Το Post της ημέρας: Άρης Αλεξανδρής

«Το να βγαίνει ο πρωθυπουργός μίας ευνομούμενης ευρωπαϊκής χώρας το 2020 και να λέει το αυτονόητο, ότι δηλαδή εν μέσω μίας επικίνδυνης υγειονομικής κρίσης η εκκλησία οφείλει να ακολουθεί τις οδηγίες των επιστημόνων σχετικά με την προστασία της δημόσιας υγείας, δεν θα έπρεπε να χρήζει συγχαρητηρίων. Θα έπρεπε να θεωρείται δεδομένο και ανάξιο λόγου. Κανονικά, το ζήτημα όφειλε να μην έχει προκύψει καν. Επειδή όμως δεν ζούμε σε μία κανονική χώρα, αλλά στη χώρα όπου οι παπάδες ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις και ορίζουν ακόμα τα ήθη και το κοινωνικό γίγνεσθαι, είναι ανακουφιστικό ότι ένας πρωθυπουργός που ηγείται μίας συντηρητικής παράταξης με άπειρες καθηλώσεις, είχε το θάρρος να συγκρουστεί με έναν τόσο ισχυρό φορέα, ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι ο προκάτοχός του έγλειφε πατόκορφα τον κλήρο ενώ κράδαινε και το σημαιάκι του αριστερού. Οπότε μπράβο στον Μητσοτάκη για το σημερινό, ήταν περισσότερο από μία απλή δήλωση και υποθέτω ότι το ξέρει. Κατά μία έννοια το χρώσταγε στον κόσμο που τον εξέλεξε. Αλλά μπράβο και στον Τσίπρα για την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ νωρίτερα σήμερα εναντίον του παρανοϊκού Ερντογάν. Άργησε αλλά ήρθε, και τη χρώσταγε κι αυτός στον κόσμο, ως διαβεβαίωση πως ενδιαφέρεται για το συμφέρον της χώρας του και πως -ευτυχώς- δεν βρίσκεται στο ίδιο μήκος κύματος με πληρωμένα και μη, τρολάκια, που τελευταία λειτουργούν ως κρυφοτουρκικά φερέφωνα νομίζοντας ότι παρέχουν έτσι καλές υπηρεσίες στον Τσίπρα. Γενικά, ήταν μία καλή μέρα για την εγχώρια πολιτική θα έλεγα, και, ποιος ξέρει, ίσως θέτει μια κάποια βάση ώστε σε 500 χρόνια από τώρα να μην ντρεπόμαστε γι’ αυτήν».