη ρουτίνα και τη συνήθεια της προσέγγισης και της ανακάλυψης της γνώσης, και μάλιστα κατά τη διάρκεια της πλέον κρίσιμης γι’ αυτό ηλικίας τους.