Είναι αυτή η πιο εξοργιστική συνδικαλιστική ανακοίνωση;

Πολύ συχνά θυμώνω με τη γάγγραινα των φοροδίαιτων εργατοπατέρων. Το είδος αυτό των συνδικαλιστών που με περισσή χυδαιότητα διεκδικεί χωρίς να προσφέρει και απαιτεί χωρίς να ικανοποιεί. Αυτή τη φορά όμως το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να υποκλιθώ. Γιατί δεν έχω ποτέ διαβάσει τίποτα που να περιέχει περισσότερο θράσος. Τόσο πολύ θράσος, που για μια στιγμή σκέφτηκα πως ακόμα και για φοροδίαιτους εργατοπατέρες παραπάει και ίσως η ανακοίνωση αυτή να είναι ένα αστείο.

Δεν είναι.   

Είναι πέρα για πέρα αληθινή. Γράφτηκε από συνδικαλιστές που η κάθε τους απεργία είναι ένα βασανιστήριο για τους φτωχότερους των Ελλήνων, γι’ αυτούς που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να έχουν δικό τους μεταφορικό μέσο. Γράφτηκε με αφορμή μια διαφήμιση του Praktiker η οποία προτείνει το ποδήλατο ως ένα μέσο που σε απαλλάσσει από το άγχος της απεργίας στα ΜΜΜ.

Ως ανακοίνωση φοροδίαιτων εργατοπατέρων εννοείται πως έχει «εργασιακό μεσαίωνα», αλλά προσωπικό αγαπημένο μου είναι το «με γνώμονα το επιχειρηματικό κέρδος» ως δριμεία κατηγορία. Αυτό που στις κανονικές χώρες είναι ο ευλογημένος μοχλός της ανάπτυξης, για τους  Έλληνες εργατοπατέρες είναι κατάρα. Λογικό, αν σκεφτεί κανείς ότι τα δικά τους τα μισθά είναι εξασφαλισμένα ανεξαρτήτως χασούρας της επιχείρησης που δουλεύουν. Και τα μισθά και η χασούρα, άλλωστε, καλύπτονται από τα κορόιδα που πληρώνουν τους φόρους.

Αλλά να μην πολυλογώ. Να σας αφήσω να απολαύσετε αυτό το μνημείο φοροδίαιτου συνδικαλισμού. Αυτού του συνδικαλισμού που, αν είμαστε τυχεροί, σύντομα θα πάρει τη θέση που του αξίζει σε κάποιο θεατρικό μουσείο.

(Αν σας θυμίζει κάτι το όνομα του κυρίου Ραυτόπουλου, που υπογράφει την ανακοίνωση, είναι επειδή θα τον έχετε απολαύσει, πριν από καιρό, σε κάποιο δελτίο ειδήσεων να ζητά να γίνουν μετρήσεις για πιθανή έκλυση ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑΣ από τα μηχανήματα της τηλεματικής όταν αυτά τοποθετήθηκαν στα λεωφορεία. Και μπράβο του.)