Γιατί το κράτος δεν στέλνει προειδοποιήσεις εκκένωσης στα κινητά μας;

Πώς η υπηρεσία Πολιτικής Προστασίας μπορεί να προστατεύσει τους πολίτες στην επόμενη πυρκαγιά που θα κινηθεί προς κατοικημένες περιοχές; Διατάσσοντας έγκαιρα την εκκένωσή της. Ο πιο εύκολος τρόπος για να γίνει αυτό είναι μέσω αποστολής ομαδικών μηνυμάτων προς τους κατόχους κινητών που έχουν εγγραφεί σε αντίστοιχη πλατφόρμα και η μπάντα κεραιών της κινητής τηλεφωνίας τους εντοπίζει γεωγραφικά στην επίμαχη περιοχή. Έτσι κάνουν οι υπόλοιπες χώρες. Εμείς γιατί όχι;

Από τον τυφώνα Κατρίνα το 2006 και μετά τα συστήματα προειδοποίησης εκκένωσης του πληθυσμού μιας περιοχής συμπληρώθηκαν μέσω μηνυμάτων sms που αποστέλλει κεντρικά η αρμόδια πολιτική προστασία στο σχέδιο εκκένωσης, καθοδηγώντας τους πολίτες μέσω των κινητών τους τηλεφωνικών συσκευών για το πού και πώς και πότε. Τα πιο απλά πράγματα με τον πιο απλό τρόπο.

Οι Σουηδία, ΗΠΑ, Χιλή, Τσεχία, Λιθουανία, Νορβηγία, Γερμανία, Ολλανδία, Ισπανία, Ταϊβάν, Ιαπωνία, Κορέα, Ισραήλ έχουν δημιουργήσει τις απαιτούμενες υποδομές και πλατφόρμες για Public Warning System (PWS) με πολύ μικρό κόστος. Λίγο μεγαλύτερο από το κόστος για το άχρηστο γραφείο του πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη! Εδώ, για παράδειγμα, τα alerts που έχει στείλει η υπηρεσία της Λιθουανίας στα κινητά τηλέφωνα των κατοίκων συγκεκριμένων περιοχών της. Εδώ η κάρτα εγγραφής στην πλατφόρμα της βελγικής κυβέρνησης και εδώ στην Ολλανδία. Ναι, αλλά όταν εμείς χτίζαμε παρθενώνες αυτοί έτρωγαν βελανίδια! Σε εμάς η γενική γραμματεία πολιτικής προστασίας αρκείται στο να δημοσιεύει στην ιστοσελίδα της ένα «χάρτη πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς για την ημέρα...» και συμβουλές τύπου «Αν διαταχθεί εκκένωση της περιοχής ακολουθήστε πιστά τις οδηγίες των Αρχών και τις διαδρομές που θα σας δοθούν». Αυτές τις οδηγίες που δυστυχώς ακόμα τις περιμένουν αυτοί που τις είχαν ανάγκη. Και επειδή δεν τις έχουμε στείλει, και δεν έχουμε και τρόπο πέρα από τις ντουντούκες και τα κανάλια να τις διαδώσουμε, καταλήγουμε να κάνουμε on camera συσκέψεις στο επιχειρησιακό κέντρο κρύβοντας τις απώλειες ζωών με στημένες ερωτήσεις απαντήσεις, και την επομένη ανακηρύσσουμε εθνικό πένθος.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ανακηρύξει την 11η Φεβρουαρίου ως «Ευρωπαϊκή Ημέρα του 112», καθώς ο Ευρωπαϊκός Αριθμός Κλήσης Εκτάκτων Αναγκών 112 σχηματίζεται από τη συγκεκριμένη ημερομηνία (11/2). Υπενθυμίζεται κάθε χρόνο, για να γίνει γνωστή η σπουδαιότητα αυτού του κοινού αριθμού στους ευρωπαίους πολίτες, που δείχνουν να αγνοούν την ύπαρξή του. Στην Ελλάδα περιοριζόμαστε να γιορτάζουμε κάθε 11 Φεβρουαρίου με τη γραμμή να υπολειτουργεί, την ευρωπαϊκή επιτροπή να μας γκαζώνει για την απουσία προστασίας των πολιτών που επισκέπτονται τη χώρα, και εμάς να πετάμε χαρταετό για τις ευθύνες από τους νυν στους πρώην και τούμπαλιν. «Καθώς οι καλοκαιρινές διακοπές ξεκινούν, μερικοί Ευρωπαίοι δεν θα καταφέρουν να λάβουν την επείγουσα βοήθεια όταν τη χρειαστούν» αναφέρει η επίτροπος Γκάμπριελ προς τον κ. Τόσκα. Αλλά η επείγουσα ανάγκη για εμάς είναι οι ανάγκες του κομματικού πελατειακού κράτους, όχι των πολιτών του και των επισκεπτών του. Αν τυχόν εκδώσουν καμιά ταξιδιωτική οδηγία για τον κίνδυνο των πολιτών τους, όταν επισκέπτονται τη χώρα μας, θα πιάσουμε τα καριοφίλια και τις κατάρες για τους βρωμοευρωπαίους ως συνήθως. Δεν νοιαζόμαστε για τις δικές μας ζωές, θα νοιαστούμε για των ξένων;