Το hashtag της ντροπής

Τώρα που η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με την χειρότερη φυσική καταστροφή των τελευταίων τριάντα χρόνων και χρειάζεται να εξαντλήσει και την τελευταία ικμάδα των δυνάμεών της για να τα καταφέρει, θεώρησαν κάποιοι ότι είναι η κατάλληλη στιγμή για να  γυρίσουν τους δείκτες της ιστορίας λίγα χρόνια πίσω, τότε που οι ίδιοι κυβερνούσαν τη χώρα. Λες και μπορεί να γίνει αποδεκτή οποιαδήποτε σύγκριση ή συμψηφισμός ανθρώπινων, υλικών ή φυσικών ζημιών. Ή ακόμα χειρότερα, λες και μπορεί να παρθεί κάποιου είδους ιστορική ρεβάνς με αφορμή τόσο τραγικά γεγονότα. Ο απολογισμός της φονικής πυρκαγιάς στο Μάτι έγινε από τους ανθρώπους που τη βίωσαν και έχασαν τους δικούς τους, η διαχείρισή της συνεκτιμήθηκε από τους Έλληνες πολίτες στις τελευταίες εκλογές και οι ευθύνες μένει να καταλογισθούν από τη δικαιοσύνη, στο άμεσο ελπίζουμε μέλλον.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης επιχειρεί να πάρει μια τέτοιου είδους μακάβρια ρεβάνς. Αρκεί να θυμηθούμε τη θριαμβευτική ανάρτηση στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ όταν τα θύματα της πανδημίας έφτασαν τα 103, επιχειρώντας να τα συμψηφίσει με τους νεκρούς στο Μάτι. Κάτι ανάλογο επιχειρείται κι αυτή τη φορά σε ακόμα πιο προκλητικούς τόνους. Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι το χυδαίο υβριστικό ξέσπασμα του πυρόπληκτου κατά του πρωθυπουργού, στα τηλεοπτικά μικρόφωνα, ήταν αυθόρμητο και προϊόν της αγανάκτησής του, αν το ξέσπασμα αυτό δεν γινόταν trendy hashtag μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Δυστυχώς για τη Δημοκρατία και τη χώρα, το hashtag #Μητσοτάκη_γ@@@@@@ι κατέκλυσε το διαδίκτυο με τη συμβολή των γνωστών τρολ. Και βέβαια ας μην ξεχνάμε το περίφημο karma is a bitch (η μοίρα είναι σκύλα) που τόσο περήφανα τουίταρε βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ούτε και το βοθρικής έμπνευσης «Εκκενώσεις ο… Κυριάκος» του γνωστού Documento. Είναι κρίμα που, την ώρα που η φωτιά κατακαίει τη χώρα, το μόνο που ενδιαφέρει την αξιωματική αντιπολίτευση είναι να κάψει τον ίδιο τον πρωθυπουργό.

Η φωτιά, όπως και η πανδημία, ήταν μια καλή ευκαιρία για τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας να αποδείξουν ότι, ανεξάρτητα από τις ιδεολογικές και πολιτικές τους διαφορές, ξέρουν να βάζουν το συμφέρον της χώρας πάνω από κάθε μικροκομματική σκοπιμότητα. Τα γεγονότα στον Έβρο και η πρώτη φάση της πανδημίας δημιούργησαν μια τέτοια αίσθηση που, δυστυχώς, δεν επαληθεύτηκε στη συνέχεια. Οι δημοσκοπήσεις σήμαναν αντισυναινετικό συναγερμό στα κομματικά επιτελεία. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όπως και κάθε  πρωθυπουργός, θα κριθεί αυστηρά από τους πολίτες στο τέλος της θητείας του. Εκείνοι θα αποφανθούν με την ψήφο τους αν η διαχείριση των κρίσεων και η διακυβέρνησή του συνολικά ανταποκρίθηκαν στις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει αλλά και στις προσδοκίες τους. Το ίδιο αυστηρά θα κριθούν επίσης και τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Οι πολίτες θα αποφανθούν κατά πόσον ο ΣΥΡΙΖΑ, ως αξιωματική αντιπολίτευση, και οι άλλες δυνάμεις συνέβαλαν εποικοδομητικά με τη στάση τους στη θωράκιση των θεσμών της Δημοκρατίας και στην ανασυγκρότηση της χώρας.

Ωστόσο, ο σεβασμός του θεσμικού ρόλου και της προσωπικής αξιοπρέπειας του πολιτικού αντίπαλου είναι στοιχειώδης και αδιαπραγμάτευτη δημοκρατική υποχρέωση. Αντιπολίτευση και «πολιτική αλητεία» είναι όροι ασυμβίβαστοι, αν και, για το συγκεκριμένο hashtag, ο προσδιορισμός «πολιτική» περισσεύει προκλητικά.