«Μα πόσο κτήνος είναι επιτέλους αυτός ο Πολάκης» αναρωτήθηκαν πολλοί συμπολίτες όταν είδαν την ανάρτηση του συντρόφου αναπληρωτή υπουργού Υγείας στο face το book στην οποία χρησιμοποίησε νεκρούς που το χώμα που τους σκεπάζει είναι ακόμα φρέσκο για να κάνει πλακίτσα. Στο ίδιο ποστ συνέκρινε και μια φωτιά σε μια τεράστια έκταση που καίει μέρες με μια φωτιά σε μικρή έκταση που έκαψε ώρες, αλλά το να είναι κανείς χαζός είναι πταίσμα μπροστά στο να είναι γουρούνι (ζητώ συγγνώμη από τα συμπαθέστατα και νοστιμότατα ζωάκια).
Σε περίπτωση που δεν είχατε την τύχη και τη χαρά να διαβάσετε το εν λόγω ποστ, είναι αυτό:
Προφανώς είναι μια ανάρτηση εξοργιστική και χυδαία, αλλά το ίδιο εξοργιστική και το ίδιο χυδαία όσο είναι σχεδόν κάθε παρέμβαση-εμφάνιση του συντρόφου Πολάκη. Από την κυνική εκ του ασφαλούς ομολογία για φορολογικές παραβάσεις, μέχρι τις απειλές για χώσιμο κάτω από τη Γη, ο Παύλος ο Πολάκης ήταν πάντα αυτό που καταλαβαίνει κανείς διαβάζοντας αυτό το ποστ (στο οποίο εκτός των άλλων –εντέχνως ή ανοήτως– ξανασυνδέει τη Ρένα τη Δούρου με τη φωτιά στο Μάτι σε περίπτωση που κάποιος είχε ξεχάσει τη σχέση). Ένας νταής που με χρυσαυγίτικο ύφος και ήθος κάνει όλη τη βρόμικη επικοινωνιακή δουλειά του Αλέκση (καταλαβαίνω ότι το «βρόμικο» στη συγκεκριμένη δουλειά είναι πλεονασμός, αλλά και η βρομιά έχει διαβαθμίσεις).
Γιατί ο Πολάκης δεν είναι ένας απλός ιδιώτης. Δεν είναι κάποιος γραφικός κουραδόμαγκας που ποστάρει και μιλάει έχοντας να δώσει λογαριασμό μόνο στον εαυτό του. Ο Πολάκης είναι εκλεγμένος βουλευτής Χανίων και ο αμετακίνητος αναπληρωτής υπουργός του Αλέκση. Είναι ο άνθρωπος που χωρίς δισταγμό είπε πως ο μόνος τρόπος να κερδίσουν τις επόμενες εκλογές είναι να βάλουν κάποιους φυλακή, για να ακούσει λίγες μέρες μετά τον πρωθυπουργό του να δηλώνει ενθουσιασμένος πως προσχωρεί στο δόγμα Πολάκη.
Κατά συνέπεια η ερώτηση «πόσο κτήνος είναι επιτέλους ο Πολάκης» δεν έχει κανένα απολύτως νόημα και καμία απολύτως σημασία. Κτήνη γύρω μας υπάρχουν πολλά, αλλά τα περισσότερα φροντίζουν να κρύβουν τον κτηνώδη τους χαρακτήρα. Η διαφορά του Πολάκη με αυτούς δεν έχει να κάνει με το πόσο θρασύς και προκλητικός είναι, με το πόσο κτήνος είναι. Εχει να κάνει με το ότι δεν προσπαθεί να το κρύψει καθόλου. Κι αυτό όχι γιατί δεν μπορεί να το κρύψει. Ο άνθρωπος είναι χωμένος χρόνια μέσα σε κομματικούς μηχανισμούς, στα σάπια αυτά κομμάτια της κοινωνίας που χωρίς υποκριτικές ικανότητες δεν επιβιώνεις. Είναι βέβαιο ότι και αυτός, όπως όλοι οι όμοιοί του, μπορεί να κρύψει τα πάντα. Είμαι μάλιστα σίγουρος πως μπορεί να προσποιηθεί και τον ευγενή. Είμαι σίγουρος ότι μπορεί να προσποιηθεί μέχρι και ότι έχει τρόπους. Το πρόβλημα είναι πως δεν έχει κανέναν λόγο να το κάνει.
Γιατί οι ψηφοφόροι του τον ψήφισαν ακριβώς για να είναι όπως είναι. Γιατί οι ψηφοφόροι του θέλουν έναν άνθρωπο που δεν μπορεί να σεβαστεί ούτε τους νεκρούς. Και το ίδιο ακριβώς θέλει και ο αρχηγός του. Ο Πολάκης δεν ζητά πολιτικές διώξεις και δεν κάνει πλάκα με νεκρούς για να προκαλέσει ή να στεναχωρήσει. Ο Πολάκης ζητά πολιτικές διώξεις και κάνει πλάκα με νεκρούς για να ικανοποιήσει τον Αλέκση και τους ψηφοφόρους του στον νομό Χανίων.
Με λίγα λόγια, ο Πολάκης δεν είναι ούτε πολύ, ούτε λίγο, ούτε μετρίως κτήνος. Ο Πολάκης είναι όσο κτήνος τον θέλουν οι ψηφοφόροι του και ο πρωθυπουργός. Και μπράβο του.
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
11°
