Μετά από μια επιτυχημένη ομολογουμένως εκλογική διαδικασία, η οποία έφερε στην κάλπη περισσότερους από 210.000 πολίτες ξεκινά η επόμενη μέρα για την Kεντροαριστερά και το Κίνημα Αλλαγής.
Η επόμενη μέρα, καθώς φαίνεται θα κλιμακωθεί κατόπιν των εορτών και με την έναρξη του νέου έτους οργανώνοντας την πορεία προς το Ιδρυτικό Συνέδριο του νέου φορέα. Η πορεία αυτή απαιτεί μεγάλη σοβαρότητα, προσοχή και ευθύνη αλλά αποτελεί και ένα ελπιδοφόρο έναυσμα προς τους πολίτες της χώρας. Το στοίχημα της επόμενης μέρας επομένως, για τον προοδευτικό χώρο στοχεύει σε δυο επίπεδα και έχει ορισμένους βασικούς άξονες, προϋποθέσεις.
Το πρώτο επίπεδο αφορά στον προσδιορισμό και στη συνεργασία του φορέα με τον ευρύτερο κεντροαριστερό χώρο στην Ευρώπη και το δεύτερο με την εθνική και περιφερειακή αναδιάταξή του. Και τα δυο αυτά επίπεδα είναι αλληλοεξαρτώμενα και εμφανίζουν ιδιαίτερα ισχυρούς δεσμούς και αλληλεπιδράσεις.
Οι βασικοί άξονες από την άλλη μεριά αφορούν α) στην «κεφαλαιοποίηση», στην οικοδόμηση της συνοχής μεταξύ των 210.000 πολιτών -και όχι μόνο- και του νέου φορέα, οι οποίοι προσδοκούν και αναμένουν συγκροτημένες πρωτοβουλίες β) στον ενεργό ρόλο τους στις διαδικασίες προς το συνέδριο γ) στην προσέλκυση της νέας γενιάς, η οποία δεν ανταποκρίθηκε όσο θα αναμενόταν και δ) στην υλοποίηση ενός στρατηγικού σχεδίου με συγκεκριμένες πολιτικές προτάσεις και χρονοδιάγραμμα.
Σχετικά με το σχέδιο και τις προτάσεις ανά θεματικό άξονα, η οργάνωσή του αποτελεί ένα μεγάλο στοίχημα. Ακριβώς αυτό το σχέδιο θα αποτελέσει τη βάση –μετά τις εκλογές και την ωρίμανση του νέου φορέα- της όποιας συζήτησης για τη συγκυβέρνηση ή μη καθώς και με ποιους. Οι προτάσεις αυτές, οι ευρωπαϊκοί συσχετισμοί και η στόχευση αποτελούν την πυξίδα για τη διακυβέρνηση της χώρας με εμάς ή/και χωρίς εμάς.
Οι «παλιοί καλοί – κακοί καιροί» με την συνεννόηση να αναλώνεται επί του «καταμερισμού» υπουργικών θώκων και θέσεων για τις συγκυβερνήσεις μεταξύ αρχηγών και βαρόνων έχει προ πολλού λάβει τέλος για όλους και όλες εμάς, οι οποίοι εμπλεκόμαστε στο νέο εγχείρημα και όποιες ανάλογες παρωχημένες και αναξιόπιστες τακτικές προκύψουν, θα απομονωθούν. Αντίθετα, θα υπάρξουν εκλεγμένα όργανα τα οποία θα συγκληθούν ώστε να λάβουν γνώση της κατάστασης και να καταλήξουν σε αιτιολογημένες πλειοψηφικές αποφάσεις.
Όπως σε κάθε χώρα με υπεύθυνη πολιτική και κυβερνητική στρατηγική (βλ. Γερμανία, Βέλγιο) έτσι και σε κάθε κόμμα, το οποίο διέπεται από συνέπεια στις ιδεολογικές του ρίζες, οι αποφάσεις για τη συγκυβέρνηση ή μη με άλλες δυνάμεις λαμβάνονται σε σχέση με το βαθμό σύγκλισης ή απόκλισης από τις βασικές αρχές, το προδιαγεγραμμένο κυβερνητικό πρόγραμμα και στηρίζεται στα θεσμικά όργανα.
Με αυτό τον τρόπο διατυπώνονται και τα επιχειρήματα της άρνησης ή της αποδοχής της συνεργασίας χωρίς ευφάνταστα σενάρια ή ανύπαρκτες δικαιολογίες προς τους πολίτες και χωρίς αλλοπρόσαλλα, επικίνδυνα μορφώματα όπως η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
Το νέο εγχείρημα στο χώρο της Κεντροαριστεράς θα στηθεί σε στέρεες και δημοκρατικές βάσεις, θα ωριμάσει με συστηματικό διάλογο με λύσεις για τους πολίτες και με την συνεργασία μαζί τους σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, ενώ θα διασυνδεθεί με την ευρωπαϊκή και διεθνή επικαιρότητα και τα προοδευτικά κόμματα.
Κατόπιν εορτών…επομένως ξεκινούν δυναμικά και δημοκρατικά οι παραπάνω διαδικασίες με όραμα, συμμετοχή και αισιοδοξία για να μην (ξανά)βρεθούμε να επιχειρηματολογούμε σε αδιέξοδα και ανορθόδοξα σενάρια…κατόπιν εορτής.
Πώς η κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο, η στάση της κυβέρνησης και η μετατόπιση της κοινής γνώμης επαναφέρουν το δίλημμα της κυβερνησιμότητας στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής
17°
