Ο 34χρονος φωτογράφος Luke Darko γεννήθηκε στη βόρεια Γαλλία και σήμερα ζει και εργάζεται στο Παρίσι. Για την καινούρια του σειρά φωτογραφιών στην οποία έδωσε τον τίτλο «Η Ωραία και το Τέρας» λέει ότι σκοπός του είναι να γίνει η γέφυρα που θα ενώσει τους δύο κόσμους που κατοικεί: τον κόσμο της υψηλής μόδας και του μόντελινγκ και τον κόσμο των «αρκούδων», όπως αποκαλούνται στη γκέι αργκό οι ευτραφείς και δασύτριχοι άντρες.
«Είμαι μοιρασμένος ανάμεσα σε δύο κόσμους: ο πρώτος είναι ο επαγγελματικός μου χώρος, ο χώρος της μόδας. Εκεί τα πάντα παρουσιάζονται ωραιοποιημένα, καδραρισμένα, ρετουσαρισμένα, χωρίς "ατέλειες". Είναι ένας κόσμος που κατοικείται από συλφίδες και πολύ ανδρόγυνα αγόρια. Ο δεύτερος κόσμος μου είναι περισσότερο προσωπικός. Έχει να κάνει με τον πραγματικό εαυτό μου: άντρες πολύ αρρενωποί, νέοι αλλά και λιγότερο νέοι, σώματα στα οποία μου αρέσει να αποκαλύπτω μια χάρη και ένα συναίσθημα που ίσως να μην είναι αντιληπτά με την πρώτη ματιά, μια εικόνα που δεν ανταποκρίνεται στους αισθητικούς κανόνες της κοινωνίας μας».
«Αυτό το πρότζεκτ γεννήθηκε από την ανάγκη μου να παρουσιάσω μια εικόνα του ανδρισμού που η κοινωνία μας τείνει να εξοστρακίσει. Οι αρκούδοι είναι μέρος της γκέι κοινότητας. Για πολύ καιρό όμως η κοινότητα τους κρατούσε σε απόσταση. Για ένα διάστημα, στη δεκαετία του '90, η τρίχα ενοχοποιήθηκε ως έλλειψη υγιεινής και σημάδι ακαθαρσίας. Τα τριχωτά σώματα έπαψαν να θεωρούνται αντικείμενο επιθυμίας. Εδώ και κάποια χρόνια, τα γένια έχουν επιστρέψει στη μόδα, με την προϋπόθεση να είναι καλά περιποιημένα και "εξημερωμένα". Παρόλα αυτά o κόσμος των γκέι, και ακόμα περισσότερο ο κόσμος των αρκούδων, συνεχίζουν να στιγματίζουν τα γηρατειά, τις ρυτίδες, το λίπος, τη χαλαρωμένη σάρκα. Τους μεγάλους σε ηλικία, τους παχουλούς αλλά ακόμα και τους υπερβολικά αδύνατους, τους υπερβολικά κοντούς, τους υπερβολικά οτιδήποτε. Όλοι αυτοί συνεχίζουν να μπαίνουν στο περιθώριο».
«Γι αυτό ακόμα και σήμερα, οι αναπαραστάσεις των αρκούδων συνεχίζουν να είναι απολύτως καθώς πρέπει. Αυτό που είναι αποδεκτό είναι οι γυμνασμένοι αρκούδοι με το καλά περιποιημένο μούσι, το πλούσιο αλλά καλά σχεδιασμένο φρύδι, με στήθος τριχωτό μεν, αλλά την τρίχα να τονίζει το περίγραμμα του καλογυμνασμένου θώρακα. Δεν θέλω να επιβάλλω σε κανέναν τι είναι όμορφο και τι όχι. Με ενδιαφέρει να προτείνω μια άλλη ματιά, μια διαφορετική αισθητική. Να προσφέρω μια εναλλακτική στους μυώδεις κλώνους που μας περιβάλλουν. Γνωρίζω πολύ καλά ότι οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να κοιτούν και να κρίνουν ο ένας τον άλλο και ότι η επιθυμία θα παραμένει εγκλωβισμένη μέσα στα όρια του κοινωνικά αποδεκτού».
«Θέλω απλώς να τους πω: είστε ομοφυλόφιλοι, δηλαδή διαφορετικοί. Είστε αρκούδοι, που σημαίνει ακόμα περισσότερο διαφορετικοί. Δημιουργώντας ένα σωρό υπο-κατηγορίες με βάση την εξωτερική εμφάνιση, δημιουργούμε ακόμα περισσότερες ευκαιρίες για διακρίσεις και απόρριψη. Δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξουμε έναν ετεροκανονικό κόσμο που έχει χτιστεί πάνω στις διακρίσεις αν δεν αποδεχτούμε ο ένας τον άλλο και δεν δείξουμε αλληλεγγύη μεταξύ μας».
Ένα πολύ χαριτωμένο βιντεάκι από τα παρασκήνια της φωτογράφησης:
Και μια άλλη δουλειά του ίδιου καλλιτέχνη που πρόκειται να παρουσιαστεί σε μία έκθεση στις Βρυξέλλες στο τέλος του μήνα. Έχει τίτλο Project#43 και μέσα από μια σειρά κλισέ όπου διάφοροι άντρες σε γκρο πλαν βουρκώνουν, δακρύζουν ή κλαίνε, σχολιάζει τη σχέση ανάμεσα στον ανδρισμό, το συναίσθημα και τη συγκίνηση.
Πώς η κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο, η στάση της κυβέρνησης και η μετατόπιση της κοινής γνώμης επαναφέρουν το δίλημμα της κυβερνησιμότητας στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής
17°
