Χρειάστηκε μεγάλη προσπάθεια για να αποφασίσουν οι ηγέτες της Ευρωζώνης να κρατήσουν την Ελλάδα στην Ευρωζώνη. Μέχρι την περασμένη Τετάρτη το βασικό σενάριο για τα κόμματα και τις κυβερνήσεις της ευρωπαϊκής κεντροδεξιάς ήταν το Grexit, το οποίο θα επικυρωνόταν από τη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. των 28, την περασμένη Κυριακή.
Στο Στρασβούργο έγινε ειδική σύσκεψη των ευρωβουλευτών του ΕΛΚ, στην οποία πήρα μέρος σαν ευρωβουλευτής της ΝΔ, όπου εξηγήθηκαν οι αποφάσεις για το Grexit και αναλύθηκε το οικονομικό και κυρίως το κοινωνικό κόστος για την Ελλάδα. Χρειάστηκαν η στροφή 180 μοιρών του πρωθυπουργού κ. Τσίπρα, η ευελιξία των κυβερνήσεων που είχαν ταχθεί υπέρ του Grexit και οι δυναμικές παρεμβάσεις των Γιούνκερ, Ντράγκι, Τουσκ, Ολάντ και Ρέντσι για να μείνουμε στο ευρώ προσυπογράφοντας βέβαια μια ιδιαίτερα αυστηρή συμφωνία.
Δεν βάζουν μυαλό
Το κακό είναι ότι το ευρωπαϊκό πάθημα δεν φαίνεται να έχει γίνει μάθημα για τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ. Τα κυβερνητικά κόμματα προκάλεσαν μεγάλη οικονομική και κοινωνική ζημιά στους μη προνομιούχους συμπολίτες μας και διασύρθηκαν σε ευρωπαϊκό επίπεδο εξαιτίας απαράδεκτων ελιγμών, οι περισσότεροι από τους οποίους έγιναν από τον πρώην υπουργό Οικονομικών κ. Βαρουφάκη.
Για να μαζέψουν τα κυβερνητικά κόμματα τα σπασμένα κομμάτια της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής, πρέπει να λειτουργήσουν αθόρυβα και αποτελεσματικά σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.
Έχουν υποχρέωση να κινηθούν γρήγορα προτού ολοκληρωθεί η κατάρρευση της οικονομίας και να βρουν τρόπους συνεννόησης με τους εταίρους γιατί, όπως τονίζεται στο επίσημο ανακοινωθέν της Συνόδου Κορυφής, το ρίσκο από οποιαδήποτε καθυστέρηση στην εφαρμογή των συμφωνηθέντων βαραίνει αποκλειστικά την ελληνική πλευρά.
Σε απλά ελληνικά, η Αθήνα πρέπει να μετατραπεί σε καταλύτη θετικών εξελίξεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο για να αντιμετωπιστεί το ελληνικό πρόβλημα έγκαιρα και αποτελεσματικά.
Συσπείρωση με λάθος τρόπο
Ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας και ο υπουργός Άμυνας κ. Καμμένος προσπαθούν να συσπειρώσουν τους βουλευτές, τα στελέχη και τον κόσμο τους, με λάθος τρόπο. Παρουσιάζουν την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θύμα μιας ευρωπαϊκής συνωμοσίας με βασικό στόχο την ανατροπή της. Καταγγέλλουν εκπροσώπους του χρηματοπιστωτικού συστήματος για προσπάθεια στραγγαλισμού της οικονομίας, αποδίδουν τη διαπραγματευτική τους αποτυχία σε ακραίους αντιδραστικούς κύκλους της Ε.Ε. και μιλάνε για ευρωπαϊκό πραξικόπημα που οδήγησε στην επιβολή, με εκβιαστικό τρόπο, του τρίτου προγράμματος χρηματοδότησης της ελληνικής διάσωσης και του νέου μνημονίου που το συνοδεύει.
Τα ανώτατα κυβερνητικά στελέχη αντί να εξηγήσουν στην κοινή γνώμη ότι πρέπει να εφαρμόσουμε τα συμφωνηθέντα για να αποτρέψουμε την άμεση κατάρρευση της οικονομίας και αργότερα να εμπλουτίσουμε την οικονομική πολιτική για να περάσουμε από την ύφεση στην ανάκαμψη και στη συνέχεια στην ανάπτυξη, επιμένουν στη θεωρία της διεθνούς συνωμοσίας σε βάρος της λαοπρόβλητης κυβέρνησης. Αυτά μπορεί να έχουν σχέση με την αντίληψη κομμουνιστικών ή τριτοκοσμικών δικτατοριών, δεν έχουν όμως καμία σχέση με τη λειτουργία της Ε.Ε. και ειδικά της Ευρωζώνης, η οποία βασίζεται στο διάλογο, στο συμβιβασμό και στην επιδίωξη κοινών στόχων. Η κυβέρνηση Τσίπρα επαναλαμβάνει σε πολύ χειρότερες συνθήκες και με πολύ πιο επικίνδυνο τρόπο τα λάθη των προηγούμενων μνημονιακών κυβερνήσεων. Αντί να διεκδικήσει τη λεγόμενη ιδιοκτησία του προγράμματος, να το διαμορφώσει κατάλληλα και να εξηγήσει την αναγκαιότητα εφαρμογής του στον ελληνικό λαό, το εμφανίζει σαν αποτέλεσμα επιβολής από ξένα κέντρα αποφάσεων που συνωμοτούν σε βάρος των δικαιωμάτων και των καλώς εννοούμενων συμφερόντων του ελληνικού λαού. Με τον τρόπο που προσεγγίζουν τις σχέσεις μας με τους εταίρους ο κ. Τσίπρας και ο κ. Καμμένος προετοιμάζουν νέες μεγάλες πολιτικές αποτυχίες για την κυβέρνηση και νέες οικονομικές και κοινωνικές περιπέτειες για τον ελληνικό λαό.
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
