Έπρεπε να φτάσω 26 για να δοκιμάσω τις διακοπές με σκηνή. Λίγο που ήθελα να νιώσω πιο κοντά στη φύση, λίγο που το μπάτζετ ήταν μειωμένο, ακολουθήσαμε την ομόφωνη πρόταση των φίλων που έλεγε οργανωμένο camping στην Ελαφόνησο για οικονομικές μεν, ποιοτικές δε, διακοπές. Λίγες μέρες μετά, βρισκόμασταν 314 χλμ. μακριά από την Αθήνα και λίγα μόλις μέτρα από έναν επίγειο παράδεισο. Θυμάμαι τα γαλαζοπράσινα νερά στο λιμανάκι της Πούντας και πόσο αστείο μού φάνηκε που το πλοίο πάρκαρε, φόρτωσε, έκανε μια στροφή και ξεφόρτωσε. Εντύπωση μου έκανε και το μικρό λιμάνι όταν φτάσαμε, με τα μπαράκια του, τις ταβέρνες με τα ολόφρεσκα ψάρια και τα παιδάκια με τους αυτοσχέδιους πάγκους που πουλούσαν χειροποίητα βραχιόλια και κολιέδες από κοχύλια.
Σε 5 λεπτά είχαμε φτάσει ήδη στο Simos Camping και ξεφορτώναμε τα πράγματα. Τα παιδιά στη ρεσεψιόν μάς ξενάγησαν στο χώρο και τις εγκαταστάσεις. Πρώτη στάση το self-service καφέ-εστιατόριο που λειτουργεί all day long για όλους εμάς που έχουμε λιγούρες χωρίς ωράριο. Πρωινό, γεύμα, δείπνο, snack, απ’ όλα διαθέτει ο μπουφές: ομελέτες, φρέσκα σάντουιτς, τυρόπιτες, κρέπες, παγωτό μηχανής και γευστικά πιάτα με έμφαση στην ελληνική κουζίνα. Αν προτιμάς, τα παίρνεις και πακέτο για να τα απολαύσεις με την ησυχία σου. Και επειδή καλοκαίρι χωρίς κοκτέιλ δε λέει, μετά τις 22.00 λειτουργεί το «Simos» bar με lounge και chill out ήχους.
Φυσικά, μέσα στο χώρο του camping λειτουργεί και mini market για να προμηθευτείς από φρούτα και λαχανικά, μέχρι τσιγάρα και είδη camping και θαλάσσης κ.λ.π., ενώ οι τουαλέτες απολυμαίνονται καθημερινά, οι ντουζιέρες έχουν διαρκώς ζεστό νερό και αν είσαι νοικοκύρης έχει και πλυντήρια για να κάνεις την μπουγάδα σου.
Έπειτα μας έδειξαν τη θέση που είχαμε κλείσει τηλεφωνικά και προσφέρθηκαν να μας βοηθήσουν να στήσουμε τη σκηνή. Αλλά επειδή είμαι ξεροκέφαλη επέμεινα να το κάνω μόνη μου και κάπως έτσι φάγαμε μισή ώρα άσκοπα. Τουλάχιστον τα δέντρα μάς έκαναν σκιά-δροσιά και η παροχή ρεύματος φάνηκε ιδιαίτερα χρήσιμη για το ανεμιστηράκι και το ματάκι για τα κουνούπια τη νύχτα.
Οι γείτονές μας ήταν μια παρέα αγοριών από τη Λαμία στα αριστερά, ένα ζευγάρι από την Αθήνα στα δεξιά και λίγο πιο δίπλα μια οικογένεια με δύο δίδυμα πανέμορφα κοριτσάκια από τη Σπάρτη. Μας καλωσόρισαν και με την κουβέντα έμαθα ότι κανένας τους δεν ερχόταν για πρώτη φορά. Η οικογένεια πήγαινε 6 χρόνια τώρα, πριν ακόμα αποκτήσει τα κορίτσια, τα αγόρια πέρναγαν το τρίτο τους καλοκαίρι στο νησί, ενώ το ζευγάρι γνωρίστηκε πριν τέσσερα χρόνια ακριβώς εκεί, στο Simos Camping. Από τότε έρχονται κάθε χρόνο και στήνουν τη σκηνή τους στο ίδιο σημείο. Γνώριζαν όλο το προσωπικό και τους σταθερούς παραθεριστές που επιστρέφουν κάθε χρόνο και κανόνιζαν να ξεκλέβουν πάντα λίγες μέρες άδεια για να έρθουν στο κάμπινγκ. Ρώτησα αν είναι ωραία η παραλία και έβαλαν όλοι μαζί τα γέλια. «Θα δεις» μου είπε η κοπέλα με νόημα και μου εκμυστηρεύτηκε ότι το πρωί είναι η καλύτερη ώρα για να απολαύσουμε τη θάλασσα.
Διασχίζοντας το κάμπινγκ για να βγω στην παραλία, πρόσεξα ότι υπήρχε και ειδικά διαμορφωμένος χώρος για αυτοκινούμενα, ενώ λίγο πιο πέρα συνάντησα μια μικρή γειτονιά με bungalows, τα οποία είναι πλήρως εξοπλισμένα με κρεβάτια, air condition, προσωπικό WC και ντους, ψυγείο, τηλεόραση και ντουλάπα.
Βέβαια, όταν μου είπαν ότι η παραλία είναι δίπλα δεν φανταζόμουν ότι το έλεγαν κυριολεκτικά. 18 βήματα, για την ακρίβεια. Τόσα χρειάστηκα για να φτάσω από το κάμπινγκ, που είναι η μοναδική τουριστική μονάδα πάνω στην παραλία, στον παράδεισο. Τόσα χρειάστηκα για να ερωτευτώ. Ψιλή λευκή άμμος να απλώνεται δεξιά και αριστερά, για όσο πιάνει το μάτι σου, καλύπτοντας τα πάντα και σχηματίζοντας αμμόλοφους που φτάνουν τα 10 μέτρα και κρύβουν το κάμπινγκ και τα διπλανά ξενοδοχεία, δίνοντάς σου την αίσθηση πως δεν υπάρχει τίποτα άλλο εκεί. Τίποτα άλλο πέρα από την παραλία κι αυτά τα πιο κρυστάλλινα, σμαραγδένια νερά που έχω δει ποτέ μου. Αν έχεις πάει στην παραλία του Σίμου θα βρεις την περιγραφή μου φτωχή, κι αν δεν έχεις πάει θα με πεις γραφική ή υπερβολική. Όμως ισχύουν όλες οι υπερβολές που έχουν γραφτεί για αυτή την παραλία, και όχι, οι φωτογραφίες δεν είναι φωτοσοπιά. Είναι μία από τις πιο όμορφες παραλίες της Μεσογείου και δεν χαρακτηρίστηκε τυχαία προστατευόμενη περιοχή Natura. Κι εγώ που μιλάω πολύ και γκρινιάζω πιο πολύ, για πρώτη φορά, αντικρίζοντας το τοπίο, δεν βρήκα τίποτα να πω. Μόνο χαμογέλασα. Όπως θα κάνεις κι εσύ όταν πας και θα με θυμηθείς...
Έως το τέλος Σεπτεμβρίου οι online αιτήσεις από αποφοίτους ή τελειόφοιτους μεταπτυχιακών σπουδών για 7 ρόλους σε τρεις βασικούς τομείς της Allwyn Hellas
17°
