Οι απαντήσεις του Forrest Gump 240

Τη στιγμή που όλοι ξέρουμε ότι τα συνθήματα των μαθητών μπορούν να γίνουν ιδιαίτερα τολμηρά, δεν είναι μεγάλο ρίσκο εκ μέρους του πρωθυπουργού να κάνει υπουργό Παιδείας κάποιον που το όνομά του καταλήγει σε «-άρη»;

Ακριβώς επειδή είναι εύκολο, πιστεύει ότι λόγω της δημιουργικότητάς τους, οι μαθητές δεν θα καταδεχθούν να βάλουν «έτοιμο γκολ», ομοιοκαταληκτώντας το «Άρη» με κάτι τόσο προφανές όσο η συγκεκριμένη λέξη που τελειώνει σε «-πάρι». Αντίθετα, θα υποχρεωθούν να απαντήσουν στην πρόκληση και να αναζητήσουν πιο δύσκολες λέξεις, όπως «πεκάρι», «σαμοβάρι», «σαλπάρει», «ρασταφάρι» κ.ο.κ. Άρα, η επιλογή του συγκεκριμένου υπουργού στην πραγματικότητα βοηθάει την Παιδεία, κάνοντας τους μαθητές να εμπλουτίσουν το λεξιλόγιό τους με το να τους υποχρεώσει να ανακαλύψουν νέες λέξεις σε «-άρι».

Μήπως η περίπτωση της Γάζας είναι η ιστορική απόδειξη ότι και ο Θεός κάνει λάθη; Αλλιώς, γιατί να υποσχεθεί την ίδια ακριβώς περιοχή και στους Ισραηλινούς και στους Παλαιστίνιους;

Για να δοκιμάσει την πίστη τους. Ήθελε να δει αν είναι διατεθειμένοι να πολεμάνε επ’ άπειρον ή αν θα προσπαθήσουν να τον βρουν (πράγμα εύκολο αφού είναι τόσο θρήσκοι) και να ζητήσουν διευκρινίσεις. Το γεγονός ότι προτιμούν το πρώτο, τον βοηθάει να στείλει σε όλους τους υπόλοιπους ένα σαφές μήνυμα: Ότι οι θρησκείες είναι σαν τα ατυχήματα στην εθνική κατά τις μαζικές εξόδους τα εορταστικά τριήμερα: Εκατόμβες θυμάτων, στην προσπάθεια να πάνε από την κόλαση της πόλης που ζουν, σε ένα καλύτερο, πιο γαλήνιο μέρος.

Τώρα που ο αστυνομικός που πυροβολήθηκε διέφυγε τον κίνδυνο, μπορώ τον χρησιμοποιήσω σε κάποιο αστείο;

Όχι, γιατί ο πραγματικός κίνδυνος δεν έχει περάσει. Το να επιζήσει από το καλάσνικοφ ήταν το εύκολο κομμάτι. Εκεί που θα δώσει πραγματική μάχη για τη ζωή του θα είναι όταν γίνει καλά και προσπαθήσει να εξηγήσει στην γκόμενά του για ποιο λόγο κουβαλούσε επάνω του δύο κινητά.

Άκουσα ότι τα δικαιώματα για τις μεταδόσεις των αγώνων του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου κινδυνεύουν να μείνουν απούλητα. Τι σημαίνει αυτό;  

Σημαίνει ότι τελικά οι ομάδες θα ζητήσουν και αυτές επιδότηση, όπως οι τράπεζες και οι αυτοκινητοβιομηχανίες στην Αμερική. Δηλαδή θα αγοράσει τα δικαιώματα η ΕΡΤ, από το budget για τις πειραματικές ιρανικές ταινίες που δεν βλέπει κανείς. Διότι ποιος άλλος να θέλει να δώσει τόσα λεφτά για να αγοράσει μια ταινία που κρατάει 8 μήνες, δεν έχει καθόλου θέαμα και επιπλέον όλοι ξέρουν το τέλος; (Παίρνει το πρωτάθλημα ο Ολυμπιακός)

Δεν καταλαβαίνω: Μετά τον ανασχηματισμό ο Καραμανλής συνέστησε «σεμνότητα και ταπεινότητα». Αλλά μια μέρα αργότερα, μόλις σταμάτησαν να πέφτουν στις δημοσκοπήσεις, όλοι άρχισαν να θριαμβολογούν σε στιλ «σας πήραμε τα σώβρακα». Πώς συνδυάζονται αυτά τα δύο;

Όπως ακριβώς συνδυάζεται το «DNA των Ελλήνων που είναι το DNA του νικητή» όταν κερδίζουμε, με το «σημασία έχει η συμμετοχή και όχι η νίκη» όταν χάνουμε. Δηλαδή, τι νόημα έχει να σκίζεσαι να βάλεις γκολ, αν μετά δεν το ευχαριστηθείς, φωνάζοντας «έτσι γ… η Λεωφόρος»; Αντίθετα, όταν χάνεις, το μόνο που σου μένει είναι να κάνεις τον αγνό και ταπεινό Ξανθόπουλο, που σιδερώνει μόνος του τα πουκάμισά του και κερνάει τους ψηφοφόρους λουκούμι και φορολογικές ελαφρύνσεις από το υστέρημά του, τηλεφωνώντας στον καφενέ του Γιακουμή.

Διάβασα κάπου ότι έχουν βγει κάτι διαφημίσεις με σλόγκαν «Πιθανότατα δεν υπάρχει Θεός». Πώς επιτρέπεται αυτό;

Με βάση την αρχή του ελεύθερου ανταγωνισμού. Δηλαδή με την ίδια διάταξη που επιτρέπει στις εκκλησίες να βάζουν μεγάφωνα και να διαφημίζουν ότι «Υπάρχει Θεός».

Μήπως τελικά δεν υπάρχει στη χώρα τόση διαφθορά όση θέλουμε να πιστεύουμε; Στο κάτω-κάτω δεν είμαστε πρώτοι στη σχετική λίστα.  

Δεν έχει σημασία η λίστα! Εκείνο που μετράει είναι ότι βγήκαμε πρώτοι στις καρδιές μας.

Τις τελευταίες μέρες βλέπω στην τηλεόραση μια διαφήμιση σαμπουάν που λέει ξεκάθαρα «άλλαξε μαλλιά, άλλαξε ζωή». Αν το χρησιμοποιήσω και η ζωή μου μείνει ίδια;

Τότε να κάνεις μήνυση.