Απαγόρευση μέσων κοινωνικής δικτύωσης στα παιδιά. Μια ψηφοθηρική τρύπα στο νερό

Άκουσα τον πρωθυπουργό και τον υπουργό Παπαστεργίου να (ξανα)προαναγγέλουν πρωτοβουλίες για την απαγόρευση της πρόσβασης των νέων κάτω των 15 ετών σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Θα χαιρόμουν αν δεν γνώριζα ότι στις χώρες στις οποίες έχουν γίνει αντίστοιχες απόπειρες τα πρώτα αποτελέσματα δεν είναι και πολύ ενθαρρυντικά. Ενώ μια τέτοια απαγόρευση μπορεί να μπλόκαρε αυτούς που την επιβάλουν, για τους περισσότερους πιτσιρικάδες είναι ένα πρόβλημα λίγων λεπτών ή τέλος πάντων όσου χρόνου χρειάζεται η επιλογή ενός vpn.

Αλλά ας υποθέσουμε ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει τη δυνατότητα (και τη διάθεση) να καταφέρει στ’ αλήθεια να στερήσει από τα παιδιά την πρόσβαση σε Facebook, Instagram, Tik Tok και άλλες μεγάλες πλατφόρμες επικοινωνίας, δικτύωσης, εκτόνωσης και φυτιλιάσματος. Τότε αυτό που θα συμβεί (όπως και πάλι έχει δείξει η εφαρμογή του μέτρου) δεν θα είναι οι νέοι να εγκαταλείψουν την προσπάθεια να επικοινωνήσουν και να δικτυωθούν. Απλώς θα το κάνουν μέσα από άλλες πιο περιθωριακές πλατφόρμες, μέσω από πλατφόρμες για παιχνίδια και γενικά θα χρησιμοποιήσουν όλους τους άλλους διαθέσιμους τρόπους. Κι αυτό μπορεί να είναι ακόμα χειρότερο αφού ένα περιθωριακό μέσο είναι ακόμα πιο δύσκολο να ελεγχθεί.

Δεν θέλω να απογοητεύσω κανέναν αλλά αν οι ίδιοι οι γονείς δεν μπορούν να ελέγξουν τα παιδιά τους, τότε κανείς δεν μπορεί. Και πολύ περισσότερο το κράτος. Και ακόμα περισσότερο ένα κράτος αλλεργικό στον έλεγχο όπως το ελληνικό.

Για να σας δώσω ένα παράδειγμα της ματαιότητας: στην εποχή προ ίντερνετ, δηλαδή στην εποχή που ο έλεγχος ήταν πιο εύκολος, η πορνογραφία ήταν (όπως και τώρα) απαγορευμένη για τους ανήλικους. Δεν ξέρω κανέναν που να είδε την πρώτη του τσόντα μετά τα 18. Τώρα που ο έλεγχος είναι πολύ πιο δύσκολος, πιστεύει κανείς ότι μπορεί να εμποδιστούν οι 13χρονοι και οι 14χρονοι  να χρησιμοποιούν κάτι που θα μπορούν να χρησιμοποιούν ελεύθερα οι 15χρονοι και οι 16χρονοι συμμαθητές τους; Πολύ περισσότερο από τη στιγμή που οι ανεξέλεγκτες πλατφόρμες αρνούνται με επιμονή να συνεργαστούν με τις εθνικές αρχές και να βοηθήσουν ουσιαστικά στον περιορισμό της δράσης των παραβατικών πελατών τους. 

Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η προσπάθεια της κυβέρνησης (μιας κυβέρνησης που, όπως και οι προηγούμενες, είναι αλλεργική στην επιβολή του νόμου γενικώς) είναι μάταιη. Ίσα-ίσα που είναι πολύ ωφέλιμη για την ίδια. Ασχέτως αποτελέσματος, θα δείξει ότι νοιάζεται για την προστασία των παιδιών από τους κινδύνους του ίντερνετ σε όσους δεν έχουν ιδέα πώς (και αν) αυτή μπορεί να επιτευχθεί. Μπορεί για την ίδια την προστασία η νομοθεσία να είναι μια τρύπα στο νερό, αλλά για τις ψηφοθηρικές εντυπώσεις θα είναι ένα πολύ αποτελεσματικό μέτρο. Και μπράβο του.