Το επιδημιολογικό αποτύπωμα και πιθανά αίτια των συναθροίσεων στις πλατείες παρά την υπαρκτή απειλή του κορωνοϊού.
Πριν συζητήσουμε οτιδήποτε για τις συναθροίσεις στις πλατείες, για ψυχαγωγία, και πριν συζητήσουμε οτιδήποτε για τις πολιτικές διαμαρτυρίες στις πλατείες, ως αποτέλεσμα «καταστολής» της ψυχαγωγίας ή για άλλους λόγους, θα έπρεπε να βλέπαμε αν επιδεινώνονται τα επιδημιολογικά δεδομένα της κατάστασης που γέννησε και την απαγόρευση των συναθροίσεων, και την αποτροπή της μαζικής ψυχαγωγίας μέσω συναθροίσεων.
Και όλες οι ενδείξεις, οι συμβουλές των ειδικών παγκοσμίως, οι συλλογικές και ατομικές πρακτικές που κατέστησαν τη χώρα μας υπόδειγμα ως προς την αντιμετώπιση της πανδημίας, μαρτυρούν ότι οι συναθροίσεις για οποιονδήποτε λόγο είναι επιδημιολογικά λανθασμένες, και επικίνδυνες.
Και οι μεν, άνω των 10 ατόμων, που απαγορεύονται βάσει νόμων στηριγμένων σε άρθρα του Συντάγματος, και οι δε που δεν μπορούν να απαγορευτούν ως άσκηση πολιτικής ελευθερίας, πάλι βάσει του Συντάγματος της χώρας.
Και να σκεφτούμε ότι μιλάμε για καταστολή, όντως, σε μερικές περιπτώσεις, έναντι του εντελώς σοβαρού διακυβεύματος της δημόσιας υγείας, έναντι δυνητικών θανάτων, και δυνητικής υπερφόρτωσης του συστήματος υγείας, και δυνητικής υποβάθμισης της υγείας σοβαρών κομματιών του πληθυσμού.
Και εγείρεται το ερώτημα: Έχει κατανοηθεί η απειλή της δημόσιας υγείας από τον νέο κορωνοϊό με τον ίδιο τρόπο από το σύνολο του πληθυσμού; Και έχουμε συμφωνήσει ως κοινωνικό σώμα ότι αντιμετωπίζουμε μαζί με όλο τον πλανήτη έναν ιό που απειλεί άμεσα τη ζωή των ατόμων μέσα στο σύνολο;
Θα είχε όντως ενδιαφέρον να ρωτήσουμε την ευαίσθητη παρευρισκόμενη στη διαμαρτυρία της Νεολαίας Σύριζα έξω από τη Βουλή για το νομοσχέδιο για το περιβάλλον, ή τον νεαρό, ή μεγαλύτερο που συνωστίζεται σε πλατείες με σκοπό να ψυχαγωγηθεί, ποια ακριβώς νομίζει ότι είναι τα επίδικα για τη δημόσια υγεία σε σχέση με τον κορωνοϊό. Και θα είχε ενδιαφέρον να τους θέσουμε το ερώτημα εάν όντως η σημαντικότητα του να διαδηλώσει για οτιδήποτε, ή να ψυχαγωγηθεί με μπίρα και μουσικές, ξεπερνά το επίδικο δυνητικών θανάτων προερχομένων από το γεγονός ότι συναθροίσθηκε χωρίς αποστάσεις και μέτρα προστασίας εκεί, εκείνη τη μέρα.
Στη βάση αυτή, θα ήταν χρήσιμο να ξέρουμε όντως αν όλοι αυτοί αμφισβητούν την πραγματικότητα σε σχέση με τα επιδημιολογικά στοιχεία του ιού, αν είναι απλά αφελείς και απερίσκεπτοι, αν θεωρούν τη βλάβη στη δημόσια υγεία λιγότερο σημαντική, αλλά υπαρκτή, ή αν είναι σε πολλά επίπεδα συγχυσμένοι και πιεσμένοι και κάπως κακά αισιόδοξοι μαζί, ή αν απλά και σε τελικό επίπεδο αδιαφορούν μηδενιστικά για τα επιδημιολογικά αποτελέσματα των πράξεών τους, ενώ τα γνωρίζουν, όντως.
Θα ήταν ενδιαφέρον να μάθουμε την άποψη πολιτικών σχηματισμών, και φορέων που συμμετείχαν, ή υπερασπίστηκαν τις συναθροίσεις με οποιοδήποτε εφαλτήριο, και των δύο τύπων, την άποψή τους για όλα αυτά, επίσημα και εκπεφρασμένα
Και θα ήταν τελικά χρήσιμο να καταλήξουμε αν συγκεκριμένα άτομα με συγκεκριμένα ψυχικά και πολιτικά κοινά χαρακτηριστικά εθελοτυφλούν, είναι μη ενημερωμένοι, δύσπιστοι σχετικά με την επίσημη πολιτική δημόσιας υγείας, ή απλά, και στυγνά, κατανοούν μεν τον κίνδυνο, που μέσω της μαζικότητας μεταφράζεται σε υπαρκτά κρούσματα, και νομοτελειακά σε υπαρκτούς μελλοντικούς θανάτους, και επιλέγουν να προτάξουν έναντι ακόμα και του θανάτου το δικαίωμα στην μπίρα, τη διαμαρτυρία ενάντια στα αιολικά, τον ρόλο κόντρα-σε-όλα, και την αντίδραση εντελώς για την αντίδραση.
Και θα ήταν ενδιαφέρον να μάθουμε την άποψη πολιτικών σχηματισμών, και φορέων που συμμετείχαν, ή υπερασπίστηκαν τις συναθροίσεις με οποιοδήποτε εφαλτήριο σε πλατείες, την άποψή τους για όλα αυτά, επίσημα και εκπεφρασμένα, καθαρά, ώστε να γνωρίζουμε και ευθύνες, για την ενδεχόμενη κακή επιδημιολογικά μέρα, αλλά και με ποιον μπορεί να συντασσόμαστε τελικά πολιτικά και με ποιον όχι.
Οι επόμενες μέρες εν καιρώ πανδημίας στη χώρα μας θα περιλαμβάνουν σίγουρα και το επιδημιολογικό αποτύπωμα αυτών των πράξεων, και είναι σίγουρα πολύτιμο να γνωρίζουμε από πριν αν όλο αυτό το σίγουρα κακό αποτέλεσμα είναι ασύγγνωστη άγνοια, κυνισμός και μηδενισμός, σύγχυση, προτεραιότητες πραγμάτων άνωθεν της δημόσιας υγείας, άρρωστος επαναστατικός οίστρος, ή και όλα αυτά μαζί. Και είναι χρήσιμο για να αποτιμούμε τη δράση και τις πρακτικές κυρίως κομματικών και πολιτικών σχηματισμών, και ως πολίτες τελικά, να καταλογίζουμε στον καθένα ό,τι του αναλογεί, να επαινούμε ή να κατηγορούμε.
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
17°
