Σε μια χώρα που το επίσημο κράτος, είτε ως κυβέρνηση είτε ως Ελληνική Αστυνομία, προστατεύει ή - στην καλύτερη περίπτωση - δεν προσπαθεί να εμποδίσει το έγκλημα και την παραβατική συμπεριφορά, δεν είναι περίεργο ένας μεγαλοπαράγοντας να μπουκάρει μέσα στο γήπεδο μαζί με τους μπράβους του και να κάνει επίδειξη του κουμπουριού του. Όπως δεν είναι περίεργο, την ώρα που το κάνει, οι δεκάδες αστυνομικοί που είναι τριγύρω να προτιμήσουν να κοιτάξουν τα αστέρια στον ουρανό της Θεσσαλονίκης παρά να ασχοληθούν με τα όσα γίνονται γύρω τους. Οι εικόνες είναι μάλλον γνώριμες για όσους έχουν δει ταινίες ή σειρές για την Κολομβία της δεκαετίας του '80 και του '90.
Σε μια χώρα που ατιμώρητα τραμπουκίζονται συμβολαιογράφοι, που ελεύθερα τραμπουκίζονται καθηγητές πανεπιστημίου, που καθημερινά τραμπουκίζονται οι πεζοί από τα καθάρματα που χρησιμοποιούν τα πεζοδρόμια για πάρκινγκ, που....................... (προσθέτετε τραμπουκισμό της αρεσκείας σας), σε μια χώρα που σε κάθε της πτυχή υφίσταται τον θρίαμβο του τραμπουκισμού, ΚΑΙ ο μεγαλοπαράγοντας θα μπουκάρει με το όπλο και τους μπράβους του στο γήπεδο, ΚΑΙ οι αστυνομικοί θα κάνουν τα στραβά μάτια. Και κανένας δεν θα εκπλαγεί. Γιατί όλοι ξέρουν καλά πως η Ελλάδα είναι μια χώρα που οι τραμπούκοι και οι παραβατικοί δρουν ανενόχλητοι, όχι επειδή έτσι έτυχε αλλά γιατί τους το επιτρέπει η κυβέρνηση.
Όταν κάποιος αισθάνεται άτρωτος, φυσικά και δεν θα διστάσει να κάνει επίδειξη κουμπουριού την ώρα που τον βλέπουν εκατοντάδες χιλιάδες μάτια σε ζωντανή μετάδοση. Κι αν κάποιος αισθάνεται άτρωτος, είναι επειδή όσοι θα έπρεπε να τον κάνουν να νιώθει τρωτός τον έχουν διαβεβαιώσει ότι κανείς δεν πρόκειται να τον ενοχλήσει. Ποτέ. Ό,τι κι αν κάνει. Αν αγοράσει μια ομάδα θα διευκολυνθεί με τα χρέη. Αν αγοράσει μια εταιρεία φορτωμένη με πρόστιμα, δεν θα χρειαστεί να τα πληρώσει. Αν κινδυνεύσει να τιμωρηθεί η ομάδα του και να χάσει το πρωτάθλημα, θα διακοπεί το πρωτάθλημα.
Η κυβέρνηση του Αλέκση, αντί να αφήσει τα πράγματα να πάρουν τον δρόμο τους, αντί να αφήσει να τιμωρηθεί ο ΠΑΟΚ, διακόπτει το πρωτάθλημα. Η κυβερνητική απάντηση στη συμπεριφορά ενός ανθρώπου, ενός μεγαλομέτοχου μιας συγκεριμένης ομάδας, είναι η τιμωρία όλων των ομάδων. Είναι σαν να εντοπίζεται ένας φοροφυγάς σε μια πολυκατοικία και ο ΣΔΟΕ να ζητά το πρόστιμό του να πληρωθεί και από όλους όσοι έχουν την ατυχία να είναι γείτονές του.
Το ξαναγράφω για να καταλάβετε το μέγεθος της κυβερνητικής εύνοιας: Την Κυριακή δεν συνέβη κάτι σε όλα τα γήπεδα. Δεν συνέβη κάτι στα περισσότερα γήπεδα. Δεν συνέβη κάτι σε κάποια γήπεδα. Συνέβη μόνο ένα πράγμα σε ένα γήπεδο. Και η κυβέρνηση σταματά την μπάλα σε όλα τα γήπεδα. Για τις πράξεις ενός τιμωρούνται οι ομάδες όλων. Καθόλου άσχημα για τον έναν, που χωρίς τη βοήθεια της κυβέρνησης θα έπρεπε να αντιμετωπίσει τις συνέπειες των πράξεών του μόνος του.
Καθόλου άσχημα και για μια κυβέρνηση που δείχνει ότι ξέρει να τιμά τις φιλίες της και να προστατεύει τους φίλους της. Για μια κυβέρνηση που αγαπάει τους παραβατικούς και προσπαθεί να διευκολύνει τη δράση τους. Το κάνει στα δικαστήρια, το κάνει στα πανεπιστήμια, το κάνει στις φυλακές, το κάνει στους δρόμους, το κάνει και στο ποδόσφαιρο. Και θα συνεχίσει να το κάνει. Γιατί, για κάποιο λόγο, φαίνεται να πιστεύει ότι θα τους χρειαστεί. Ότι θα χρειαστεί το «ευχαριστώ» τους. Το «σπασίμπα, Αλεξέι» τους. Και μπράβο της.
Υ.Γ. Για τους συμπολίτες που φιλότιμα προπαθούν να χαϊδέψουν αυτιά και επιμένουν να θυμίζουν ότι το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα δεν ξεκίνησε χτες, έχω να πω αυτό: σε κανέναν βιαστή δεν αναγνωρίστηκε ως ελαφρυντικό η δράση άλλων βιαστών στο παρελθόν.
Από τον τραμπισμό και την άνοδο της Κίνας έως τον κίνδυνο ενεργειακού σοκ και τη δημοκρατική φθορά, ο Μάρτιν Γουλφ χαρτογραφεί έναν κόσμο αυξημένης αβεβαιότητας
17°
