Το άλλο 80%

Ο θρήνος για την υπερφορολόγηση της μεσαίας τάξης αποτελεί πρόσφορη μιντιακή ύλη και σταθερό αντικείμενο πολιτικής συζήτησης και αντιπαράθεσης. Η γενική εικόνα είναι ότι πρόκειται για τη μεγάλη μάστιγα που κάνει την κοινωνική πλειοψηφία να υποφέρει και συντηρεί την ύφεση και την αντιαναπτυξιακή καθήλωση.

Είναι αλήθεια ότι έχουν επιβληθεί άδικοι και παράλογοι φόροι, δεν είναι όμως αλήθεια ότι αυτό αφορά τους πολλούς, αντίθετα αφορά τους λίγους, τους πολύ λίγους.

Επειδή οι περισσότεροι (δηλαδή το 80%!) δεν πληρώνουν καθόλου φόρους, είτε λόγω οικονομικής αδυναμίας (και έτσι πρέπει) είτε λόγω της δυνατότητας που τους δίνει η θεσμική διάλυση της χώρας να κρύβονται, μια μειοψηφία του περίπου 20% (βασικά μισθωτοί και συνταξιούχοι μαζί με κάποιους παράταιρους από τον ιδιωτικό τομέα) να ασφυκτιά και να βυθίζεται σε οικονομικές υποχρεώσεις απέναντι στο κράτος οι οποίες διαρκώς μεγαλώνουν και στις οποίες όλο και περισσότερο δεν μπορεί να ανταπεξέλθει.

Η λογική του ελληνικού παραλόγου είναι ότι με τον ΕΝΦΙΑ, τον ΕΦΚΑ και τους έμμεσους φόρους κάπως πιάνονται στην παγίδα και οι άλλοι που γλιτώνουν το φόρο εισοδήματος. Αλλά η ουσία είναι ότι δεν υπάρχει πλαίσιο φορολογικής δικαιοσύνης και βούληση ελέγχου των οικονομικών ελίτ που έχουν διαρκώς τον τρόπο να προστατεύονται.

Η κατάσταση αυτή είναι τόσο εξωφρενική που όποιο κόμμα και όποιος πολιτικός παρουσίαζε μια ολοκληρωμένη και συγκροτημένη πρόταση για την άρση της φορολογικής παραδοξότητας που έχει φοβερές κοινωνικές επιπτώσεις θα προσέφερε κάτι πολύ σημαντικό στη χώρα και στις επόμενες γενιές.

Αλλά το 80% είναι πολύ μεγάλο ποσοστό για να το αγνοήσει κανείς, όπως οι αναλυτές των πολιτικών πραγμάτων που προσπαθούν να προβλέψουν τα μελλούμενα αδιαφορώντας για την ύπαρξη μιας κοινωνίας των 4/5 στην οποία μόνο το 1/5 αναλαμβάνει τις ευθύνες του και απέναντί του βλέπει να ανακατεύονται αυτοί που δεν μπορούν με αυτούς που δεν θέλουν.

Με βάση τα επίσημα στοιχεία:

-Το 19,2% των πολιτών πληρώνει το 83,2% των φόρων.

-Από τα 8,8 εκατομμυρίων φυσικών προσώπων τα 7,1 εκατομμύρια ή το 80% πληρώνουν από τίποτα έως και 100 ευρώ το μήνα στην εφορία.

-Σχεδόν το 50% (3,98 εκ) δηλώνουν εισοδήματα έως 5.000 ευρώ

-7.091.832 φορολογούμενοι με τα (δηλωμένα) χαμηλότερα εισοδήματα πληρώνουν κατά μέσον όρο 190 ευρώ τον χρόνο στη εφορία και 1.676.485 φορολογούμενοι με τα υψηλότερα (δηλωμένα) εισοδήματα πληρώνουν κατά μέσο όρο 3.985 ευρώ, δηλαδή 21 φορές περισσότερα.

-Το 3% των φορολογουμένων πληρώνει το 42% του φόρου εισοδήματος (ανάλυση εισοδημάτων που δηλώθηκαν το 2015). Τα ποσοστά αυτά αντιστοιχούν σε 267.480 φορολογουμένους με εισόδημα άνω των 30.000 ευρώ, οι οποίοι δηλώνουν εισοδήματα ύψους 35 δισ. ευρώ.

-Το 2016 1.176.043 φορολογούμενοι δεν κατέβαλαν κανέναν φόρο στο ελληνικό Δημόσιο, ενώ 1.304.634 δήλωσαν εισοδήματα έως 1.000 ευρώ.

-Το 2015 στην Ελλάδα 1,2 εκατ. φορολογούμενοι δήλωσαν μηδενικό εισόδημα και 4,6 εκατ. φορολογούμενοι δήλωσαν εισόδημα έως 10.000 ευρώ, καταβάλλοντας κατά κεφαλήν φόρο 139 ευρώ, συνεισφέροντας δηλαδή το 7,5% των εσόδων του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων.

-Από τη φοροδιαφυγή το κράτος υπολογίζεται ότι χάνει 11-16 δισ. ευρώ ετησίως, ενώ η παραοικονομία εκτιμάται ότι φτάνει στα 40 δισ. ευρώ.

-Το σύνολο των νοικοκυριών που υπέβαλε φορολογική δήλωση το 2016 ανέρχεται σε 6,1 εκατ. που δήλωσαν 75,1 δισ. ευρώ, ποσό που αυξήθηκε κατά 7 δισ ευρώ μετά την εφαρμογή των τεκμηρίων (την αποκάλυψη δηλαδή φοροδιαφυγής).

• Τα εισοδήματα που δηλώθηκαν προέρχονται κατά βάση από μισθωτές υπηρεσίες (59,4 δισ. ευρώ) και συντάξεις, ενώ 6,052 δισ. ευρώ αφορούν εισοδήματα που προήλθαν από ακίνητα. Κατά τα άλλα υπάρχουν 4,676 δισ. ευρώ από επιχειρηματική δραστηριότητα,  3,77 δισ. ευρώ από μερίσματα, τόκους, δικαιώματα και υπεραξία από μεταβίβαση κεφαλαίου και 1,25 δισ. ευρώ από αγροτική επιχειρηματική δραστηριότητα.
• Το 64% των νοικοκυριών δήλωσε ετήσιο εισόδημα έως 12.000 ευρώ, δηλαδή έως 1.000 ευρώ το μήνα.
• Τέσσερα στα δέκα νοικοκυριά (38,1%) δηλώνουν εισόδημα έως 5.000 ευρώ ετησίως.

-Εισόδημα άνω των 100.000 ευρώ δήλωσαν πέρυσι μόλις 24.695 νοικοκυριά (δηλαδή το 0,4% των νοικοκυριών).