Έληξε ο πόλεμος στη Γάζα; Όχι δα. Έληξε μόνο ο πόλεμος Ισραήλ - Χαμάς. Ο προϋπάρχων ενδοπαλαιστινιακός πόλεμος Χαμάς - Φατάχ, όμως, συνεχίζεται. Ακούσατε ποτέ ότι η Χαμάς βασανίζει, ακρωτηριάζει και εκτελεί κατά εκατοντάδες τους υποστηρικτές της Φατάχ ως «κατασκόπους του Ισραήλ»; (35 εκτελέσεις παραδέχτηκε η ίδια η Χαμάς μόνο κατά το διάστημα της ισραηλινής εισβολής). Ότι κλέβει μεγάλο μέρος της διεθνούς ανθρωπιστικής βοήθειας, μοιράζοντάς την (ή και πουλώντας την!) κατά το δοκούν; Ότι από το 2007 έχει επιβάλει τη σκληρότερη δικτατορία στη Λωρίδα; (Ενώ, αντιθέτως, στο Ισραήλ, το Ανώτατο Δικαστήριο υποχρέωσε με απόφασή του τις ισραηλινές αρχές να μην εμποδίζουν, πλέον, την είσοδο δημοσιογράφων στη Γάζα). Εδώ όμως δεν πολυκυκλοφορούν αυτά, γιατί δεν χωράνε στο απλουστευτικό σχήμα «κακοί Ισραηλινοί - καλοί Παλαιστίνιοι». Πηγές: www.spiegel.de, www.ynetnews.com, www.petranews.gov.jo., www.newpublic.com, www.newenglishreview.org
02. Μπλόκα
Στο γενικευμένο καφενείο που λέγεται «Ελλάς», ένα από τα πολλά «πολιτικά έθιμα» που έχει αποδεχτεί εδώ και καιρό η κοινωνία είναι το «κεκτημένο δικαίωμα» των αγροτών να κλείνουν τους δρόμους, με ποικίλα αιτήματα. Φέτος η κυβέρνηση, για να ξανανοίξουν οι δρόμοι, προσφέρει 500 εκ. ευρώ στους αγρότες. Επισημαίνω ότι: α) πολλοί αγρότες επί δεκαετίες σπαταλούσαν κοινοτικές επιδοτήσεις που έπρεπε να εκσυγχρονίσουν την παραγωγή τους β) τα λεφτά που δίνει η κυβέρνηση είναι δανεικά, δύσκολα ειλημμένα, μετακυλίοντας την αποπληρωμή (και αυτών) των δανείων στις επόμενες γενιές γ) αν οι παραγωγοί θεωρούν ότι οι κακοί μεσάζοντες τους εκμεταλλεύονται, γιατί δεν οργανώνουν οι ίδιοι τη συλλογή και εμπορία των προϊόντων τους;
Δεν ψήφισα ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Εξανίσταμαι ωστόσο βλέποντας ΝΔ, ΚΚΕ, ΛΑΟΣ και στελέχη του ΠΑΣΟΚ να χτυπούν ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και Τσίπρα προσωπικά. Τη μια για τη δεκεμβριανή ημιεξέγερση των νέων, που δεν την προκάλεσε φυσικά ο ΣΥΝ, μα ήταν ο μόνος που αποπειράθηκε να την ερμηνεύσει. Την άλλη για το ημερολόγιο της «Αυγής», που το κραδαίνουν δίκην εγκληματικού πειστηρίου. Προχτές, στην ίδια γραμμή, η ΠΑΕ Παναθηναϊκός ανακάλεσε μια πρόσκληση του Τσίπρα σε εκδήλωση δημοσίων σχέσεων, λόγω της θέσης του τελευταίου στο θέμα του γηπέδου. Αλλά, ω αγαθοί, η σχέση του οπαδού με την ομάδα του ξεπερνάει το ζήτημα του Βοτανικού, την ΠΑΕ, τον ΣΥΝ. Ο Τσίπρας μπορεί να έχει όποια θέση θέλει για το θέμα του γηπέδου, αλλά αυτό δεν τον καθιστά λιγότερο Παναθηναϊκό. Η ανάκληση της πρόσκλησης αποτελεί καραμπινάτη μικροψυχία, για την οποία η ΠΑΕ θα ντρέπεται εσαεί.
04. «Ο θεός της Μακεδονίας»
Στη Δημοκρατία της Μακεδονίας, η κρατική τηλεόραση των Σκοπίων μεταδίδει αυτό τον καιρό ένα φιλμάκι όπου, ούτε λίγο ούτε πολύ, ακούγεται ο Θεός να λέει ότι δημιούργησε τρεις ανθρώπινες φυλές, εκ των οποίων μία είναι οι «Μακεδονοειδείς», από την οποία προέρχονται όλοι οι λευκοί κάτοικοι του πλανήτη. Στη συνέχεια ο Θεός επανέρχεται για να οδηγήσει τους εθνικά Μακεδόνες στα πεπρωμένα τους κ.λπ., κ.λπ., κ.λπ. Περιμένω –και γρήγορα, παρακαλώ– απάντηση ανάλογης... επιστημονικής βαρύτητας από αντίστοιχο δικό μας διανοητικό κολοσσό. Δεν απολείπουν, άλλωστε.
“Good Bye Lenin”, «Η πτώση», «Οι ζωές των άλλων», «Το κύμα»: και τώρα τα «Σφραγισμένα χείλη», που αξίζει να πάτε να το δείτε. Κυρίες και κύριοι, νομίζω ότι είναι οριστικό: έχει γεννηθεί ένα νέο γερμανικό σινεμά, ή έστω ένα μη κλισαρισμένο σινεμά με γερμανογενή θέματα. Είναι πολιτικός, είναι συναρπαστικός – είναι καλός κινηματογράφος.
06. Πανελλήνιες
Παρά τις αδυναμίες τους (παπαγαλία κ.λπ.), οι Πανελλήνιες είναι αυτή τη στιγμή ο ένας και μόνος αδιάβλητος θεσμός στη χώρα. Εδώ ρουσφέτι δεν περνάει, λάδωμα δεν υφίσταται, ακόμα και παιδιά υπουργών μένουν έξω. Οποιαδήποτε αλλαγή σ’ ένα τέτοιο θεσμό γίνεται νοητή, μόνο εφόσον διατηρηθεί το αδιάβλητό του. Διαφορετικά, για το τι θ’ ακολουθήσει, ο νοών νοείτω.
Πώς η κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο, η στάση της κυβέρνησης και η μετατόπιση της κοινής γνώμης επαναφέρουν το δίλημμα της κυβερνησιμότητας στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής
17°
