Ελλαδα

Κάλυμνος: Πέθανε σε ηλικία 108 ετών η γηραιότερη γυναίκα του νησιού

Η Ειρήνη Βούη ή «κυρά Ρηνιώ» γεννήθηκε στις 27 Ιουλίου 1918 και απέκτησε 6 παιδιά

Η Ειρήνη Βούη ή η «κυρά» Ρηνιώ © kalymnos-news.gr

18.03.2026, 14:53
Newsroom
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Φωτογραφια Ο 43ος Αυθεντικός Μαραθώνιος Αθήνας μέσα από τον φακό του Κωνσταντίνου Ρήγου

Κωνσταντίνος Ρήγος

Βιβλιο Η Τεχνητή Νοημοσύνη και ο άνθρωπος: Ποιος (θα) γράφει τα νέα βιβλία;

Κυριάκος Αθανασιάδης

Κοινωνια Πίσω από την Πλατεία Βικτωρίας 7.30 το απόγευμα

Χριστίνα Γαλανοπούλου

Η ζωή της υπήρξε συνυφασμένη με τις δυσκολίες αλλά και τις αξίες μιας άλλης εποχής – της αυτάρκειας, της εργατικότητας και της αλληλεγγύης

Πλήρης ημερών, έφυγε από τη ζωή χθες, Τρίτη 17 Μαρτίου 2026, η γηραιότερη γυναίκα της Καλύμνου.

Η Ειρήνη Βούη ή η «κυρά» Ρηνιώ, όπως την ήξεραν όλοι οι συμπατριώτες της ζούσε στο Καντούνι Καλύμνου και δραστηριοποιούνταν για δεκαετίες στην κτηνοτροφία, ακολουθώντας έναν τρόπο ζωής στενά συνδεδεμένο με τη φύση και την παράδοση.

Γεννήθηκε στις 27 Ιουλίου 1918 και υπήρξε μητέρα έξι παιδιών – του Ηλία (ο οποίος έχει ήδη φύγει από τη ζωή), του Μιχάλη, του Αντώνη, της Καλλιόπης, της Νίκης και του Γιάννη – ενώ αξιώθηκε να γνωρίσει εγγόνια και δισέγγονα, δημιουργώντας μια μεγάλη οικογένεια που αποτελεί τη ζωντανή της παρακαταθήκη, όπως αναφέρει το kalymnos-news.gr.

Όπως δήλωσε μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο δήμαρχος της Καλύμνου Γιάννης Μαστροκούκος, η «κυρά» Ρηνιώ, ήταν μια εξαιρετική γυναίκα, μητέρα-ηρωίδα, που κατάφερε να στηρίξει τα παιδιά και την οικογένειά της στα δύσκολα χρόνια, μεταφέροντας η ίδια γάλα και διανέμοντάς το στον «Πάνορμο», τη «Χώρα» και άλλους οικισμούς του νησιού για πάρα πολλά χρόνια.

«Ήταν μια ”σπαθάτη” γυναίκα» είπε χαρακτηριστικά ο δήμαρχος της Καλύμνου και συνέχισε: «Έλεγε πάντα αυτό που έπρεπε, που ήθελε να πει, χωρίς περιστροφές. Ευθέως. Αποτελούσε για το νησί μας, μητέρα και γυναίκα που ξεχώριζε για την αγωνιστικότητα και τη μαχητικότητά της. Και για αυτό όλοι την καμαρώναμε».

Η ζωή της υπήρξε συνυφασμένη με τις δυσκολίες αλλά και τις αξίες μιας άλλης εποχής – της αυτάρκειας, της εργατικότητας και της αλληλεγγύης. Μια ζωή γεμάτη εικόνες, ιστορίες και εμπειρίες που σημάδεψαν όχι μόνο την ίδια, αλλά και όσους τη γνώρισαν.

Οι παλαιότεροι κάτοικοι την θυμούνται να διανύει μεγάλες αποστάσεις με τα πόδια, μεταφέροντας γάλα από το Καντούνι προς τη Χώρα της Καλύμνου για να το πουλήσει. Με την ίδια επιμονή, ανέβαινε στα βουνά της περιοχής για να φροντίσει τα ζώα της, αλλά και για να περιποιηθεί τα ξωκλήσια του Αγίου Φώτη και του Σταυρού, διατηρώντας ζωντανή τη σχέση της με την πίστη και την τοπική παράδοση.