Πινγκ-πονγκ βλακείας

Δεν ξέρω αν η πλειοψηφία των ΜΜΕ απευθύνεται σε εμάς σαν να είμαστε βλάκες, γιατί έτσι μας θεωρούν ή γιατί αδιέξοδα διαμορφώνουν τη βλακεία σε επίπεδο κυρίαρχης απελπισίας. Για να πουλήσεις πρέπει να γράφεις βλακείες, να λες βλακείες, παραμύθια ψέματα, κουκουρούκου αρλουμπολογία. Όσο πιο πολύ πουλάς, τόσο πιο πολύ τρέφεις το τέρας. Έτσι η βλακεία γίνεται κυρίαρχη. Η είδηση δεν είναι ότι το 26% των πολιτών θεωρεί ότι μας ψεκάζουν ή πόσοι «αφελείς» θεωρούν ότι η ΕΕ είναι δικτατορία. Η είδηση είναι ότι οι υπόλοιποι, μπορούμε (αντέχουμε) και εξακολουθούμε να μην πιστεύουμε ότι μας ψεκάζουν. Άγνωστο για πόσο καιρό ακόμη! Η είδηση είναι πόσο πολλοί δικαιολογούμε τους επιτήδειους «βλάκες» ως επιτήδειους «αφελείς».

Η είδηση είναι ότι η μαλακία του καθένα μας θα αποκτήσει άπλετη προβολή στα ΜΜΕ, θα γίνει viral και κυρίαρχη. Ό,τι πιο εξωφρενικό σκεφτείς, αρκεί να το πετάξεις στα social media, και την επομένη θα βρεις μερικά μπαστούνια με μικρόφωνα ή προσκλήσεις σε πάνελ τηλεοπτικών εκπομπών να σου ζητούν να αναπτύξεις τη θεωρία σου. Η θεωρία της μπούρδας. Έχω και εγώ μία, δύο, πολλές. Ποιος ενδιαφέρεται; Ή μάλλον πιο σωστά: Ποιος δεν ενδιαφέρεται; 

Όταν οι ειδήσεις στα media κυριαρχούνται από βλάκες ή από αυτούς που πρέπει να το παίξουν «βλάκες» για να δουλέψουν, πόσοι πια να απορούν γιατί το πινγκ πονγκ της βλακείας κυριαρχεί; Στη Βουλή τσακώνονται για το ποιος θα πετάξει τη μεγαλύτερη μπούρδα να την σηκώσουν τα τρολς τους στα κοινωνικά δίκτυα, να «χτυπήσουμε» τον αντίπαλο. Ο Κυριάκος μιλάει για εξωγήινους, ο Τσίπρας μιλάει αγγλικά, μιλάει γαλλικά, κάνει τζόκινγκ στον Λευκό Οίκο, η Δούρου ντύνεται θλιμμένη παρθένα παναγιά, ένας αντιπεριφερειάρχης της με μισθό 3.206,25 ευρώ παριστάνει τον superman στα κανάλια, ο Άδωνης πουλά νανοβιονικά γιλέκα και βιβλία του (άγνωστο ποια από τα δύο είναι πιο επικίνδυνα), ο πρθ αναγγέλλει και πάλι ότι βγαίνουμε από τα μνημόνια, η υπουργός Εργασίας πανηγυρίζει που η ανεργία μειώνεται διαιρούμενη σε θέσεις των 250 ευρώ, ο αντιπρόεδρος πουλάει όπλα στη χώρα που οι πολίτες αναφέρουν ως «Σουηδική» Αραβία, το κόμμα ζητάει εμπάργκο στην πώληση όπλων τη στιγμή που οι ίδιοι τα πουλούν, αυτοί που έταζαν Ζάππεια και έσκιζαν «τα μνημόνια κάθε ημέρα» τσακώνονται με αυτούς που έταζαν Αργεντινή και σκίζουν «τα μνημόνια κάθε μέρα» και αυτοί. Γκώσαμε με ήρωες της βλακείας.

Και όλοι μας είμαστε εκεί ανάμεσα στον πολυπληθή θίασο του γελοίου, σιωπηλοί και φοβισμένοι με το μέγεθος της βλακείας. Εγκλωβισμένοι στην ήττα μας. Και οι πρωταγωνιστές είναι πάντα ίδιοι, οι ίδιοι και οι ίδιοι. Και ο διαγωνισμός των παραπονούμενων δεν γίνεται για να αλλάξουμε το έργο και τους συντελεστές του, αλλά μόνο για να ανεβούμε και εμείς στον θίασο και να αλλάξουμε τον σκηνοθέτη. Η παράσταση συνεχίζεται και σπάει ταμεία. Πάμε για νέο sold out. Έχω μια νέα μαλακία να σας πω, θα την ανεβάσω στο fb μου αύριο στις 12, μείνετε συντονισμένοι, εσύ να μου απαντήσεις μεθαύριο να το κάνουμε viral, σε τρέφω με τρέφεις. Θα σε κάνω tag. Μπορεί η γελοιογραφία του Αρκά ότι «ο πόλεμος κατά της βλακείας τέλειωσε. Χάσαμε.» να καταγράφει ρεαλιστικά τις συνθήκες, αλλά σχεδιάστηκε για να μας ξυπνήσει και να μας αναποδογυρίσει, όχι για να μας κοιμίσει, όπως επέλεξαν οι περισσότεροι.   

Το τραγικό στις χαζοδηλώσεις της κάθε ανήσυχης καλλιτέχνιδος είναι ότι οι απαντήσεις που ανάγονται σε δημοφιλείς (άρα έγκυρες!!!) είναι οι αντίστοιχες επιθετικές χαζοδηλώσεις διαφόρων επώνυμων μαϊντανών. Που και οι ίδιοι είχαν κάνει αντίστοιχες μπαζοδηλώσεις στο παρελθόν. Παρακολουθούμε τον κάθε άσχετο να τρέχει να απαντήσει σε έναν άλλο άσχετο. Σαν να γίνεται ένας διαγωνισμός υπερβολής στη βλακεία. Νικητής είναι αυτός που θα κοροϊδέψει περισσότερους. Αυτός που θα κοροϊδέψει τον άλλον περισσότερο. Είναι σαν να ζούμε στο surreal δελτίο ειδήσεων του Star του Μαλέλη και ο καιρός της Πετρούλας να έχει κυριαρχήσει στα μυαλά μας. Σαν να πρωταγωνιστείς στο Truman show και να μην το μαθαίνεις ποτέ. Αλλά να το υποψιάζεσαι. Φτάνει πια με το πινγκ πονγκ βλακείας. Καιρός να σπάσουμε το κουτί. Στη βλακεία απαντάς με πολιτική, όχι με βλακείες. Πρέπει να βρούμε τον τρόπο. Πώς; Όπως λέει και η φίλη ΜΓ, στην ερώτηση: πώς τρώγεται ο ελέφαντας; η απάντηση είναι: κομματάκι κομματάκι.