Ο Ολυμπιακός (ξανα)κέρδισε το πρωτάθλημα χθες. Όχι γιατί το επικύρωσε και «μαθηματικά», βαθμολογικά. Ούτως ή άλλως όποιος έχει μια στοιχειώδη συναίσθηση της «οικονομίας» του ελληνικού πρωταθλήματος, ήξερε ότι το πρωτάθλημα μάλλον κρίθηκε στο τέλος του α’ γύρου όταν ο Παναθηναϊκός στραβοπάτησε στην Τρίπολη κι ο Ολυμπιακός πέρασε από τη Λάρισα. Χθες, λοιπόν με την ιστορική εξάρα επί της άμοιρης ΑΕΚ, οι ερυθρόλευκοι πήραν και την κούπα των εντυπώσεων που (τόσο μετράει στην Ελλάδα και) είχε χαθεί –σχεδόν οριστικά - μετά την ξεφτίλα του αιώνιου ντέρμπι. Τα αποθεωτικά των επόμενων ημερών ακούγονται βερεσέ, ειδικά όταν προέρχονται από εκείνους που πριν ένα μήνα σταύρωναν τον Μαρινάκη και σήμερα τον κάνουν κωλοτούμπα - πρωτοσέλιδο με τίτλους «μίλησε κανείς;». Ο Ολυμπιακός το πήρε δίκαια (όπως σημείωνε η Superleague Voice ήδη από εκείνη τη Δευτέρα του Αναθέματος), γιατί το «Καραϊσκάκης» ξαναέγινε φρούριο (και πάει για μυθικό απόλυτο ρεκόρ 15 στα 15), ο Βαλβέρδε είναι κανονικός Προπονητής που έφτιαξε μια καλή ομάδα (για πρώτη χρονιά), οι περισσότερες μεταγραφές βγήκαν και οι δημόσιες σχέσεις των Δανεικών εξασφάλισαν εκτός έδρας σταθερότητα. Χθες το βράδυ, λοιπόν, απλά η ολοκληρωτική εμφάνιση ξέπλυνε μια κούπα που πήγε να σκουριάσει πριν καν απονεμηθεί. «Μίλησε κανείς;»…
INFO DIET
(+)
Ρέφικ Τζεμπούρ
Τι μέγεθος είναι τελικά ο «τρομοκράτης»; Ο σταρ των μικρομεσαίων (Ατρόμητος, Πανιώνιος) που φώναζε στους μεγάλους «πάρτε με»; Η ακριβή μεταγραφή που τελικά δημιούργησε περισσότερα προβλήματα από εκείνα που έλυσε (ΑΕΚ); Ή ο –μέσα σε τρεις μήνες- καταλύτης ενός τίτλου (Ολυμπιακός); Χθες, πάντως πούλησε και το χαϊλίκι του με το μη πανηγυρισμό…
Προτιμώ τους προέδρους «γιάπηδες», «τεχνοκράτες», «φλώρους», «άσχετους» κτλ. από τους Μπέους και τους Ψωμιάδηδες. Και ο Αδαμίδης έχει δείξει ένα σοβαρό προφίλ, δεν είναι «μετά κασέτας προφήτης». Όμως, όταν οι πρώτοι προσπαθούν να μιμηθούν τους δεύτερους, το αποτέλεσμα είναι ιλαρό. Και τα συνθήματα στα πούλμαν για τον «π…..η τον Ολυμπιακό», ας μην είμαστε ηθικολόγοι, μπορεί να μη σοκάρουν, μπορεί να ικανοποιούν για λίγο τη χουλιγκανία, αλλά στο τέλος πληρώνονται με ευφυολογήματα όπως ΑΕΞαρα…
- Ο Μανόλο Χιμένεθ υπάρχει περίπτωση να μας κάνει παρέα και του χρόνου μετά τη χθεσινή εποποιϊα; Τα βιβλία, στα οποία διαβάζει για την ΑΕΚ, θα περιλαμβάνουν την εξάρα;
- Ο Κώστας Μανωλάς προτού βάλει το θείο του να τον πάρει και να τον πάει στη Ρεάλ, τη Μπαρτσελόνα ή όποιον άλλον τον θέλει, θα δει στο βίντεο ότι όλοι οι πρωτοκλασάτοι φορ της λίγκας τον εξέθεσαν; Και μετά, σεμνά και ταπεινά, θα γίνει το στόπερ που μπορεί;
- Ο σχολιαστής της ΝΕΤ το ήθελε το «ότι καλύτερο για όλους μας» μετά το πρώτο γκολ του Ολυμπιακού ή τελικά απλά τους ξεφεύγουν κατά το «…η χαρά δεν την αφήνει»;
- Το Χ στο Καυταντζόγλειο το παίξατε πουλάκια μου;
- Ο Λουκάς Βύντρα θα παίρνει με το νεό συμβόλαιο 700 χιλιάρικα το χρόνο. Νόου φέρδερ κόμεντς.
ΠΑΝΙΚΟΒΑΛ ΣΤΑ 11 ΒΗΜΑΤΑ
Την περασμένη εβδομάδα στην παρωδία της Τούμπας που συνεχίστηκε η φετινή μόδα των «ντου» παραλίγο να καεί ζωντανός ο Σάχα. Ίσως έχουμε χάσει την αίσθηση των καταστάσεων, αλλά το ξαναγράφω «παραλίγο να καεί ζωντανός». Δεν αντάλλαξε δηλαδή δυο τρία μπουκέτα, αλλά τον σημάδεψαν με φωτοβολίδα. Πέρα από τα ξεκαθαρίσματα λογαριασμών στις κασέτες (που αντιλαμβάνεστε ότι θάβονται σιγά σιγά), μπορεί κάποιος να εξηγήσει που γράφει ότι όταν δε μας αρέσει το σκορ (ή ακόμα κι αν μας αρέσει) μπαίνουμε μέσα και το κάνουμε μπουρδέλο; Ας ξεκινήσουμε από κει και μετά θα βρεθεί και το «βαθύ λαρύγγι»…
- Δύο χρόνια έξω και η Πηγή Δεβετζή για ‘no show’ σε έλεγχο ντόπινγκ πριν δύο χρόνια. Η απόφαση της IAAF μοιάζει και είναι εκδικητική, αλλά φέρνει την αντίδραση «όχι ρε γαμώτο κι αυτή» (η τόσο συμπαθής χαμογελαστή χίπισσα τριπλουνίστρια) και ρίχνει την αυλαία της μαζικής εξαπάτησης που επεφύλασσε στα ‘00s ο ‘Athens 2004’ πρωταθλητισμός…
ΕΠΙΛΟΓΕΣ
27 γκολ αυτήν την Κυριακή – είπαμε η κασέτα αυξάνει την παραγωγικότητα. Βραβείο εξ’ ημισείας σε…
Λάζαρο Χριστοδουλόπουλο, το πραγματικό (μοναδικό;) κέρδος της φετινής πράσινης χρονιάς…
και φυσικά Ρέφικ Τζεμπούρ γι’ αυτήν την ασύλληπτη γκολάρα…
Η συγγραφή του βιβλίου αλλά και η παρουσίασή του σε Αθήνα, Πάτρα και Θεσσαλονίκη, αναδεικνύει για μια ακόμη φορά ότι ο καιροσκοπισμός είναι το κυρίαρχο στοιχείο της πολιτικής του σκέψης και της πολιτικής του διαδρομής
15°
